DOOD DOOR TE DRINKEN…

Het moet in de tweede wereldoorlog gebeurd zijn…

Vier mannen die in een vliegtuig de Atlantische Oceaan overstaken werden met hun kist neergehaald. Hangend aan hun parachute kwamen zij in de zee. Gelukkig met een ophlaasreddingsboot.

Met z'n vieren dobberden ze een poos later op de rustige zee. Onder een wolkenloze hemel.

Ze hadden wat noodrantsoenen en een heel klein beetje water bij zich.

Ze hadden het goed geleerd: NOOIT DRINKEN VAN HET ZOUTE ZEEWATER!

De eerste dag ging dat goed… Maar de tweede dag was hun zoet water op. Eindeloos kropen de uren voorbij. De zon was warm en de dorst kwelde hen hevig.

Plotseling grijpt één van hen met volle handen het zeewater en slobbert 't gulzig naar binnen… De anderen kijken vol verschrikking toe. Wat zal er gebeuren? Ze weten het zo; nog geen uur later is hun maat gestorven…

Levensgevaarlijk om te drinken van dat zoute water… Maar net zo levensgevaarlijk is het om te drinken van het water van de wereld… te drinken van de zonden… En toch zijn er zo velen die het met volle teugen indrinken. Die er nooit genoeg van krijgen…

En eenmaal zal het einde zijn; buitenste duisternis. Eeuwig berouw…

Er is ander water; LEVEND WATER! De Heere Jezus Christus! Hij is dat levende water. Wie dat water drinkt zal niet meer dorsten in der eeuwigheid.

Hoe kom je aan dat water?

Het wordt door God Zelf gegeven aan dorstige zielen. Hij geeft het om niet! Lees maar eens Jesaja 55. Of in 't Nieuwe Testament Johannes 4.

En smeek de Heere om dit water!

Nu geeft Hij het nog!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen