DE LIEFDE VERGAAT NIMMERMEER

Ingezonden

Al sprak ik aller menschen taal
En die door de eng'len wordt gesproken.
Toch ware ik slechts een luid metaal
Zoo 'k van de Liefde waar' verstoken.

Al wist ik wat verborgen is,
Als de grootste der profetenzonen
Ik ben, wanneer 'k de Liefde mis
Een schelle fluit, vol ijd'le tonen.

Ofschoon mijn hart zo sterk gelooft
Dat bergen op mijn woord verdwijnen.
Indien 'k van Liefde ben beroofd
Ben 'k niets, hoeveel ik ook moge schijnen.

Al gaf ik al mijn geld en goed,
Tot onderhoud voor weêuw en wezen,
Woont niet de Liefd' in mijn gemoed
Voorwaar, 't zal mij niet nuttig wezen.

Al liet ik zelfs mijn vleesch en bloed,
Door 't schroeiend martelvuur verzengen.
Woont niet de Liefde in mijn gemoed,
't Zou mij, voorwaar, geen zegen brengen.

De Liefde is lankmoedig, geduldig en goedig,
Niet nijdig van zin, niet lichtvaardig van daad;
Ze is niet opgeblazen, en niet overmoedig,
Zij wordt niet verbitterd, ook denkt zij geen kwaad.

Geen onrecht, maar waarheid doet blijde haar zingen,
Zij dekt alle dingen, waar ieder verklaagt.
Gelooft alle dingen en hoopt alle dingen
En zoekt niet zichzelf, daar ze alles verdraagt.

Zij zal nooit verderven, wat immer verderve,
't Zij talen of kennis of zelfs profetie;
't Geloof wordt aanschouwen, de Hope wordt erve.
Maar Liefde blijft - Liefde - de meeste der drie!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen