Meditatie GODS WEG LEREN

Eén van de allermoeilijkste dingen in ons leven is om de weg van God te leren gaan. Immers, wij willen graag onze eigen weg uitstippelen en daarin ons eigen pad volgen. En wij zijn koppig en eigengereid genoeg om tot het uiterste vol te houden zelf onze weg te bepalen.

God wil er echter voor zorgen dat er een kink in de kabel komt. Hij wil onze weg doorkruisen. En ons van koers doen veranderen opdat we Zijn weg zullen gaan. En dat is maar goed ook, want de Bijbel leert ons dat onze wegen doodlopende wegen zijn. Ze eindigen in de eeuwige dood. Enkel de weg van God, de weg die Hij met ons houdt loopt uit in het leven.

In het begin willen we er niet aan om de weg van God te leren. We steigeren als een wild paard dat weigert gemend te worden. Ons boze hart, onze oude mens der zonde komt er tegen in opstand. En begrijpelijk. Want het valt niet mee om afgebroken te worden in je trots en in je zelfhandhaving. En toch is het zo nuttig en heilzaam.

Je moet er namelijk niet aan denken wanneer God ons onze gang liet gaan. Je moet er niet aan denken wanneer de Heere ons maar liet voorthollen op onze eigengekozen wegen. We kwamen regelrecht in de eeuwige afgrond terecht.

Daarom is het ten diepste heerlijk dat de Heere ons tegenkomt, dat Hij onze eigen wegen doorkruist met het kruis van Christus. Want dat betekent onze eeuwige redding. En zodra we dat gaan zien, gaan we het ook goed en fijn vinden om de weg van God te gaan. De liefde van God die straalt vanaf de kruisheuvel Golgotha, ruimt alle puin van boosheid, van opstand en eigengereidheid bij ons op. We gaan willen wat de Heere wil. Want we zijn zachtmoedig geworden. Ons gemoed is zacht geworden. De Heere God kan ons kneden als klei in de hand van de pottenbakker.

Niet dat die zachtmoedigheid er altijd even sterk is. We hebben de neiging om steeds weer als een wild paard toch op hol te slaan. En soms laat God ons ook een eindje voorthollen. Totdat we vastlopen en bemerken dat er niets beters is dan de weg van God te blijven gaan. Want het begaan van die weg geeft rust in het hart en vrede, blijdschap en troost.

De weg die God met ons houdt is weliswaar een weg tegen onze oude natuur in. Maar omdat de Heere ons door de Heilige Geest heeft herschapen tot nieuwe mens, komt het heel anders te liggen. Onze nieuwe mens wil namelijk niets liever dan de weg van God gaan. En dat is een weg achter de Heere aan. Een kruisweg. Zegt Jezus niet: "Zo wie achter Mij wil komen die verloochene zichzelf en neme zijn kruis dagelijks op en volge Mij".

Een moeilijke weg Ja, maar vooral een mooie weg. Moeilijk omdat we alle helpers buiten de Heere moeten verliezen. Alles breekt ons bij de handen af. Overal komen we op dood spoor. Altijd zijn we daar waar de klappen vallen. Moeilijk. Soms kun je er onder kreunen. Je schreeuwt het uit: "Heere, moet het er zo diep met mij door? Is dit Uw weg? Ik kan de weg niet meer overzien. Ik weet niet meer waar de weg naartoe leidt". Moeilijk.

Maar toch vooral ook mooi en heerlijk. Want op die moeilijke weg zijn we niet alleen. Jezus is bij ons. Hij vat ons bij de hand. Hij leidt ons voort. Op Hem mogen we zien als de overste Leidsman en Voleinder van het geloof. Jezus is bij ons. En waar Jezus is, daar is Zijn liefde en Zijn genade en Zijn bescherming en Zijn bijstand.

Een heerlijke weg dus. Vooral omdat de Bijbel ons leert dat de Heere Jezus Zelf de Weg is. Op die Weg hoeven we dus geen enkele zorg te hebben. Daarop kan niets fout gaan. Ook al lijkt alles geheel verkeerd te lopen, het gaat toch goed. Want Jezus maakt het goed.

En alles komt goed

Op aarde reeds menigmaal op ongedachte wijze. Na diepe wegen ontvangen we de hoogste zegen. Maar vooral komt het eeuwig goed. Want de weg van de Heere, de weg die Hij met ons houdt, loopt uit in de hemelse heerlijkheid. Het smalle pad voert naar het eeuwige leven.

Daarom is het goed om zachtmoedig te zijn. Nee, dat heeft niets te maken met een bepaalde karaktertrek. Het is enkel een kwestie van de genade van God die ons zachtmoedig gemaakt heeft. We hebben geleerd om uit handen te geven en geheel te koersen op de leiding van God in ons leven. Daarom kunnen we er tegen. We kunnen er tegen dat we deuken oplopen in het leven. Zelfs porren en stoten kunnen we verdragen. Want de Heere laat ons niet los. Hij leert ons Zijn weg. Daar houdt Hij niet mee op. En Hij doet dat op zo'n grandioze manier dat zelfs alle dingen meewerken ten goede. Ook die onvoorstelbaar moeilijke, toen we het heel niet meer zagen zitten.

Dan kunnen we zelfs danken voor de weg die de Heere met ons houdt. Ja, we kunnen er verwonderd over zijn. En voor de toekomst kunnen we met een gerust hart alle zorgen aan Hem overlaten. Want Hij belooft de zachtmoedigen Zijn weg te leren.

Welke weg bewandelen wij?

Reeds die van de Heere? Hij wil het ons leren. Wie bij Hem op de leerschool der genade wil zitten, zal van Hem Zijn wegen leren. En dat is nodig ook. Want onze eigengekozen wegen voeren regelrecht het verderf in. Maar de weg die de Heere ons leert brengt in het paradijs. En van dat paradijs zingen we: "Hun blijdschap zal dan onbepaald, door 't licht dat van Zijn aanzicht straalt, ten hoogsten toppunt stijgen". Daar zijn alle zorgen en noden verleden tijd. Daar zijn we genezen van alle deuken en kreukels die we opliepen. Daar is alles voorbij en mogen we altijd bij de Heere zijn.

Is er dan nog groter dwaas denkbaar die eigengekozen wegen blijft bewandelen en die weigert Gods weg te gaan?!

Leerdam

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen