ONTMOETINGEN

galaten 6:2.

Het is nu ongeveer 15 jaar geleden dal mijn man en ik begonnen met evangelisatie in ons mooie dorp. In het begin was het niet veel meer dan bidden voor de mensen en als je gelegenheid had om met iemand te praten, wees je hen op Christus.

Als steun in de rug hadden we ons aangesloten bij een gemeente in een naburige stad. Het is immers nodig om altijd een gemeente achter je te hebben.

Als eerste echte start met het werk naar buiten is het 'kinderwerk' begonnen. Zelfs de directeur van de lagere school stond heel enthousiast achter ons werk. Heerlijk was het om met meer dan 250 kinderen uit het dorp en de omgeving te beginnen. Uit deze actie ontstond een kinderbijbelclub met ongeveer 90 kinderen. Met steun van zusters uit onze achterban, konden we de kinderen vertellen over de Bijbel. Ongeveer een jaar later kwamen er reeds ouders met de vraag of zoiets ook voor volwassenen gedaan kon worden. Ze ervoeren een heel positieve verandering bij hun kinderen, en dat riep bij hen de behoefte op om meer van het Woord van God te weten.

We hadden verschillende dingen die ons aanmoedigden om daar mee aan te vangen. Een geweldig grote steun was de bekering van de beheerder van het gebouw dat we huurden voor het kinderwerk, vooral omdat deze man ook correspondent was van het "Eindhovens Dagblad". We begonnen bij ons thuis met 12 mensen. In enkele jaren tijd mocht dit aantal uitgroeien tot ongeveer 150 vaste leden, voor de ene helft Belgen en voor de andere helft Nederlanders.

In 1985 zijn we officieel als kerkgenootschap ingeschreven. We hebben dat als een grote zegen op ons werk mogen ervaren. Een echte gemeente in ons dorp! Maar… in deze tijd begonnen ook de moeilijkheden. Er kwam verzet, steeds meer. Het clubje voor de kinderen was uitgegroeid tot een "kerk met een boodschap". Dit paste niet in het katholiek denken van onze omgeving.

Alles rolde zo maar over elkaar heen: het door ons gehuurde gebouw werd verkocht. De beheerder kreeg een nieuwe baan. Er kwam een nieuwe directeur op school en een nieuwe burgemeester op het gemeentehuis.

In een enkel jaar veranderde heel veel in ons dorp. Er kwamen nieuwe Farao's, die Jozef niet gekend hadden.

Er is veel onderhandeld over de aankoopvan gebouwen, nu, na 12 jaar nog altijd zonder resultaat. In het gebouwtje dat we nu huren gaan andere gebruikers altijd voor, zelfs op de zondagochtend.

Daarom willen we nu een stukje grond proberen te kopen om daar zelf te bouwen, als ons dit tenminste wordt toegestaan.

Voor de kinderen van onze gezinnen is het vaak heel moeilijk. Ze worden op school openlijk getreiterd en zelfs geslagen. Soms is het zo hevig dat we kinderen thuis moesten houden uit school. Hierdoor is ontstaan dat onze kinderen in naburige dorpen naar school moeten. Maar zelfs onderweg worden zij van hun fiets getrokken en gespuugd, geslagen en uitgescholden.

Op 12 juni heeft een moeder zelfs aangifte gedaan bij de politie. De volgende dag is haar zoon onder politiegeleide naar school gegaan. Deze heeft nu ook de zaak in handen en gaat uitzoeken wie elke dag de jongens terroriseren.

Verschillende van onze kinderen zijn bang geworden, ze durven vaak zelfs niet om een boodschap in het dorp.

Er is duidelijk een confrontatie vanuit het katholicisme naar ons toe. Een vergunning voor de "Er-is-hoop"-bus actie wordt geweigerd. Als iemand van onze gemeente overlijdt en de familie is rooms-katholiek dan wordt zelfs een protestantse begrafenis tegengewerkt.

Jonge mensen worden tegengehouden om omgang met onze jongeren te hebben. Deze rij van plagerijen en smaad is nog met veel voorbeelden aan te vullen. Wij weten dat er kerken in de wereld zijn die het veel moeilijker hebben dan wij en daar bidden wij veel voor, omdat wij zelf aan den lijve ondervinden wat het is als je om de Naam van Jezus Christus smaadheid moet dragen, maar dat het in Nederland zo erg zou kunnen worden, hadden wij niet verwacht. Zeker dit grimmige niet. Wij willen u vragen om uw gebed en meeleven, vooral voor onze kinderen, maar ook voor een eigen gebouw en een iets vrijer leven. Ondanks al deze dingen blijft onze hoop op Jezus Christus, onze Heere. Hij Die u roept is getrouw, Die het ook doen zal, 1 Thess.5:24.

Een hartelijke broedergroet uit onze kleine gemeente in de verdrukking.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen