Droevig en toch blij…

Wie hem heeft gekend in het werk hier op het kantoor, in de omgang met de comités en alle andere mensen waarmee wij contact hadden, die zal ongetwijfeld kunnen begrijpen dat wij diep verslagen zijn dat hizo vroeg al van zijn taak in Nieuwlande is ontheven.

We weten van dichtbij hoe hij daar met liede de gemeente heeft gediend in de prediking van Gods Woord en in het bezoek aan de huizen. Ze zullen hem missen, de Heere moge hen sterken, en op Zijn tijd een nieuwe herder geven.

We wensen mevrouw en het hele gezin

Van Kranenburg Gods liefdevolle nabijheid toe in het verdere van haar leven. De Heere is goed… maar Hij geeft geen rekenschap van Zijn daden! Op Zijn tijd nam Hij uw man tot Zich om hem eeuwig in Zijn liefde te doen delen. We hopen dat deze wetenschap steeds weer uw smart mag verzachten.

Bij het sterven van onze broeder is een einde gekomen aan een leven dat liefdevol in de dienst van de Heere geleefd is, maar waarin ook zeer veel zorgen geweest zijn. In zijn leven is duidelijk het stempel gedrukt: "Een dienstknecht is niet meerder dan zijn heer." Vooral de jaren in Merksem waren niet altijd even gemakkelijk, maar toch heeft hij daar ook mogen zaaien aan alle wateren. Velen zijn getuige geweest van de ijver en inzet waarmee hij samen met zijn vrouw zich heeft gegeven aan het werk onder onze Belgische broeders en zusters.

En we hebben het mogen zien hoe de Heere hem heeft gebruikt om een gemeente te doen ontstaan in deze grote wereldstad. Een gemeente die nog altijd bestaat.

Voor velen is hij een liefdevolle vriend geweest en ve len hebben in de aktieweken in Merksem het Evangeliesatiewerk liefgekregen.

Ook voor ondergetekende ligt in Merksem bij Van Kranenburg het begin van de liefde voor dit werk. Ik herinner me nog heel goed dat ik samen met mijn vrouw de eerste keer de Evangelisatiepost in Merksem bezocht, de hele kamer stond vol stoelen van schippers die de hele zondag bij hen doorbrachten. Mevrouw Van Kranenburg was vaak naar mensen die in de samenkomst kwamen. Het stal onze harten, dit eenzaam gezwoeg in de dienst van Gods Koninkrijk. Toen nog niet wetend dat we ons later ook geheel in dit werk zouden mogen inzetten.

Hij is ingegaan in de vreugde van zijn Heere en Koning. Wij mogen hem nastaren… doch niet als degenen die geen hoop hebben… Wat een troost ook voor zijn vrouw en kinderen.

Moge de Heere Zelf hen troosten en nabij zijn in al dit onverwachte verdriet!

…al ging ik ook door een dal der schaduwen des doods. Uw stok en Uw staf die vertroosten mij… Psalm 23

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen