Reformatie - geschenk en opdracht

Toen kwam de Geest des Heeren op Azaria… … weest gij sterk en laat uw handen niet verslappen… 2 Kronieken 15:1 en 7.

Een hoofdstuk midden in de brand van het bestaan van Juda.

Ziet u Azaria staan? Voor de koning Asa?

Midden in dat land dat naar God niet meer vraagt. Dat Hem niet meer dienen wil. Ze hebben immers allerlei beelden en afgoden die hen helpen kunnen. Zelfs een afgrijselijke afgod!

Hoe staat nu de profeet daar? Met gebalde vuist ? Met een opgeheven vinger omdat God er aan komt om dat volk te straffen? Nee! Verre van dat. Hij staat er met een geschenk van de hemel. Een geschenk van God Zelf. "De Heere wil met u te doen hebben".

Lees het maar in vers 1: De Heere is met ulieden. Wat een geschenk! Niet te overtreffen!

Als de Heere met ons is kan alles tegen zijn, maar dan is toch alles goed.

Wat een wonder voor Israël: vele jaren zijn ze zonder de ware God geweest. Het was nood op nood, de afgoden hielpen hen niet, en volk stond tegen volk op en stad tegen stad. Het was al verdeeldheid en onvrede.

En dan dit geschenk. God zoekt hen op.

Beste lezer/es, zie het zo ook voor wat betreft de Reformatie in de zestiende eeuw. Het was alles duisternis, de diepe nacht van de middeleeuwen lag op de kerk. De ware God was bijna niet meer bekend. En dan komt God Zelf, met Zijn geschenk: 31 oktober 1517, de 95 stellingen op de deuren van de slotkapel in Wittenberg.

"De Heere is met ulieden", het stond er niet bij, maar het was in wezen wel de inhoud van de boodschap die naar voren kwam. En het duurde ook maar enkele weken of de boodschap klonk door in allerlei landen. Het geschenk van God: de Evangelieboodschap weer op de kansel en in de huizen. De boodschap: zaligheid alleen uit genade, door het geloof in Jezus Christus de gekruisigde.

Voor het volk van Israël zat er ook een opdracht aan vast: weest sterk, laat uw handen niet verslappen. En ze hebben het verstaan. Ze zijn samengestroomd in Jeruzalem. Ze hebben geofferd en gebeden en de Naam van de Heere groot gemaakt. Ja, ze hebben een verbond gemaakt met de Heere om Hem te dienen met hun ganse hart en hun ganse ziel.

Wat een vreugde in de dienst van de Heere God, wat een vreugde in het vervullen van Zijn opdracht.

Heeft u er wel eens aan gedacht wat een opdracht er ligt in de Reformatie? Dezelfde als voor Juda en Israël in ons Bijbelgedeelte! Sterk zijn, handen niet laten verslappen, de Heere dienen, Zijn Naam groot maken.

Wat komt er weinig van terecht in onze dagen. We kruipen weg in ons veilige hoekje, we zorgen dat de dogma's kloppend zijn. We klagen over de wereld die zo hard achteruit gaat… Maar sterken we ons nog in de Heere?

Weten we het nog hoe de mannen van de Reformatie hun leven overgaven in de dienst van de Heere? Hoe velen van hen op de brandstapels en de schavotten onder de beulshanden stierven?

Reformatie, een geschenk van God. De waarheid weer openbaar.

Het Evangelie weer in al zijn heerlijkheid op de kansel…

Reformatie, een opdracht; de bazuin aan de mond, laat onze handen niet verslappen. God leeft nog! Hij wil nog met ons zijn! Hij wil nog onze God zijn!

Hij wil dat we dat ook in onze dagen nog doorgeven. Aan iedereen, of ze het horen willen of niet. Reformatie, geschenk en opdracht. Aan ons allen. Wat een vreugde is er in de vervulling van die opdracht!

Het doet juichen van zielevreugd, als we zelf de Heere mogen kennen en anderen deze vreugde kunnen doorgeven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen