DE PAUS EN DE EVANGELISTIE

Alles één

'De Kerk laat zich leiden door het geloof dat God de Schepper allen wil redden in Jezus Christus, de enige middelaar tussen God en de mensen' (88).

'De Heilige Geest werkt ook buiten de zichtbare Kerk; er bestaan zaden van het Woord in alle godsdiensten. Dat is de gemeenschappelijke reddende wortel van alle godsdiensten' (88).

'Alles is gericht op de eenheid d.m.v. de veelheid, dat het menselijk geslacht zich leert verenigen in de ene kerk, met behoud van vele vormen van denken, handelen, culturen en beschaving.

In het Petrus-ambt ligt het ambt van de eenheid' (143).

Vandaar de oproep van de paus om de laatste drie jaren van deze eeuw samen met andere kerken en wereldreligies te stellen in het teken van de Vader (1997), de Zoon (1998) en de Heilige Geest (1999), uitmondend in het jubeljaar van de verlossing: 2000. Met de Paus als opperherder, als leidsman gaan we dan over de grens naar het derde millennium, over de drempel van de hoop.

De Paus, uitgeroepen tot Man van het jaar in 1994, werkt heel hard; hij heeft tien encyclieken uitgegeven, brieven e.d. beslaan 150 dikke delen; hij heeft 63 reizen gemaakt en 800.000 km afgelegd.

Er is tevens een CD verschenen onder de naam Ave Maria waarop de paus het rozenkransgebed bidt.

Jullie zijn mijn hoop

Om het ideaal van de eenheid te zoeken en daar leiding aan te kunnen geven heeft de Paus de steun nodig van de jongeren, want schrijft hij: de huidige generatie heeft het wat af laten weten.

Van de jongeren zegt de Paus: 'Jullie zijn de hoop van de kerk en van de wereld. Jullie zijn mijn hoop'.

Onze jongeren zijn in een wereld opgegroeid na de Tweede Wereldoorlog, gekenmerkt door een grote consumptiementaliteit. Maar ze zijn op zoek naar God zegt de Paus. Ze lopen met de vraag: Wat moet ik doen om zalig te worden?

Jongeren komen de kerk tegen; ze hebben de kerk ook nodig, want daar komen ze Jezus tegen. Daar ontvangen ze de doop: voor het heil het noodzakelijkste sacrament en daar nemen ze deel aan de Eerste Heilige Communie waarin de Heere in de gedaante van brood en wijn tot voedsel van de ziel wordt.

De paus stelt verder dat de jeugdjaren door de Voorzienigheid gegeven zijn als een tijd met een opdracht. Een tijd om te ontdekken dat Jezus een vriend is die niet teleurstelt (123).

De jongeren hebben behoefte aan een leidsman/vrouw, aan identificatiefiguren. Verder hebben ze behoefte aan gemeenschap en daarvoor moeten ze ruimte krijgen binnen de kerk. Ze hebben stiltes nodig, daarom gaan ze volop op pelgrimstochten naar heilige plaatsen om als pelgrims te mediteren om geïnspireerd de weg te vervolgen.

Aan die behoefte van de kerk, stelt de paus, moet de kerk ruimte geven, omdat tot de natuur van de kerk behoort dat ze missionair is; zending, evangelisatie behoort tot het wezen van de kerk.

Christus blijft jong: 'Mijn Vader werkt tot nu toe en Ik werk ook'.

West-Europa, houdt de kerk goede moed, hoop. Dat is de kracht van de Heilige Geest, stelt de paus. De oproep om het Ondanks het verval en de afval van de kerk in Evangelie te preken blijft geldig: wee mij als ik het Evangelie niet verkondig.

Juist op de Areopagus in het Athene van de wereld is de behoefte aan het Evangelie groot op weg naar het jaar 2000. De areopagen: de media, de wetenschap en de cultuur vormen vaak anti-evangelisatie middelen. De opdracht om te evangeliseren blijft.

Er zijn ook veel mogelijkheden gegeven: de oosteuropese landen en de landen die getroffen zijn door vreselijke oorlogen zoals: Korea en Vietnam. Dat geldt trouwens ook voor Afrika.

De paus roept op om de moed niet te verliezen. Hoewel de Islam en het Hindoeisme snel groeien, moeten wij toch anders tellen, want Jezus spreekt over een kleine kudde en Zelf zegt Hij: Als Ik terugkom zal Ik dan nog geloof vinden?

De Paus wijst in zijn bijdrage verder op de voortgang van de zending wereldwijd in de afgelopen 2000 jaren. Hij geeft toe dat het niet overal blijvend succesvol is geweest, omdat er steeds weer een terugval in het oude leven plaats vindt, maar de zaden van het Woord houden ze wel over, volgens de Paus.

Te optimistisch

Het bovenstaande geeft aan dat de paus voor de diagnose van het geestelijke leefklimaat een aantal ontwikkelingen signaleert die wel waardevol zijn, maar ze zijn te optimistisch, ze zijn te oppervlakkig. Daardoor worden er meer symptomen bestreden dan dat er wordt opgeroepen tot een radikale omkeer, tot een radikale bekering. Volgens de paus is de therapie de R.-K. Kerk, rustend op het Petrus-ambt; die kan en wil alles opvangen en sturen. Aan het gebinte van de R.-K. Kerk en de leer wordt niet gesleuteld. Alles blijft overeind. De Paus stelt in het hele boek niets ter discussie. Herinterpreteren mag wel, maar dan binnen het kader van de vastgelegde leer van de kerk geformuleerd door de pausen, rustend op de Bijbel en de traditie.

Alles is gericht op de overbelichting van alles wat in en tussen de kerken en in de wereldreligies verenigt. Wat scheidt staat in de kleine letters.

Het Petrus-ambt, gegeven tot symbool van de eenheid, vaart daar wel bij.

De therapie is een godsdienst die aansluit bij de religieuze behoeften van de mens, resulterend in een inzet voor de naaste en voor een leefbare samenleving.

Zonde is een breuk met God

In de diagnose worden de ernst van de zonde en de gevolgen daarvan niet gepeild. De Bijbel zegt dat er niemand is die naar de Heere vraagt; die vanuit zichzelf vraagt of er nog een middel is om die welverdiende straf te ontgaan en weer in gemeenschap met God te komen.

Dat in tegenstelling tot wat de Paus beweert.

Het gevolg van de zonde: de dood. De gemeenschap is radikaal verbroken en als er geen wonder van-God-uit gebeurt, zonder ons, in ons, dan staan we eeuwig buiten de gemeenschap met God:

Ik heb je niet gekend, ga weg van Mij.

Als de zonde niet als zonde en/aren wordt, als een dagelijks trappen op Gods hart, dan verbleekt de heerlijkheid van de genade op grond van het offer van de Borg en Zaligmaker.

Dan blijft er niets over dan helpende genade. En ontstaat de idee dat Jezus alles ons voor gedaan heeft, wat wij na moeten doen. Want Jezus is toch een vriend die niet teleurstelt. Daar gaat het toch om volgens de Paus.

Dat de Zoon van God plaatsvervangend, voor ons in de weg van lijden en sterven die zonde verzoend en de gerechtigheid verworven heeft, waaraan we deel krijgen door het toepassende werk van de Heilige Geest, dat missen we pijnlijk in de publicatie.

De Heilige Geest leidt toch in alle Waarheid, Die overtuigt en maakt plaats en schenkt het waar zaligmakend geloof: 'een vast vertrouwen dat niet alleen anderen, maar ook mij vergeving der zonden, eeuwige gerechtigheid en zaligheid van God geschonken is, uit louter genade, alleen om der verdienste van Christus' wil' (HC vr. 21).

Dan is Christus in de kribbe en aan het kruis de schoonste van de mensenkinderen: Hij voor mij. Hij mijn zonden en ik Zijn gerechtigheid. God ziet mij aan, alsof ik Christus ben.

Als we daar geen deel aan hebben, dan kunnen we met Petrus niet belijden: Gij zijt de Christus de Zoon van de levende God. Gij hebt woorden van eeuwig leven. Tot Wie zullen we anders heengaan. Niet tot de Paus, want die kan alleen maar door diezelfde genade behouden worden. Alles is mogelijk bij onze God: Spreek slechts een woord Heere en de Paus zal behouden zijn.

De rechtvaardige zal leven door het geloof

De oproep tot evangelisatie hoeven we niet uit Rome te ontvangen. De kerken van de Reformatie hebben de Boodschap voor kerk en wereld: de rechtvaardige zal leven door het geloot. De innerlijke begeerte van een levende kerk is de naaste te winnen voor de dienst van de Heere.

Juist nu zullen we steeds meer kleur moeten bekennen; we zijn een minderheid geworden, de kerk is teruggedrongen tot de rand van de samenleving , teruggebracht tot het privéleven. Veel mensen zijn zonen van verloren zonen. Alle kennis van de Bijbel ontbreekt. Het vacuúm dat overblijft als God uit je leven verdwijnt, dat wordt opgevuld met surrogaatreligies, tegenwoordig verenigd onder de paraplu van de New Age.

Daarom is het nodig om de tijd waarin we leven goed fe kennen, de geesten te beproeven of ze uit God zijn.

Er is niet alleen sprake van een gerichtheid van de mens op zichzelf: ik bepaal wat goed en kwaad is in onze samenleving. Maar er is ook sprake van een verandering van onze samenleving: multiraciaal en multireligieus - een miljoen medelanders uit andere culturen en religies.

De moslims zijn daarvan de grootste groep.

De hindoestanen volgen.

Jezus de Weg tot behoud

Om te evangeliseren is het nodig om het gedachtengoed van deze medemensen, met een ziel voor de eeuwigheid, op onze weg geplaatst in Gods voorzienigheid, te kennen. Het gaat niet om een relatief, maar om een absoluut verschil: zelfverlossing of verlossing op kosten van de Ander. De God van de Bijbel is een andere God dan Allah. Allah is onberekenbaar. Je moet maar afwachten wat hij zal beslissen als twee engelen je ziel mee zullen nemen en zullen leggen voor de voeten van Allah: wat een onzekerheid en wat een fatalisme.

De Bijbel spreekt over God Die rijk is in barmhartigheid. Hij heeft Zijn Zoon gezonden, tot zonde gemaakt, opdat we zouden worden rechtvaardigheid Gods in Hem.

Jezus is in de eerste plaats Gods Zoon, Borg en daarna wordt Hij door het geloof het grote Voorbeeld: Maak ons aan Uw Beeld gelijk. Dan is ons leven een leven van navolgen: Heere leer ons Uw voetstappen zien. Dan kan leed gedragen worden, dan kan er afscheid genomen worden van de aardse goederen en als het door het water aangetast zou worden dan mogen we met Habakuk bidden: 'Alhoewel de vijgeboom niet bloeien zal en geen vrucht aan de wijnstok zijn zal., zo zal ik nochtans in de Heere van vreugde opspringen, ik zal mij verheugen in de God mijns heils. De Heere HEERE is mijn sterkte'.

Dan heb je grond onder je voeten, dan rust je door genade op de vaste Rots van het behoud, de Heere Jezus. Samen met Petrus en de andere heiligen, die een klein beginsel van gehoorzaamheid beoefenen en verlangen om bij de Heere te mogen zijn om Hem te prijzen tot in alle eeuwigheid.

Dan is het ook nodig om de kennis te hebben van alles wat te maken heeft met het spirituele, het zwarte gat, het occulte; dat is het domein van de slang, dat is een mijnengebied dat afgezet is, want God Zelf heeft ons verboden om dit terrein te betreden.

De demonische gaven en krachten worden niet ontkend, maar er wordt tegen gewaarschuwd. Het assortiment van de duivel is onvoorstelbaar groot. Middelen en mensen worden ingeschakeld met één doel: mensen in slaap sussen, van God afhouden, twijfel zaaien en door spektakelstukken een rad voor de ogen draaien. En straks dan? Je had maar niet naar mij moeten luisteren, maar nu is het te laat. De paus zegt dat jongeren door God een tijd gekregen hebben met een opdracht. Dat is zo. Dat geldt voor een ieder van ons. Dat is de genadetijd, de tijd om zalig te worden, want de Heere staat wenend voor ons en roept ons toe: Komt allen tot Mij, die vermoeid en belast zijn, want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht.

Nog is er het einde niet

De tekenen der tijden geven aan dat de dag van de wederkomst nadert: de verwarring in de wereld, de wereld die zich tegen de kerk keert door vervolging en door de welvaart en de verwarring in de kerken zelf: valse profeten en valse Christussen, twijfelen aan het algemeen ongetwijfeld christelijk geloof en niet meer zeker weten, omdat er niet één woord van God zou komen, maar alleen van beneden.

Maar nog is er het einde niet.

We roepen jong en oud op om zich in te zetten om in gehoorzaamheid aan de Boodschap van de Bijbel, moge het zijn vanuit de geloofsverbondenheid met de God van het genadeverbond, om onze naaste dichtbij en veraf, nederlander en medelander in kontakt te brengen met de Levensbron. Want de Geest bindt zich aan de genademiddelen. Het geloof komt niet door het sacrament van de doop, maar door het Woord. Het wordt wel versterkt door de sacramenten van Doop en Avondmaal.

De ambten zijn gegeven tot steigerwerk van de Kerk. En de Kerk rust niet op de persoon van de Paus, maar op Jezus Christus, het Fundament, de enige Voorspraak bij de Vader, de enige Weg, de Waarheid en het Leven.

Ere zij de Vader Die verkiest.

Ere zij de Zoon Die verlost.

Ere zij de Heilige Geest Die toepast.

Waardoor we belijden met mond en hart:

Het is door U. Door U alleen om het eeuwig welbehagen.

Grond onder onze voeten

We hebben gegronde hoop, omdat onze Koning voor al de Zijnen de erfenis bewaart. Hier mogen we genieten van de rente; hier mogen we in woord en wandel laten zien dat het geloof als het schild ons staande houdt, dat het zwaard, het Woord van God ons gegeven is om te verdedigen en om te getuigen, te evangeliseren en de helm wijst op de hoop die straks vervuld zal worden. En dan zal de liefde volkomen zijn. Dan worden we over de drempel gedragen in de schoot van Abraham.

Hoe weten we dat? We hebben Mozes en de profeten:de Bijbel.

Alleen de Schrift, alleen genade, alleen geloof en alleen Christus. Die alle macht heeft en Die beloofd heeft: Ik zal je niet begeven en zal je niet verlaten. Rust mijn ziel uw God is Koning.

"Leer mij o God van zaligheden, mijn leven in Uw dienst besteden"

Berkenwoude Drs.I.A.Kole

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen