ALLEEN MIJN LICHAAM

Onder de Romeinse keizer Decius (249-251 na Christus) zijn verschillende christenen gemarteld. Eén van hen was de jonge Vincent.

Om hem tot verloochening van zijn geloof te brengen werden zijn ledematen uitgerekt en uit de kom getrokken.

Decius zei tegen hem: "Je zult onder vreselijke pijnen sterven".

Met een vriendelijke glimlach antwoordde Vincent: "Er bestaat geen eervoller dood dan de martelaarsdood om de Naam van Jezus. Ik zie de hemel en verafschuw uw goden!"

Om dat woord werden de martelingen nog veel erger en zwaarder.

Ook dit bracht Vincent niet van zijn geloof. Maar onder hevige pijnen riep hij het de keizer toe: "Decius, u vergist zich. U vernietigt alleen mijn lichaam, dat toch eenmaal vergaan moet. Maar binnen in mij leeft een andere Vincent, over wie u geen macht heeft en die u niet kunt vastbinden op een pijnbank. Tenslotte wierpen ze hem naakt in een gevangeniscel waarvan de vloer bezaaid was met glassplinters.

De bewakers die op Vincent moesten letten, vertelden later dat hij daarop rustte als op een bed van rozen. En zij vertelden ook dat hij stierf met een gelukkige glans op zijn gezicht, alsof hij engelen zag die hem naar de hemel moesten geleiden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen