In de Rechte Straat cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van In de Rechte Straat te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van In de Rechte Straat.

Bekijk het origineel

LEZERS VRAGEN

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

LEZERS VRAGEN

5 minuten leestijd

Een eerste brief:


Op de brief van de bezorgde vader die niet goed wist wat hij doen moest bij het trouwen van zijn zoon in een R.-K. Kerk, zijn verschillende reacties binnengekomen.

We laten u in dit artikel iets van deze reacties meelezen. De brieven zelf hebben we aan de bewuste vader gezonden. Verschillende brieven zijn niet direct gericht op het probleem van de vraagsteller. Toch hartelijk dank voor uw reactie. Er spreekt vaak een heleboel medeleven uit. En een invoelen van de problemen van een ander. Wat zouden we dat als christenen veel meer moeten doen.


Komt uit Brabant. Schrijver is getrouwd met een rooms-katholiek meisje, terwijl hij zelf behoort tot een Pinkstergemeente. Ze zijn in deze gemeente getrouwd. Zijn vrouw is niet wedergeboren. Blijft met een 'vrome geest' in de duisternis leven. Deze brief gaat vooral in op de grote nood als je niet wedergeboren bent. Maar ook hoe 'leeg' het huwelijk is als Jezus niet de eerste plaats heeft in ons leven. Hij schrijft: "Een leven kiezen in een woestijn zonder oase om te drinken, is op sterven na dood."

Hartelijk dank voor deze brief. Wordt in zijn geheel aan de genoemde vader gezonden. Vooral ook dank voor uw raad om te blijven bidden.

Een tweede brief:

Uit het Hollandse. Schrijver is vader van 13 kinderen "…die gelukkig allemaal bij de kerk gebleven zijn. Dat is niet omdat wij ze zo goed opgevoed hebben, maar het is onverdiend, Gods goedheid."

"Als ik echter in uw omstandigheid verkeerde dan zou ik wel meegaan naar die rooms-katholieke dienst, alhoewel met een zeer bezwaard gemoed en dit ook aan het bruidspaar (de kinderen) meedelen! Als u niet gaat bent u uw kinderen voorgoed kwijt, uw houding werkt dan polariserend, verwijderend.

Ik zou tegen de kinderen zeggen: "kinderen, wij gaan met jullie mee naar de huwelijksbevestiging, maar met een bezwaard gemoed. We willen jullie behouden in onze familieband en we hopen dat dat tot je eeuwig behoud mag zijn. Als we daar in de kerk zitten zullen we God Almachtig aanroepen of Hij jullie wil behouden en je ogen wil openen voor Zijn Woord en werk".

Heel leuk vind ik het slot van de brief: "Ze zullen dan vragen wat eraan de R.-K. Kerk mankeert, nu, dat weten jullie wel uit de lektuur van I.R.S. Wel in liefde vermanen,

inderdaad niet schelden maar alleen de zaligheid door het geloof in de Heere Jezus Christus verwachten en niet uit de werken. Veel sterkte hoor en draag het maar op aan de Hoorder der gebeden."

Nog een reactie.

Uit Overijssel. "Als de zoon bij zijn standpunt blijft om in de R.-K. Kerk te trouwen, dan raden wij de ouders aan om toch aanwezig te zijn in de R.K. Kerk, al zit u met een brok in de keel. Luister alleen, maar doe nergens aan mee! Als u thuis blijft bent u toch met uw gedachten bij hen. Als ouders moet u zorgen dat het ouderlijk huis altijd open staat. En als u niet gaat kon het wel eens gebeuren dat u er later spijt van hebt.

Brengt u uw kinderen elke dag maar bij de troon der genade."

Een reactie uit Nijmegen: "Naar aanleiding van uw zorgen en vragen, wil ik trachten u met Gods hulp een handreiking te doen. Ik ben in 1986 tot bekering gekomen, nadat ik meer dan 20 jaar niet naar een kerk geweest was.

Vroeger ben ik op een katholieke school geweest. Het zaad van het Evangelie is door de Bijbelverhalen die daar werden verteld, in mijn hart gestrooid. Ze zijn mij altijd bijgebleven. God gaf het na jaren wasdom.

Al is er veel verschil tussen de Ned.Herv.Kerk en de Rooms-Katholieke Kerk, toch zou ik wel naar de trouwdienst gaan. Als u niet zou gaan, zou er misschien toch een verwijdering komen tussen u, uw zoon en uw schoondochter. Al bent u het met de keuze van uw zoon niet eens, hij blijft uw zoon.

Al is de Katholieke Kerk niet echt Bijbelgetrouw, ook daar zijn mensen die wel met de Bijbel leven en echt geloven. Dat ze toch in die kerk blijven, komt waarschijnlijk omdat de stap naar een andere kerk erg groot is. Er is erg veel moed voor nodig. Het beste wat u kunt doen is voor uw zoon en zijn meisje bidden, God om leiding en wijsheid vragen. Wanneer uwzoon en zijn meisje geloven, zal God hen nooit in de steek laten, maar met hen tot Zijn doel komen. Ook raad ik u aan om veel in de Bijbel te lezen. God spreekt door Zijn Woord tot Zijn kinderen. Ik wens u Gods zegen en kracht.

Hartelijk dank voor de reacties die tot nu toe kwamen. Ais er nog meer komen zullen we dat in een volgend nummer aan u doorgeven. Het is geen gemakkelijk werk om over deze dingen te schrijven aan anderen. Maar in liefde kan het toch.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 juni 1994

In de Rechte Straat | 24 Pagina's

LEZERS VRAGEN

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 juni 1994

In de Rechte Straat | 24 Pagina's