DAT KLEINE ADDERTJE TOCH…

Een herder stond eens te kijken naar een adelaar, die zich van een punt van een rotsblok hoog de lucht in verhief.

De vogel steeg al hoger en hoger… maar plotseling werd zijn vlucht onzeker… Eén vleugel liet hij hangen… even later ook de andere en tenslotte viel de arme vogel met versnelde vaart ter aarde.

De herder was erg nieuwsgierig wat toch de oorzaak van het vallen van deze trotse vogel mocht zijn. Hij snelde er opaf en doorzocht de veren van het dier. De oorzaak was al snel gevonden. Bij het opstijgen van het dier had een klein slangetje zich aan hem vastgehecht, en naarmate het slangetje zich al dieper en dieper in hem knaagde werd de adelaar door doodsbenauwdheid overvallen en wankelde hij in de lucht.

Maar toen het slangetje zijn hart raakte viel hij als een steen naar beneden.

Zo doet de zonde ook…

Zij hecht zich aan ons vast… graaft zich dieper in ons bestaan en verwoest ons tenslotte geheel…

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen