MET EEN BOEK IN DE HAND

Ds. H.J. Hegger laat ons in zijn boek "Terug naar de levende Christus" in de spiegel kijken. Hij schrijft terecht dat het jammer zou zijn wanneer een pennestrijd zou ontstaan over bijzaken. Het gaat om het genezen van de zieke wortel, want we hebben de levende Christus verlaten, we moeten terug naar Hem (95).

Het boek bestaat uit twee delen: Vlucht weg uit de dood, en: Vlucht naar de levende Christus.

In dit boek richt de schrijver zich tot de bevindelijke richting van de gereformeerde gezindte. "Waarom? Omdat ik mezelf geheel en al reken tot de bevindelijke richting. Het schreien om onze volstrekte verlorenheid en schuld, maar ook het intens juichen over de God van ons heil in Jezus Christus dat ik in die kringen zo vaak heb mogen beluisteren, vindt volkomen weerklank in mijn eigen ziel. Maar juist daarom heb ik er verdriet van, wanneer die zuivere Bijbelse melodieën soms (vaak?) overschreeuwd worden door de harde, valse klanken van louter door mensen uitgedachte systemen van bevinding, waaruit de warme liefde van de Vader, Die Zijn Zoon gaf voor verlorenen, kil wordt weggeredeneerd" (6).

Verderop schrijft Hegger dat hij in dit boek probeert "duidelijk te maken dat dezelfde afdwalingen van Rome steeds meer het protestantisme zijn binnengedrongen en de kracht van de Reformatie hebben lamgelegd" (27, zie ook 32). Er wordt opgeroepen tot een eerlijk zelfonderzoek om "dat bazige ikje in onszelf op te sporen en het vervolgens duchtig onder handen te nemen. Ik ben van nature geneigd God en mijn naaste te haten" (46). In het boek wordt met blijdschap geschreven over de Reformatie; de periode van de Nadere Reformatie roept een aantal bedenkingen op. "Van alles wordt eraan toegevoegd of ervan afgenomen. Daarom blijft er een tweede consequente Reformatie nodig. We moeten onvoorwaardelijk terugkeren tot de Christus der Schriften alleen" (54).

Ten aanzien van de kerkverlating geeft Hegger aan dat er maar één geneesmiddel is voor het verslapte en machteloze Nederlandse protestantisme en dat is: de terugkeer naar het eenvoudige vertrouwen in de levende Christus (74).

Hegger wil de wildgroei bestrijden die uit een verkeerde wortel voortkomt, namelijk "omdat velen het zicht op de rechtvaardigmaking van de goddeloze door genade en geloof in Christus alleen verloren hebben; omdat we het Woord en de Geest uit elkaar hebben getrokken" (95).

De waarschuwing klinkt steeds door: "Pas op dat we de Bijbel niet willen lezen met de bril van onze eigen tradities, want daarin zullen we nooit de levende Christus vinden" (124). De schrijver citeert uit brieven die hij ontvangen heeft van mensen uit de bevindelijke hoek. Zelf schrijft hij dat hij daardoor mogelijk kennis maakt met extreme uitingen, maar ze kunnen wel dienen om zijn vragen helderder te stellen (7).

In het boek wordt de spiegel voorgehouden. De schrijver houdt zichzelf niet buiten beeld. Hij geeft in dit boek onderwijs, roept op tot bezinning en tot verootmoediging, zoals Daniël in hoofdstuk 9: "Wij hebben gezondigd en gerebelleerd…"

Hij hoopt dat het lezen van dit boek tot de volgende toepassing mag leiden: "Ik wist het al, maar in dit boek is alles helder geformuleerd en op een rijtje gezet". Of althans: "Ik voelde dit vaag aan, ik vermoedde het al, maar nu weet ik dat de Schrift dit inderdaad zo leert" (151). Het levende geloof omschrijft Hegger als volgt: "Het is liefde en leven, levende liefde, het is gloed, glans, glorie, hevige beweging en intense rust, vrede, blijdschap, lust, storm en windstilte" (195).

Het boek eindigt met de oproep tot de kerkelijke farao's van onze tijd: "Laat Mijn volk trekken, dat zij Mij dienen" (227). Het boek leest goed; de gedachtengang is goed te volgen. Iedere belangstellende kan dit boek lezen. Er zijn heel wat biografische gegevens van de schrijver zelf opgenomen. Dat zorgt ervoor dat de problematiek voor de lezer heel dichtbij komt….

Het kost geen moeite om ons van dit boek af te maken door te zeggen dat ds. Hegger teleurgesteld is en nu van achter zijn bureau zijn gram haalt. Dat is zeker niet de sfeer van het boek en ook niet de bedoeling. We doen er goed aan om de zaken die aan de orde komen te onderzoeken bij een open Bijbel in biddend opzien tot God. We mogen de weg naar het Koninkrijk van God en de God van dit Koninkrijk niet blokkeren.

Berkenwoude, drs. I.A. Kole

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen