Pinksteroverdenking

Mocht de Kerstroep zijn: 'Emmanuël…. God-met-ons', een roep die naklonk tot op Golgotha, waar de Zoon van God stierf onder helse pijnen en angsten, verlaten van God in diepe duisternis, …mocht Pasen ons toeroepen: "De Heere is waarlijk opgestaan", een jubel waardoor hemel en aarde bewogen zouden moeten worden, maar waarop in eerste instantie bijna niemand acht gaf…. Pinksteren breekt harten open. Het werk Godsin een onwillige wereld. Het werk van God in de kerk en buiten de kerk. Onder Joden en heidenen. Onder christenen en heidenen. Pinksteren toont de grote daden Gods in het toepassen van de heilszegeningen die Christus Jezus verworven heeft. Pinksteren doet ons Gods kracht zien in het toebrengen van mensen tot het verlossingswerk van Gods Zoon. Daar stonden de duizenden, verbroken van hart, verslagen van geest, ver slagen door de Geest. Hoort u ze roepen: "Wat zullen wij doen, mannen broeders?"

Dat riepen ze tegen Petrus en de andere apostelen. Dat riepen ze, de grote helden, de praatjesmakers van Golgotha. Daar hadden ze met hun oversten mee geroepen: "Kom af van het kruis als u Gods Zoon bent, en wij zullen in u geloven…"

Wat waren ze vol bravoure naar huis gegaan… Wat hadden ze in hun handen gewreven toen Hij in het graf lag. Weg! Weg van de aarde met deze naam. Weg met Jezus! Hij die nederligt zal niet meer opstaan.

Zoals de duizenden het vandaag ook roepen. Weg met Jezus. Weg met de godsdienst, weg met al dat christelijk gedoe, weg met de zondag, weg met de kerkklok, weg met alles dat ons herinnert aan een God Die verweg in de hemel is.

Maar ze hebben het niet vermoed: "Jezus is overwinnaar!" Die arme jongen in het Duitse concentratiekamp heeft het in de veertigerjaren uitgeroepen voor hij neergeknuppeld werd: "Jezus is overwinnaar!" Bezwijkend onder de knuppelslagen, maar met een stem als een bazuinstoot… Jezus…. Overwinnaar.

Dat hebben ze ervaren op de Pinksterdag. Weg was Jezus. Weg die gehate man. Maar wisten zij veel…dat deze Jezus beschikte over de almachtige Geest van God, Die Hij nederzond op Zijn tijd en op Zijn wijze om de harten van deze geweldenaren te verbreken. Let er op, lieve lezer(es)!

Het zijn maar heel gewone woorden van de voorheen zo bange Petrus. Het vissersmannetje….en de drieduizend vallen neer voor God. Pinksteren. Gods wonderfeest. Gods almachtsfeest. Gods reddingsfeest.

Pinksteren het feest van de Geest, het feest van de Zoon, het feest van de Vader, Die verloren zonen en dochters opzoekt en terugbrengt.

Wilt u daar eens aan denken in deze tijd!

Het is nog net als toen… als die Geest van Pinksteren uitgestort wordt gebeuren er wonderen…dan gebeuren er geen 'gekke' dingen. Nee, maar wonderen, wonderen van genade. Dan gaan verslagen mensen uitroepen :" Wat moeten wij doen". Dan weten heel wijze mensen het ineens niet meer. Dan breken harde harten dwars door midden. Dan kermen helden. Dan schreien kampioenen, dan snikken 'vrome' mensen, dan worden grote mannen en dappere vrouwen kleine smekers aan Gods troon… Omdat Jezus aan hen gedacht heeft… Zijn lijden en sterven aan hen toepast en hen tot de Zijnen maakt. Bezie dan ook de wijsheid van Petrus eens… Nee, hij heeft geen lang verhaal en geen moeilijke opgaven. Hij weet van geen voorschriften die volbracht moeten worden, hij heeft geen regeltjes die je na moet leven.

Alleen een hand die wijst: "Jezus!"

Handelingen 2:38: "…Bekeert u en een ieder van u worde gedoopt in de Naam van Jezus Christus, tot vergeving der zonden…". O wondere dag als dat alleen nog de boodschap is. Wonder ogenblik als dat alleen nog gehoord wordt…als daarheen alleen je oog gericht wordt en daarheen je hart wordt getrokken…

Drieduizend buigen hun knie voor Jezus. Drieduizend die hun hootd buigen onder het juk van Koning Jezus…. OnderZijn liefdejuk, om Hem alleen te dienen.

Pinksteren…? Dat is Pinksteren! En dat alleen. Heeft u daar al iets van ervaren in uw of in jouw leven? Het kan niet met minder, want dan ga je verloren. Al kun je de hele Bijbel uit je hoofd opzeggen, als je Jezus niet hebt, kom je om. Pinksteren…het herinneringsfeest, dat ons er levensgroot aan herinneringsfeest, dat ons er levensgroot aan herinnert dat het om Jezus gaat.

Om de Heiland Die zondaren zalig maakt… uit genade alleen. Onverdiend, verzondigd, verknoeid… en toch gekregen, net als daar in Jeruzalem.

Al kun je de hele Bijbel uit je hoofd opzeggen, als je Jezus niet hebt, kom je om.

En dan komt de andere tijd!

De schreeuwers van Golgotha: "Kruis Hem! Weg met Deze", worden aanbidders van Hem en met elkaar delen ze in de vreugde van Zijn dienst. Handelingen 2:42,44,47: "En zij waren volhardende in de leer der apostelen, en in de gemeenschap, en in de breking van het brood, en in de gebeden. En allen die geloofden, waren bijeen, en hadden alle dingen gemeen. En prezen God en hadden genade bij het ganse volk". Wat een heerlijke tijd!

Ja, maar zo wil God het nog geven in Zijn gemeente! Op het gebed van een ootmoedig en afhankelijk levende gemeente die alles verwacht van Jezus alleen. Daar wil hij wonen met de werking van Zijn Geest. Daar wil hij bouwen aan het huis van de toekomst. Daar wil Hij zondaren aan Zijn hart drukken en ze voor eeuwig tot de Zijnen maken. Amen!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen