Lezers vragen

En ik denk anders!

En de Bijbel ook. Daar wil ik graag in dit artikel iets meer van zeggen. Ik hoop dat de vraagsteller het belang van zending en evangelisatie mag in gaan zien en met hem vele anderen, opdat de kerk niet een dor instituut is, maar een levende, bruisende gemeente die leeft uit Christus en spreekt over Christus.

God verheerlijkt Zich in het redden van mensen

De reden waartoe een mens op aarde leeft, is om God te verheerlijken. Heel weinig denken we daar aan. We leven vaak veel te veel "ik" gericht.Ook in de gemeente van Christus. En toch blijft als een onomstotelijke werkelijkheid staan dat ons leven op de eer van God gericht moet zijn.

Elk woord, elke daad moet op de eer van God gericht zijn. De bloeitijden van de kerk worden juist hierdoor getekend. De armoede-tijden van de gemeente van Christus vertonen ons het tegendeel.

Een van de grote dingen waardoor de eer van God verheerlijkt wordt is de uitbreiding van Zijn Koninkrijk. "De komst van Zijn Koninkrijk" wordt dit in de Bijbel genoemd.

Daarom is het ook zo uitermate belangrijk dat ieder mens, die zelf geleerd heeft voor God te buigen en als een zondaar tot Jezus te vluchten met al zijn of haar zonden, ook de Naam van God belijdt en de Naam van Jezus door zal geven aan anderen.

leder christen is verantwoordelijk.

Daar ligt de basis van alle zendings- en evangelisatie-werk.

Daar ook ligt het bestaansrecht van de zendingsgenootschappen en de Evangelisatiecommissies. Maar daar ligt in wezen het bestaansrecht van de hele kerk. En dat geldt dan voor elke christen op zich zelf.

In het redden van mensen verheerlijkt God Zichzelf. Wereldwijd. Hij ontfermt Zich over mensen die door eigen zonden en door moedwillige ongehoorzaamheid van Hem en de kerk vervreemd zijn.

Wat schittert Zijn eer als je ziet hoe Hij, in oneindige goedheid, Zich tot zo iemand wendt en hem of haar Zijn liefde in het hart geeft en hem of haar maakt tot een kind van Hem.

Juist hier tekent Hij zich als "Vader", liefdevolle Vader, Wiens hart brandt van liefde voor een verloren zoon of dochter. Zie Lukas 15:11-32.

Die liefde is zo groot dat Hij "Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft", Johannes 3:16, "opdat een ieder die in Hem gelooft, niet verderve, maar eeuwig leven hebbe". Hij heeft Zijn Zoon gezonden om zondaars te redden. 1 Timotheús 1:15. Wanneer van de kerk- en van Godvervreemde zondaren, jongens en meisjes, mannen of vrouwen weer terug keren naar God, dan juichen de engelen over dit wonder. Lukas 15:10.

Getrokken.... om te trekken.

Gerofen.... om te roefen

Uitverkoren... om uitverkorenen toe te nrengen ofgezocht om of te zoeken...

Gered om te redden...

De gemeente is een "gezonden" gemeente

Weer iets wat vaak uit het oog verloren wordt: de gemeente is er niet zomaar, zij is in de wereld gestuurd. Zij is de "gestuurde" of "gezonden" gemeente.

Daardoor zet Jezus Zijn werk op aarde voort. Hij Zelf is in de hemel, maar tegen Zijn discipelen heeft Hij het uitdrukkelijk gezegd: Gelijk de Vader Mij gezonden heeft, zend Ik ook u! (Johannes 20:21) Gods reddende liefde moet op aarde ver

kondigd worden, van Oost tot West, van Noord tot Zuid. In heidenlanden en in afgedwaalde christen-landen.

Door middel van prediking, zending en evangelisatie wordt Gods net over de wereld getrokken om de vissen te vangen voor Zijn Koninkrijk. De gemeente mag uitgaan als "boodschappers" van zeer goede tijding.

Zij mag gaan op de wegen en in stegen van steden en dorpen om te verkondigen wie de Heiland is. Zij mag de mensen (vervreemd van God) dwingen om in te gaan in het Koninkrijk van God.

Petrus heeft hier heel uitdrukkelijk over geschreven in 1 Petrus 2: 9. "Maar gij zijt een uitverkoren geslacht, een koninklijk priesterdom, een heilig volk, een verkregen volk; opdat gij zoudt verkondigen de deugden Desgenen, Die u uit de duisternis geroepen heeft tot Zijn wonderbaar licht…"

leder persoonlijk een taak....

Velen denken dat er voor de gewone kerkmens, het gewone gemeentelid, geen taak ligt op dit terrein. De vraagsteller denkt zelfs dat het helemaal niet nodig is om dit werk te doen.

Wat dit laatste betreft denk ik dat ik in dit verband ver genoeg gegaan ben met aantonen dat de gemeente van Christus een taak heeft. Een heerlijke en verantwoordelijke taak. Een taak waarin God Zijn kracht en nabijheid wil doen ervaren omdat mensen die taak nooit zonder Hem zouden kunnen volbrengen.

Ik wil nog even letten op de verantwoording van iedereen.

Het is niet zo dat alleen predikanten, zendelingen en evangelisten, ouderlingen en dia kenen een taak hebben in dit werk. Soms kunnen mensen helemaal niet uit deze gedachtenfout los komen.

De trein….

Iemand heet eens geschreven dat veel gemeenteleden de kerk zien als een passagierstrein.

De dominee is de treinbestuurder, de ouderlingen en de diakenen zijn de conducteurs, controleurs en kelners. Zij houden met elkaar de trein aan het rijden. De leden van de gemeente zijn de passagiers. Zij kunnen rustig zitten en slapen, zonder enige inspanning. Als de trein in de hemel komt zal de dominee de trein wel tot stilstand brengen en de ouderlingen en diakenen zullen helpen met uitstappen, net als bij de trein die op het station van bestemming aankomt….

Terwijl de reis aan de gang is hebben de gewone lidmaten van de gemeente geen verantwoording om de trein te laten rijden.......

De schommel….

Een ander beeld wat misschien de luiheid van veel gemeenteleden weergeeft: Een groepje kinderen is in de speeltuin aan het schommelen. Enkelen van hen kunnen zelf de schommel nog niet in beweging krijgen. Om het hardst roepen ze:"Mama, duw me eens!"

Als mama dan een paar duwen geeft is het kind weer stil tot de schommel weer stil staat. Dan roept het kind weer: "Mama, duwen".

Als mama niet snel genoeg is om te duwen, dan begint het kind nog te huilen ook… en te dwingen….

Zo is het geloofsleven van veel christenen.

Ze roepen: "dominee, geef me eens een duwtje". Als de dominee dan zijn best gedaan heeft, hard gelopen heeft, een paar duwtjes gegeven heeft met een paar troostwoorden of een troostboodschapje, dan glimlacht de 'christen' weer gelukkig en tevreden over de 'goeie dominee of voorganger', zonder te beseffen wat hun eigen taak is in de gemeente, wat zijn of haar verantwoordelijkheid is tegenover God; zelf ook medewerkers te zijn in de komst van het Koninkrijk van God. Zeer velen blijven hier op een afstand staan.

Nee, de voorgangers zijn niet de spelers en de gemeenteleden het publiek dat nauwlettend toeziet, leder gemeentelid heeft de taak om het Evangelie door te geven als de enige bron van leven. Wereldwijd moet het uitgeroepen worden: Jezus leeft!

Vaak wordt de kracht van de enkelingen gebundeld in een vereniging, een commissie of genootschap of zelfs in een stichting. Die moeten er zijn totdat de Heere Jezus wederkomt!

Wel moeten we goed bedenken dat al deze genootschappen en commissies alleen maar bestaansrecht hebben als zij werkelijk zich bezig houden met de verkondiging van Gods heil in de bewustheid dat de Heere met Zijn Geest woont in de gemeente en niet in de één of andere vereninging of bond of commissie.

De Heere heeft de eeuwen door uitdrukkelijk dit werk gezegend en Zijn gemeente uitgebreid door het vele werk dat gedaan is. Ik hoop dat de vragensteller wat meer licht op deze zaak mag krijgen en wij allen een beetje helderder gaan beseffen dat er een taak ligt, een liefdetaak, voor ieder die de Heere lief heeft.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen