Te middernacht

Altijd weer is het aangrijpend, dat verhaal van de wijze en de dwaze maagden. Een verhaal geheel gebaseerd op de manier van feestvieren toen, bij een huwelijksvoltrekking. De gasten trokken de bruidegom met "feestverlichting" tegemoet, wanneer deze kwam om zijn bruid te halen voor het grote bruiloftsfeest. Hiermee leert de Heere Jezus ons dus dat het Koninkrijk van God te vergelijken is met het vieren van een bruiloft. Zoals ook in het bijbelboek Openbaring gesproken wordt over de maaltijd van de bruiloft des Lams … als typering van de eeuwige gelukzaligheid die al Gods kinderen wacht.

Christus Zelf is bij deze bruiloft de Bruidegom… en al Gods kinderen zijn de bruid.

Wanneer die bruiloft beginnen gaat?

Mogen we zeggen dat die begint voor ieder kind van

God dat sterft?

Ja zeker, dat mag. Terstond bij de dood van iedere gelovige, mag hij deelnemen aan de maaltijd van de bruiloft des Lams hierboven.

En toch, tegelijk, begint die bruiloft ten diepste bij de jongste dag wanneer Christus wederkomt om te oordelen de levenden en de doden. Dan is nl. niet alleen onze ziel gered, maar ook ons lichaam. Wanneer die jongste dag aanbreekt weten we niet. We kunnen en mogen het niet uitrekenen. Al dienen we er wel terdege mee te rekenen.

We dienen zo te leven dat we beseffen dat het elk moment kan gebeuren. Iets waar de tekst ook op wijst als daar gezegd wordt dat de Bruidegom te middernacht kwam. Te middernacht. Dat is bij uitstek de tijd om te slapen. Wie zal dan de Bruidegom verwachten? Dat betekent dat de wederkomst van Christus geheel onverwachts zal komen. Plotseling … als een dief in de nacht.

Alleen, het is zaak dat door ons voldoende voorzorgsmaatregelen genomen worden, zodat de wederkomst ons niet onaangenaam verrast. Zoals dat bij de wijze maagden het geval was. Zij hadden er mee gerekend dat de Bruidegom uit kon blijven en dat het daarom nodig was reserve-olie bij zich te hebben. In tegenstelling tot de dwaze maagden, die zorgeloos waren. Zij hadden enkel olie in de lampen, zonder één druppel reserve-olie.

Wie precies bedoeld worden met die wijze en die dwaze maagden? Er worden gelovige mensen mee bedoeld zoals ze in de kerk voorkomen.

Alleen, er zijn er die oprecht geloven en er zijn er die slechts een schijngeloof hebben. En het verschil tussen beiden is op het eerste gezicht nog niet eens zo makkelijk aan te geven.

Immers, beiden hebben ze lampen bij zich. Beiden zijn een kaarsje dat brandt in de nacht.

Beiden hebben een geloofsvlam die licht verspreidt.

Bovendien vallen beiden in slaap. Zowel de wijze als de dwaze maagden laten na om te blijven waken. Er is echter één groot verschil, nl. de wijzen hebben reserve-olie bij zich, de dwazen niet.

Wat wordt er nu precies bedoeld met die reserveolie? Hoe moeten we dat "vertalen" in het geloofsleven? Wel aldus: reserveolie wil zeggen dat het ons er niet slechts om gaat een geloofsvlam te hebben, te geloven dus… maar dat het ons hartsverlangen is om per se de Bruidegom te eren als Hij komt. Ons is er alles aan gelegen dat we blijven geloven, dat we volharden tot het einde toe. Of anders gezegd: we hebben geen geloof van "eigenmaaksel", maar van "Godsfabrikaat". God Zelf is de Bron van ons leven. Want we weten dat geloof van "eigenfabrikaat" geen stand houdt bij beproevingen, wanneer de Bruidegom lang uitblijft. Het is ons onuitwisbaar in het hart gegrift dat het gaat om een geloof "van Isrels God gegeven". Kortom: een geloof dat nul komma nul van zichzelf verwacht, of van deze wereld … maar alles voor de volle honderd procent van de Heere alleen. We hebben reserve-olie … dat wil zeggen wanneer rondom ons en in ons alles in elkaar kraakt, dan kraakt ons geloof niet in elkaar. Dan met name veert ons geloof op als een stalen veer. Niet dankzij ons, maar dankzij de Heere Die er voor zorgt dat onze kruik met reserve-olie niet leeg wordt. Het is dan ook enkel dankzij de Heere dat we met de Bruidegom meemogen naar de bruiloftszaal. Het is te danken, alleen, aan God de Vader in Zijn verkiezende liefde, aan God de Zoon in Zijn verlossende arbeid en aan God de Heilige Geest in Zijn herscheppende werk door het woord van de Bijbel.

Je kunt dus zeggen dat de wijze meisjes alles enkel alleen van de Heere verwachten, terwijl de dwaze meisjes dat niet doen. Zij verwachten het gedeeltelijk van de Heere Jezus, maar helaas ook gedeeltelijk van eigen goede werken. En dat zal niet gaan. Dat loopt op een eeuwige teleurstelling uit. We krijgen te horen: "Ik ken u niet". De deur blijft gesloten en wij staan buiten … Huiveringwekkend aangrijpend …

Nog is het niet zover! Nog hebben we alle gelegenheid om reserve-olie te halen .. om door restloos vertrouwen op de Heere de onuitputtelijke "oliebron" voor het geloof aan te boren. Laten we niet zorgeloos zijn zoals de dwaze maagden. Het gaat op een eeuwigheid aan en we kunnen het niet overdoen. Zo de boom valt, zo blijft hij liggen.

Nog is het niet middernacht … Doch wie weet hoe spoedig het zover is… Voor hen die reserve-olie bezitten kan er niets meer fout gaan. Ze mogen weten: "Bezwijkt mijn vlees en mijn hart, zo is God de rotssteen van mijn hart en mijn deel in eeuwigheid".

Straks is het middernacht en klinkt de roep: "Zie de Bruidegom komt, gaat uit, Hem tegemoet". Dan wordt het feest… De poort staat open. En de Bruidegom zegt: "Komt gij gezegenden des Heeren"… Het feest gaat beginnen … komt binnen.. Middernacht is voorbij. Het is klaarlichte dag geworden … want de heerlijkheid Gods is onze verlichting en het Lam onze kaars. Voor immer en immer, tot in alle eeuwigheid.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen