WAT DE BIJBEL LEERT
Bijbelstudie voor een rustig moment
Wat wordt er vaak weinig op gelet dat het juist in het geloofsleven en in het bezig zijn in de kerk om de wezenlijke dingen gaat. De buitenkant telt in wezen helemaal niet mee om zalig te kunnen worden. Maar ken ik de zaak waar het om gaat? Anders heb ik niets.
Dit trof me heel erg toen ik een stukje in Openbaring las. Ik wil het u doorgeven in dit artikeltje.
Leest u mee Openbaring 11 vers 1 en 2:
"En mij werd een rietstok gegeven, een meetroede gelijk; en de engel stond en zei: Sta op, en meet de tempel van God en het altaar, en degenen die daarin aanbidden.
En laat het voorhof uit, dat van buiten de tempel is, en meet dat niet; want het is de heidenen gegeven, en zij zullen de heilige stad vertreden twee en veertig maanden."
Natuurlijk is dit stukje Bijbel een eschatologisch stukje, het staat in de Openbaring, het boek over de eindtijd. Toch ga ik daar nu even niet op in.
Het gaat me nu meer om het volgende: "Meet de tempel en laat de voorhof er buiten."
Het gaat om hen die in de tempel aanbidden. Zij worden door God apart gezet. Nee, dat betekent niet dat het om de goeie "kerkmensen" gaat.
Het wil niet zeggen dat je zeker in de hemel komt als je maar vaak naar de kerk gaat…
Er is in deze tekst iets heel anders aan de hand. Het zware oordeel zal komen over Jeruzalem. De heidenen zullen de stad vertreden en zelfs de tempel, de heilige gebouwen.
Stad en voorhof zullen vertreden worden. Zij worden niet "afgeheind". De heidenen worden er straks in toegelaten.
Alleen de mensen die in de tempel "aanbidden".
Dat zijn degenen die God werkelijk lief hebben. Die volgelingen van Jezus Christus zijn geworden. Die zonder Hem niet meer kunnen leven. Juist daarom zijn ze in de tempel en aanbidden ze. Zij zijn: de kerk in de kerk, of als u wilt: de gemeente in de gemeente.
Wonen in de heilige stad is niet genoeg! Zelfs voortdurend in de kerk zijn is ontoereikend!
Al je kracht geven aan de gemeente is te kort voor de eeuwigheid!
Als het in het eindoordeel er op aan komt, zijn officiële christelijkheid en kerkelijkheid tenslotte waardeloos! Dat zal niet behouden in de toorn.
Het is nodig "aanbidder" te zijn. "Aanbidder" in de tempel en bij het altaar. Het is nodig gevonden te worden aan Gods genadetroon, aan Jezus voeten!
Nee. dit is geen "preekje" in het klein, maar het is de ontzaggelijke werkelijkheid van het christelijk geloof. Het geloof dat de Bijbel ons verkondigt.
Het is nodig "verborgen omgang met God" te hebben, of wilt u het anders; het is nodig om "persoonlijk geloof' te bezitten. Dat geloof dat door de Heilige Geest in het hart wordt uitgestort, bij de wedergeboorte!
Hier in Openbaring 11 staat het duidelijk: wie in de tempel en bij het altaar aanbidden, die worden door God bewaard. Zelfs in de grootste nood, als heel de stad en de tempel vertreden worden.
Het officiële en geseculariseerde (aan de wereld gelijk geworden) en veruitwendigde christendom, wordt prijs gegeven als een stuk wereld. Lieve lezerfes) wat is het zaak om daar juist in onze tijd aan te denken! Het lijkt soms net of het er om gaat dat de kerk, de gemeente er net zo moet uitzien en net zo moet leven als de wereld. Of de grenzen maar helemaal uitgewist moeten worden tussen gemeente en wereld. Maar dit stukje "Woord van God" leert ons anders! Stad en tempelhof worden prijsgegeven! De buitenkant valt af!
Waar leven wij? Denk er eens over na; voor uzelf, met uw man of vrouw, met uw kinderen.
Bijbelstudie is zo belangrijk! Juist in onze tijd, nu al les lijkt samen te kunnen gaan met "Christen-zijn". Leeft u in de stad en op het tempelhof… En daar moet u "ja" op zeggen als u bij de gemeente van Christus hoort. Wat voor een gemeente dit dan ook mag zijn, of tot welk Christelijk kerkverband u ook mag behoren…
Maar… hoort u, hoor jij… bij de aanbidders. Geef eens antwoord op deze vraag. Laat het op je inwerken. Loop er deze keer niet aan voorbij!
Gemeentelid, diaken, oud ste, ouderling, evangelist, prediker, predikant, dominee…
Doorgrond m' en ken mijn hart o Heer'
Is 't geen ik denk niet tot Uw eer…
Beproef m' en zie of mijn gemoed
Iets kwaads, iets onbehoorlijks voedt
En doe mij toch met vaste schreden
De weg ter zaligheid betreden
(Psalm 139:14 berijming 1773)
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1994
In de Rechte Straat | 24 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1994
In de Rechte Straat | 24 Pagina's
