NIEUWJAAR… MET TWEE VOETEN OP DE GROND?

De eeuwen door hebben mensen dat elkaar toegewenst, maar wat leven we vaak zonder er aan te denken dat we Gods zegen niet kunnen missen. We worstelen onze dagen door, met of zonder zorgen. We strijden onze levensstrijd, met of zonder lust. We zien de ene dag gaan en de andere komen, zonder er vreugde in te beleven.

We zijn als christenen vaak ook zo bezorgd voor en over alle dingen dat het soms wel lijkt alsof God niet meer leeft.

Op alle terreinen van het leven moeten we onszelf waar maken, zonder dat we onze knieën nogeens extra buigen om onze hulp van God af te smeken. Heel verstandig zeggen we dan: "We moeten met twee voeten op de grond blijven staan, we moeten nuchter zijn en nadenken".

Foei, christen die zo leeft!

Onze twee voeten moeten eens van de grond af. Nee, niet om maar een beetje 'fladderend' en onnadenkend te gaan leven, maar om op onze knieën te komen. Daar wil de Heiland ons zien. Geknield aan Zijn voeten. Opziende tot Hem. Van Hem alles verwachtend. Als zo ons leven mag zijn dan zal Hij er zijn met Zijn zegeningen. Dat geldt voor het persoonlijk leven, dat geldt voor ons werk, dat geldt voor onze studie, voor onze verkering, verloving, huwelijksleven, kinderen en kleinkinderen. Dat geldt voor alle facetten van het leven. Wat hebben we als christenen meer dan de wereld als we zo goed met de voeten op de vloer staan? Wat hebben we meer als we niet in afhankelijkheid van Hem onze dagen leven?

Hij, onze Heere Jezus, wil onze Hulp en onze Toevlucht zijn! Bij dagen en bij nachten. "Terug naar de levende Christus" heet het boek dat ds. Hegger heeft geschreven. 'Terug naar de levende Christus" mag ook wel heel uitdrukkelijk onze lijfspreuk zijn in het komende jaar.

Laat het maar uitstralen naar buiten, dat wij niet met twee voeten op de grond blijven staan, maar dat we met twee knieën op de grond gaan liggen.

Laat het maar uitstralen naar buiten dat u zonder Hem niet leven kunt. Waar moeten we toch naartoe als we ons van Hem afkeren en Hij straks Zijn heilige handen, Zijn liefdehanden van ons aftrekt?

Laat 1996 een jaar van gebed en van inkeer, van toewijding en verootmoediging zijn. Niet om daarmee allerlei zegeningen zeker te stellen, maar omdat Hij, onze grote Koning, het waard is dat we zo leven tegenover Hem.

Wat een blijdschap, wat een vreugde om zo onze dagen te mogen gaan in het nieuwe jaar. Dan zal Hij niet achterblijven, maar ons rijkelijk Zijn nabijheid doen ervaren.

1996 … Terug naar de levende Christus.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen