Ik geloof in de Heilige Geest

Dat wordt opeens erg persoonlijk, zoals je ziet. De catechismus zegt het ook zo: "Dat Hij ook mij gegeven is …". Paulus stelde die vraag ook eens aan de gemeenteleden van Efeze. En wat zeiden ze? "We hebben zelfs niet gehoord of er een Heilige Geest is" (Hand. 19:2). En daarom ontbrak hun eigenlijk nog zoveel rijkdom. Ook mij gegeven. Niet als een soort lot uit de loterij, zo van 'ik heb geluk gehad'. Nee, de catechismus gaat er in de eerste plaats vanuit dat de Heilige Geest aan de Kerk gegeven is. Met Pinksteren begint er een nieuwe periode in de heilsgeschiedenis. De Hei- lige Geest krijgt een nieuw werkterrein: niet alleen Israël, maar de hele wereld. En dat werk in de wereld verricht de Heilige Geest door middel van de kerk. Met Pinksteren is de Geest aan de kerk gegeven. En daarom werkt Hij nu niet meer (zoals onder het Oude Testament) als een vruchtbaarmakende regen van bovenaf, maar als een zuurdesem, dat van binnenuit het deeg (de kerk) doorzuurt. En nu is de vraag: "Heb jij de Heilige Geest al persoonlijk ontvangen?" Onze catechismus belijdt heel persoonlijk: "Dat die Geest ook mij gegeven is". Dus niet alleen met Pinksteren aan de kerk, maar ook persoonlijk aan mij. Toen jij gedoopt bent, is er in het formulier gelezen: "Desgelijks als wij gedoopt worden in de Naam van de Heilige Geest, zo verzekert ons de Heilige Geest door dit Heilig Sacrament, dat Hij in ons wonen, en ons tot lidmaten van Christus heiligen wil, ons toeëigenende hetgeen we in Christus hebben, namelijk de afwassing van onze zonden, en de dagelijkse vernieuwing van ons leven, totdat wij eindelijk onder de gemeente der uitverkorenen in het eeuwige leven onbevlekt zullen gesteld worden".

Zie je hoe gewillig de Heilige Geest is om bij je te wonen? Op de Pinksterdag is de Geest aan de kerk gegeven, en van die kerk ben jij ook lid. In zekere zin mag je dus zeggen dat de Geest in deze kerkelijke weg, in de weg van het genadeverbond tot ons gekomen is. Niemand behoeft dat onmisbare werk van de Heilige Geest te missen. Heb jij dat nog nooit gemerkt, dat de Geest met je worstelt? De Geest schenkt ons een diep Godsbesef, Hij houdt ons geweten in stand en Hij worstelt met ons om ons uit te drijven naar God. Ben jij nog nooit de kerk uitgegaan met het besef, dat je zo niet kunt sterven, zoals je gebferèn bent? Dats iets moet gebeuren in je loven. Datje wederom geboren moet worden. Welnu, datisfepk het werk van

Maar de werking van de Geest kunnen wij tegenstaan. Net als de Joden bij Stefanus in Handelingeoi5rrHij zei tenslotte: ft hardnekkigen en onbesnedenen van h, en oren, gij wederstaat altijd de Heilige Geest". We kunnen dus de Geest weerstaa(n. Weet je hoe? Door de genademiddelen niet te gebruiken. Als "je jezelf bijvoorbeeld door allerlei radio- en TVprogramma's laat volgieten metsex, misdaad en alles wat de wereld te bieden heeft, dan verhinder je de Geest binnen te komen en in je hart te werken. Als je willens en wetens de zomfi^psthoudt, de zonde van gemakzucl heid, zelfzucht de Geest. Als je uit programma aanzet, roep ji van de hemel om het gestrooide; het Woord (waarin de Geest wil meekomen) weg te pikken. Van de eerste wereld voor de zondvloed sprak God: "Mijn Geest zal niet in eeuwigheid twisten met de mensen" (Gen. 6:3). Voel je hoe verantwoordelijk je zelf ook bent op dit punt? De Hee re Jezus heeft in die gelijkenis waar een kind aan zijn vader om een brood vraagt en geen steen krijgt, gezegd: "Hoeveel te meer zal de hemelse Vader de Heilige Geest geven degenen, die Hem bidden" (Luk. 11:13). De Geest is een gave, uit louter genade. Daarom kun je Hem nog ontvangen. Bid mar voortdurend met de dichter van Psalm 119: "Och, schonkt Gij Joij de hulp van UwdGeest. Mocht Die mij op mijnp*aan ten Leidsman strekken".

De vervulling met de Qeest van Pinksteren

In het Pinksterevangelie van Handelingen chrijft Lukas: "En zij werden allen verfld met de Heftige Geest". Bij die 'allen' ioet je niet denken aan die talrijkel Joden en Jodengenoten, diefinJeruzalem bijeen waren om het Pinksterfeest te vieren. Ook moet je niet denken aan die drieduizend mensen, die verslagen raken onder dei prediking van Petrus, tot bekering komen en gedoopt worden. Nee, de vervulling met de Geest kan alleen plaatsvinden! in het levën van de volgelingen van Jezus. Degenen, die zich door het geloof aan Hem hacRien overgegeven. Zeker, de wervan de Geest beginnen,bij de we 'e het leven van een mens te éfen. Dan komt er droefheid naar God, een hartelijk missen van de Heere hoijaér en dorst naar de gerechtigheid. kan alleen plaatsvinden bij hen, die al wedergeboren zijn en Christus hebben aangenomen als hun Zaligmaker. Aan hen vervult Christus Zijn belofte dat ze 'met de Heilige Geest gedoopt zullen worden, niet lang na deze dagen' (Hand. 1:5). Die godsdiensti ge wereld van Joden en Jodengenoten kunnen de Heilige Geest niet ontvangen in Zijn vervullende werking omdat ze Christus niet hebben ontvangen. We kunnen de Heilige Geest niet ontvangen buiten Jezus om.

En wat betekent nu precies die vervulling?

Wat is het nieuwe, want onder het Oude Testament was de Heilige Geest er toch ook al? Is die vervulling met de Geest hetzelfde als de doop met de Geest? \l aak wordt erop gewezen dat de discipelen vervuld werden met de bijzondere gaven van de Heilige Geest. Zo konden ze worden toegerust voor hun werk in de wereld, namelijk de verkondiging van het Evangelie. Daartoe kregen ze kracht en vrijmoedigheid, gedrevenheid en bijvoorbeeld het talenwonder. Inderdaad heeft dat te maken met Pinksteren. Maar er is meer. Het is ook een persoonlijke vervulling met de Geest waardoor hun geestelijk leven veel rijker is geworden. Ze zijn gedoopt met de Geest. Dat had Jezus beloofd bij Zijn hemelvaart. En 'dopen' betekent: onderdompelen, ergens in wegzinken, verdrinken, doorweekt worden, overstelpt worden. Dat gebeurde op Pinksteren. Ze werden gedoopt met de Geest. Er kwam een doorbraak van liefde, kracht, gedrevenheid in het Koninkrijk Gods en vooral zekerheid van de genade van God, van de aanneming tot kinderen en de vergeving der zonden. Ze worden overstelpt met de overvloedige weelde van Pinksteren. Dat woordje 'doop met de Geest' uit Handelingen 1:5 kan niet anders dan hetzelfde zijn als de 'vervulling met de Geest' uit Handelingen 2:4. In Handelingen 11:15 en 16 legt Petrus het komen van de Geest op Cornelius en de zijnen ook uit als de vervulling van Jezus' belofte over de doop met de Geest. Het Pinkstergebeuren is niet herhaalbaar.

De uitstorting van de Geest in Jeruzalem is eenmalig, maar dat vervuld worden met de Pinkstergeest is iets, wat we fgesloten. Het breidt zich uit over din het geestelijk leven telkens weer nodig hebben. Je komt het weer tegen in Handelingen 4:31 (ook weer in Jeruzalem) en in Handelingen 19:6 bij de christenen in Efeze. Alleen al in het boek Handelingen wordt 2x gesproken over het gedoopt worden met de Geest, 2x over het komen van de Geest over hen, 6x over het vervuld worden met de Geest, 4x over het uitgestort worden van de Geest, 6x over het ontvangen van de Geest, 6x dat de Geest hen gegeven wordt en 3x dat de Geest op hen valt. Het is dus duidelijk dat we die vervulling met de Geest, of zoals de Bijbel het ook noemt 'de doop met de Geest' telkens weer nodig hebben. Ik las ergens de volgende uitspraak: "Velen denken dat zij na één keer met de Heilige Geest vervuld te zijn daarna altijd vol zullen zijn. Maar wij zijn lekkende vaten en moeten voortdurend onder de fontein gehouden worden om vol te blijven. Zullen we door God gebruikt kunnen worden, dan moeten wij zeer ootmoedig zijn. Ik hoorde iemand zeggen dat God altijd dat vat uitkiest, dat het dichtst bij de hand is. Laat ons dicht bij Hem blijven."

Als de Geest je helemaal vervult, betekent dit dat er geen plaats meer is voor wat anders. Dan heeft de Geest alle hoeken en gaten van je leven vervuld. Alle vezels van je bestaan zijn ervan doortrokken. Wie vervuld is met de Geest laat zich helemaal beheersen door de Geest. Dan is je leven daardoor getekend. Je wordt geheel door Hem in beslag genomen. Dan sta je helemaal tot Zijn beschikking. Dan heeft Hij toegang tot alle vertrekken van ons levenshuis. Hij woont er en je wordt doortrokken van Zijn liefde als de voornaamste vrucht van de Geest. Wie weten wil of hij gedoopt is met de Geest kan dat hieruit weten. Dan leef je alleen uit Christus. Je kent die blijde zekerheid van de aanneming tot kinderen en de vergeving der zonden. En je kunt niet meer zonder de kracht, liefde en inwoning van de Geest. Zie je nu wel dat niet ieder wedergeboren mens vervuld is met de Heilige Geest? Juist dat gebrek aan verzekering, gedrevenheid en vrijmoedigheid is een bewijs van gebrek aan vervulling. Daarom vermaant Paulus de gemeente: "Wordt vervuld van de Geest" (Ef. 5:18). Telkens weer opnieuw. En waar dat gebeurt, daar is het doorbrekend genadewerk. De echtheid van deze vervulling met de Heilige Geest is vooral hieraan te kennen, dat niet de mens, ook niet de geestelijke mens, maar Christus centraal staat. Dan wordt Hij geëerd en geprezen.

De betekenis van Pinksteren

Wat is nu de betekenis van het heilsfeit van Pinksteren? Met Pinksteren komt er een nieuwe periode in de heilsgeschiedenis. De Geest wordt uitgestort en krijgt een nieuw werkterrein: de hele wereld. Was het vroeger vooral Israël, nu komen ook de heidenen in het vizier. Was het onder het Oude Testament druppelsgewijs, nu gaat het met volle stromen. Er is ook een groot verschil tussen Pinksteren en de andere heilsfeiten. Op het Kerstfeest,

Goede Vrijdag, Pasen en Hemelvaart gaat het om het werk dat de Heere Jezus eens en voorgoed heeft volbracht. Dan gaat het om voltooide heilsfeiten. Pinksteren heeft een ander karakter. Pinksteren is het feestreld. We mogen het Pinkstergebeuren niet beperken tot Handelingen 2. Nee, we zagen het al, heel het boek van de Handelingen spreekt ervan. Telkens weer komt de Geest: in Jeruzalem, in Samaria, in Cesaréa en in Efeze. dat doorgaat. Hel is een keer begonnen, toen en daar in Jeruzalem, maar het is nog steeds niet afgesloten. Het breidt zich uit over de hele wereld. We mogen het Pinkstergebeuren niet beperken tot Handelingen 2. Nee, we zagen het al, heel het boek van de Handelingen spreekt ervan. Telkens weer komt de Geest: in Jeruzalem, in Samaria, in Cesaréa en in Efeze.

Het laatste der dagen is begonnen met Pinksteren, toen de verhoogde Christus, nadat Hij Zijn werk op aarde had volbracht, Zijn Geest aan Zijn gemeente gaf om door de verkondiging heen het rijk van God te voltooien tot op de jongste dag. We leven nu in het tijdperk van de Geest. Pinksteren is dus het feest dat doorgaat, het feest van de zending, omdat de Heilige Geest de Geest van de zending is. Dat blijkt ook uit het feit dat de apostelen worden toegerust om te spreken met andere talen. De volheid van de Geest brengt het Woord tot klinken. Gods grote werken worden verkondigd. Ze verkondigen Jezus. Het kruis, de verzoening, de opstanding en de hemelvaart worden met Pinksteren verkondigd in Jeruzalem. Zie je het verschil? In Gethsémané vluchten de discipelen weg. Met Pasen vergaderen ze achter gesloten deuren om de vreze der Joden. Met Pinksteren is alle vrees weg en verkondigen ze met vrijmoedigheid in het openbaar de grote werken Gods. Daar heb je nu het verschil tussen een wedergeboren mens zonder deze vervulling met de Geest en een gelovige, die door deze doorbraak van de Geest die vervulling kent en in zekerheid en gedrevenheid uit Christus leeft en Zijn naam verheerlijkt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen