IN TONGEREN (B): BEDEVAARTSSEIZOEN KINDJE JEZUS VAN PRAAG VAN START

Het "Katholiek Nieuwsblad" van dinsdag 4 mei meldt:

"In de oudste stad van België wordt Maria, oorzaak onzer blijdschap vereerd in de bekende basiliek. Maar Tongeren heeft nog een andere reden om blij te zijn: het heiligdom van het Kind Jezus van Praag bij de zusters H. Harten. Van Maria naar Jezus is maar een kleine stap, figuurlijk, maar ook letterlijk situeert zich het genadeoord op slechts enkele passen van de basiliek…

Dit beeldje is een charmante verschijning en draagt prachtige koninklijke kleren. De kleine Jezus wordt er uitgebeeld als een Koning, met een kroon op het hoofd en een wereldbol in Zijn hand.

Jonge gezinnen met kleine kinderen, oud en jong brengen graag een bezoekje aan het Kind Jezus van Praag. Men komt er bidden, uit dank of om er iets te vragen als men in nood verkeert."

Zelf heb ik een bezoekje gebracht aan dit "heiligdom". En inderdaad, zo functioneert de verering in de praktijk van elke dag.

Maar wat me bijzonder interesseert is de vraag: hoe is men er toch toe gekomen om zo'n wassen of houten poppetje aan te kleden en het te bezingen als de bron van alle goed?

Een duik in de geschiedenis verheldert veel, zeker m.b.t. bepaalde vroomheidspraktijken, die diep wortel hebben geschoten in de ziel van onze r.-k. medemens.

Het was vanuit het Spanje van de 16e eeuw dat talrijke beeldjes van het "Kind Jezus" met de daaraan verbonden verering, zich over geheel Europa hebben verspreid.

De stad Praag werd het centrum van de devotie tot het "Kind". Praag was in de 17e eeuw de hoofdstad van Bohemen, die in die tijd volop verwikkeld was in de "Dertigjarige oorlog" (1618-1648). Wij weten uit de kerkgeschiedenis dat de dertigjarige oorlog een oorlog was tussen de r.-k. keizer Ferdinand II en de protestantse keurvorsten.

Na de overwinning van de keizerlijke legers richtte Ferdinand II "uit dankbaarheid" verschillende Karmelietenkloosters op in Bohemen. In 1624 kwam er zo'n klooster in Praag, waarvan de kapel werd toegewijd aan O.L. Vrouw van de Overwinning.

Vanuit dit klooster te Praag kreeg de verering van het "Kind Jezus" een wereldwijde verspreiding.

In het "Handboek van de Pelgrim"

ten behoeve van de bedevaarders naar dit "heiligdom" te Tongeren staat het volgende vermeld:

"Tengevolge van de oorlogen leden de paters groot gebrek. Er leefde toen in Praag een vrome prinses Polyxena de Lobkowitz, waarvan de moeder van Spaanse oorsprong was en die vanuit Spanje een mooi familiestuk had nagelaten, het beeldje van het Kind Jezus. Met de bedoeling de kloosterlingen uit de nood te helpen schonk zij hun dit beeldje. Dit gebeurde in 1628, het jaar dat als stichtingsjaar van de volksverering kan gelden. Dit beeldje uit bijenwas, 48 cm hoog, gekroond en getooid met een fijn geborduurde mantel, de rechterhand opgeheven ten zegen, met de linkerhand de rijksappel dragend als symbool van zijn koninklijke macht, deed zijn intrede in de gemeenschap. Met dit beeldje kwam werkelijk de zegen over het klooster. Daarna verspreidde zich de verering van het Kind Jezus over heel de keizerlijke stad Praag. Om in te gaan op de devotie van gans een volk werd het beeldje plechtig gekroond in naam van de kardinaal-aartsbisschop van Praag of Paasdag 4 april 1655 midden in de indrukwekkende feestelijkheden.

Op vele plaatsen werden er groepen vereerders gevormd. Paus Pius X heeft dan op 30 maart 1913 de grondslag gelegd van het "Genootschap van het Goddelijk Kind Jezus van Praag", zoals we dat ook te Tongeren kennen. Sinds 1894 wordt dit beeld te Tongeren vereerd."

Ferdinand II en zijn haat tegen de protestanten

Hij kreeg de titel "De Tiberius van de christenheid". Een beschamende titel waarin de wreedheid en de beestige onderdrukking door Ferdinand II werden verwoord.

Hij werd opgevoed door de Jezuïeten en door hen afgericht tot een gewillig instrument in de handen van het roomse systeem. Zijn besluit om de protestanten uit te roeien stond sinds lang vast. Liever wilde hij gaan bedelen en zich in stukken laten houwen - zo zei hij - dan de "ketterij van het Calvinisme" langer te verdragen!

Allen die niet wilden buigen voor de Kerk van Rome moesten meedogenloos uitgeroeid worden, zoals men dat doet met schadelijk ongedierte. Daartoe vroeg hij de zegen van Maria en de bescherming van de paus. Hij is erin geslaagd om stelselmatig het protestantisme uit te roeien. Op de "bloedige landdag van Praag" werd de bloem der natie uitgemoord, omdat ze niet wilden buigen onder het juk van Rome. Hun hoofden werden op die "bloeddag" aan de toren op de brug van Praag te pronk gezet. Het was het begin van een gruwelijke vervolging van allen die het Woord van God liefhadden.

In de "Geschiedenis van het Protestantisme" staat daarover het volgende: "De paters Jezuïeten werden geholpen door de beruchte dragonders. Zij waren een bende van gemene woestaards, die er behagen in schepten de ketters te beangstigen, te pijnigen en te vermoorden. Nu eens dreven zij hen als vee met de sabel voor zich uit naar de Mis; dan overvielen zij een Hussitische kerk, geselden allen die ze vatten konden en joegen ze naakt naar huis. Als zij bij protestantse gezinnen waren ingekwartierd gedroegen ze zich als vleselijke duivels; geen gruwel, geen misdaad waar ze zich niet aan schuldig maakten. Er was geen keuze. De ongelukkigen moesten rooms worden of de vreselijkste mishandelingen zich getroosten. De berichten van hetgeen op deze wijze geleden is, overtreffen het ergste dat men zich kan voorstellen. De hel scheen al haar verschrikkingen over het arme land te hebben uitgestort; geen misdrijf dat ooit gepleegd, geen marteling die ooit aangedaan werd, geen boze lust en haat, die zich niet koelde om het ketterse volk tot bekering te brengen…"

"Maar terwijl zij het Protestantisme dood trapten, trapten zij het Boheemse volk zelf dood. De beste burgers, de mannen van ontwikkeling, van karakter, van vroomheid waren verjaagd, gevlucht, tot de bedelstaf gebracht. De handel stond stil, fabrieken en mijnwerken kwijnden. Alleen de kloosters bloeiden; de Jezuïeten, die in de kastelen van de weerspannige adel zich nestelden en de hoofdsteden met hun kloosterinrichtingen vervulden, beleefden er een gouden eeuw.

Van de vier miljoen inwoners, die Bohemen in 1618 telde, waren er dertig jaar later niet meer dan zeven of achthonderdduizend over. De dweepzieke Ferdinand had gezegd, dat hij liever over een woestijn wilde regeren dan over een land met ketters bevolkt…"

"Kindje Jezus van Praag": een anti-bijbels symbool

Het beeld "Kindje Jezus van Praag", dat te Tongeren wordt vereerd, is ten diepste een symbool van de haat tegen het Protestantisme, van de haat tegen allen die nog willen buigen voor het Woord van God! Het doet mij zeer! Het raakt mij ook persoonlijk. En waarom?

Omdat in de verering van dit onnozel beeldje Rome's afwijzing van ons zo dierbare Evangelie van vrije Genade wordt uitgedrukt.

Ik hoop dat u dit ook zo mag zien. Ik hoop dat het u ook iets doet! Of wil je deze gedachte van je afzetten? Denk je werkelijk dat het allemaal niet zo erg is? De Bijbel leert mij dat een dergelijke praktijk pure afgoderij is! Omdat men naast de Heere God toch nog iets anders wil hebben waarop men zijn vertrouwen gaat stellen! Al het goede hebben wij van de Heere alleen te verwachten!

"Ja maar - zullen velen wellicht zeggen - die mensen verwachten het toch van de Heere, ze bidden toch tot Jezus, al is het dan het "Kindje Jezus" van Praag."

Maar mijn beste vrienden, dat kindje Jezus van Praag is een karikatuur van de Christus der Schriften! Dit kindje Jezus van Praag is een dode pop, een wassen beeldje. Gooi het in het vuur en het smelt zienderogen! Je houdt niets meer over! En de gedachte dat men eigenlijk toch niet tot dit beeld bidt, is een vrome smoes. Want het is belangrijk om te weten dat de Bijbel over de beelden van de afgoden spreekt als over de afgoden zelf!

Hoe rijk zijn wij toch, die de Christus der Schriften mogen kennen als de Ene Middelaar, als de Volkomen Zaligmaker, als de Levende en de Opgestane Heere, als de Eeuwige Hogepriester!

Zouden we dan niet ten overvloede moeten getuigen van deze rijkdom en genade aan onze r.-k. medemensen?

Doe het toch, tot redding van velen in Tongeren!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen