WAT IS ER TE DOEN IN COLOMBIA?

Geheel Zuid-Amerika is een probleemgebied. We hebben het vol trots geleerd: "1492: Columbus ontdekt Amerika". We zagen het allemaal voor onze ogen gebeuren. Zo boeiend en zo heerlijk…een heel nieuwe wereld werd door deze stoere zeeman ontdekt. Een heel nieuw bestaan kwam voor Europa opdagen. Alles werd anders. De wetenschappers waren enthousiast. De kerkleiders zeer sceptisch. Wat moest je nu geloven van al deze wonderverhalen? Een hele wereld achter de horizont? Hield de wereld niet zomaar ineens op waardoor je naar beneden zou storten? Mensen met veren op hun hoofden? Donkere mensen die heel wild waren en gevaarlijk?

De toenmalige Rooms-Katholieke Kerk zag mogelijkheden van groei. Al die mensen moesten christen worden. En toen begon de ellende. Toen begon een moordpartij van eeuwen. Die mensen wilden geen christen worden. Zij wilden blijven wie ze waren. En ruim vier eeuwen lang zijn ze als wilde dieren vervolgd en uitgeroeid….door Europeanen, door christenen. Het waren immers wilden en die hadden geen recht van bestaan. Niemand trok zich iets aan van de nood van moeders die hun kinderen zagen gedood worden of van vrouwen die hun mannen nooit meer terug zagen komen uit de strijd. Voorwaarts! God wil het! Naar schatting zo'n 60 miljoen Inca's en Indianen en andere volkeren die daar woonden zijn uitgeroeid. Hun grond en hun steden zijn in bezit genomen. Eindelijk, aan het einde van de 19e en in het begin van de 20e eeuw begon men zich bewust te worden van deze gruwelijke volkerenmoord. De toen nog levende Indianen en andere stammen kregen hun 'wildparken' toegemeten. In deze reservaten mochten zij leven.

In de vele landen van dit werelddeel ontstond geleidelijk aan een roomse cultuur. Als je in de grote steden komt, verbaas je je over de immens grote kerken en bouwwerken die herinneren aan de goede oude tijd van Rome.

Helaas werd de mensen niet echt het Evangelie verkondigd. Een kruisje om hun hals en op de verplichte tijden naar de kerk was voldoende. De tweede helft van de 20e eeuw bracht dekolonialisatie over de gehele wereld, ook over Zuid- en Midden-Amerika. Hier ging dit met veel felheid en verwarring gepaard. Ook werd in deze tijd vanuit verschillende landen het Evangelie naar deze landen gebracht. Ook Spanje speelde daarin een rol. Als mensen in Spanje bekeerd werden die Zuid-Amerika kenden wilden ze ook daar het Evangelie brengen. Ook uit Nederland zijn er veel werkers naar deze landen getrokken. Vooral de GZB (Gereformeerde Zendings Bond) van de Hervormde Kerk heeft veel werk gedaan.

De laatste vijfentwintig jaar zijn naar schatting zo'n 40 miljoen mensen tot bekering gekomen. Helaas vaak onder zo'n slechte begeleiding, dat de helft van hen dwars door heel extreme pinkstergemeenten heen weer in de oergodsdienst terecht kwam. De anderen vinden met hulp uit christenlanden moeizaam zoekend hun weg. Het werk dat gedaan moet worden is heel zwaar en gebeurt vaak onder heel moeilijke omstandigheden.

Het leek vaak ook net alsof de Rooms-Katholieke Kerk zich helemaal niet bekommerde om de gang van zaken in deze Latijns-Amerikaanse landen. Totdat de Paus in eigen persoon enkele keren daar geweest was. Hij constateerde de feiten en sloeg alarm. De mensen moest gewezen worden op de noodzaak van kerkgang en het trouw zijn aan de heilige kerk. Maar de mensen van de tweede helft van de 20e eeuw zijn minder volgzaam. De politiek en het zien van de welvaart in andere landen maakte hen weerbarstig en opstandig. Politiek gezien ging het in al deze landen gisten. Daar komt voor verschillende landen nog bij dat de (clandestiene) handel in cocaïne een geweldige bron van inkomsten werd. Maar tevens riep dit ook weer een nieuwe vorm van slavernij en verdrukking op. Nu niet zo zeer vanuit de R.-K. Kerk, maar vanuit de drugsbaronnen-wereld. Voor hen zijn de kleine christengemeenten vaak een grote 'sta-in-de-weg'.

Wie vermoorden nu de voorgangers in

deze landen (vooral in Colombia)? Wie laten de kerken slopen? Wie verjagen de christenen uit hun huizen? De politiek, de drugshandelaren, handlangers van de kerk? Op Cuba is het duidelijk. Maar in verschillende andere landen is het veel vager.

Wat een wonder dat wij vanuit Nederland via ons blad "En la Calle Recta" deze mensen in hun moeilijkheden kunnen bijstaan en bemoedigen. Vele christenen en christengemeenten in Colombia, Cuba en verschillende andere landen ervaren ons blad als een steeds weerkerend wonder van de Heere. Op allerlei wijzen wordt er gebruik van gemaakt; als bijbelstudiemateriaal, als hulp bij de voorbereiding van de preek, als evangelisatiemateriaal in de straten van de stad. Soms hangt men het blad aan de buitenmuur van een klein kerkje, als een soort muurkrant. Men werkt ermee! Binnen het raam van onze bezuinigingen in 1995 hebben we de pakketten die naar gemeenten gaan doormidden gedaan. Dat gaf bij ons een besparing van duizenden guldens en daarginds bleef in de gemeenten toch het blad beschikbaar. Maar aangezien de mensen laten weten dit heel erg te vinden, willen we in het nieuwe jaar weer op oude sterkte verzenden. Bovendien komen er elke maand ongeveer 200 nieuwe aanmeldingen bij, zonder dat we echt actie voeren om het aantal abonnees te verhogen. Bij het opnieuw bepalen van prioriteiten hebben we gekozen voor nog veel meer aandacht voor deze Spaanssprekende landen.

We doen daarom ook graag een beroep op uw gebed en meeleven met deze mensen. Het zijn uw broeders, denk aan hun banden. Breng hun de Heiland!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen