UIT DE HEL VAN RUANDA

"Ik kreeg een verzoek van 'Artsen zonder grenzen' of ik onmiddellijk naar Ruanda wilde vertrekken, omdat de nood daar was uitgegroeid tot een ontzettende ramp. Ik slaagde er in om te boeken in een vliegtuig dat twee dagen daarna naar Ruanda vertrok. Ik heb er twee weken doorgebracht, die ik nooit meer zal vergeten. Ik kan moeilijk onder woorden brengen de afschuwwekkende dingen die ik gezien heb. Ik kan alleen maar zeggen: zó moet de hel zijn.

Ze doodden daar iedereen, of het nu een man of vrouw of een kind was. De lijken hoopten zich op en verspreidden de stank van de ontbinding; en niemand deed er iets aan. Vaak verkeerden we in gevaren, niet alleen vanwege rondvliegende kogels en door bombar dementen, maar ook door de dreigementen van de bevolking en van de militairen. De situatie werd op den duur zo moeilijk dat we besloten te vertrekken.

Dr. Luis Velilla uit Malaga in Spanje schreef aan ds. Hegger het volgende ooggetuigeverslag over de nood in hartje Afrika. Velilla is voor ons een goede bekende, behalve arts is hij ook evangelist in zijn woonplaats. Verschillenden van u zullen zich hem kunnen herinneren door de lezingen die hij op enkele plaatsen in Nederland heeft gehouden.

Het ziekenhuis werd namelijk door de militairen bezet. We werden er als gijzelaars behandeld. Ze traden met bruut geweld op tegenover het verplegend personeel. Tenslotte doodden ze de patiënten, die ik had geopereerd èn de dokters die met ons hadden samengewerkt. We stonden machteloos tegenover deze barbaarse wreedheden. Toen we de grens van Burundi naderden, konden we zien dat honderden lijken in de rivier dreven en soms alleen stukken van lijken, zoals armen of benen.

Aan de overkant van de rivier was de situatie zo verschrikkelijk dat we daar bleven. Ik kon beginnen met operaties te verrichten in een klein ziekenhuis bij de grens. Daar voelden we ons nuttig, omdat we er daar zeker van waren dat ze onze patiënten niet zouden ombrengen.

Toen eenmaal de grens werd gesloten zijn we naar de hoofdstad van Burundi, Bujumbura, gegaan en vandaaruit zijn we via Brussel naar Spanje teruggekeerd. Ik heb enkele dagen nodig gehad om weer bij te komen. Maar ik ben dankbaar dat de Heere mij ginds elk moment voldoende kracht heeft gegeven om mijn werk als medicus te doen.

En hier is de vertroosting van de Heere weer over mij gekomen en heb ik mij over veel dingen opnieuw kunnen bezinnen. Misschien moet ik over een paar dagen naar Tanzania vertrekken, want daar bevinden zich vluchtelin genkampen met een nood die zo groot is dat je die niet kunt negeren".

Naschrift red.: Begrijpt u hoe belangrijk het is dat bij deze mensen het Evangelie gebracht wordt, voor zij in deze nood ondergaan zonder gehoord te hebben van de Heiland?

Vandaar ook reeds in het vorige nummer van IRS onze vraag om hulp voor ons fonds: "Ondersteuning en lektuur". Giro 901.000.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen