STORM…!

Wat kan het in dat korte leventje van ons toch enorm hard stormen…

Wat kan er een geweldige kracht op ons losbreken…!

Zo erg dat we geen kans meer zien om het hoofd nog op te heffen… geen kans haast meer zien om verder te leven… Alle moed wordt ons ontnomen… Alle verwachtingen zijn vervlogen…

De toekomst lijkt alleen maar nacht en moeite en verdriet en zorg en pijn en ellende…

Het lachen besterft ons op de lippen…

De woorden stokken in de keel…

En als we al spreken, dan is het met bitterheid in het hart!

Eén vraag blijft nog slechts over: WAAROM…?

Och wat erg als zo ons leven in elkaar is gestort! Wat erg als we er zo hopeloos voor staan… Wat erg als we in zulke stormen geen anker hebben!

Weet U dat er mensen zijn die in zulke stormen toch nog een houvast hebben…? Zij hebben een anker! HOOP!

En dat anker dat hebben ze uit mogen werpen… Nee, niet in een bodemloze zee… Niet op een rotsbodem waarop het afschraapt… Niet in moerasgrond waarin het geen vastigheid vindt…

Hun anker is vastgeslagen in de rots Christus. In Hem hebben ze houvast gevonden… En in alle nood en moeite mogen ze weten: Geen haar zal van mijn hoofd vallen zonder Gods wil.

Zoek in de stormen van het leven daar ook Uw vastheid te vinden… Breng al Uw nood bij de Heere God!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen