HEBT U DORST?

Op het moment dat Jezus deze woorden spreekt is het de laatste dag van het z.g. loofhuttenfeest. Op dit feest werd onder andere het wonen in tenten tijdens de woestijnreis herdacht. Ieder jaar moest Israël de herinnering levend blijven houden aan dit grote gebeuren uit zijn geschiedenis. Het was toch iets groots geweest dat de Heere Zijn volk had doorgeleid dwars door de grote woestijn heen. God had er voor gezorgd dat ze niet omkwamen, dat er steeds weer eten en drinken was. Ook drinken… water uit de rots.

Met name aan dit laatste zal de Heere Jezus gedacht hebben wanneer Hij zegt: "Zo iemand dorst, die kome tot Mij en drinke". En daarmee wijst Hij op Zichzelf als de Rots waar dorstige woestijnreizigers uit mogen drinken. Hij nodigt hen tot Zich. Vriendelijk en liefdevol. Ook ernstig en indringend. Vooral: royaal. De uitnodiging gaat echt uit tot ieder.

"Zo iemand dorst (heeft)". Dat wil zeggen: waar er ook maar iemand is die dorst heeft. Hoe ver weggevlucht… hoe zeer op een zijspoor van het leven terecht gekomen… mogelijk zelfs in de goot. In elk geval helemaal in de knoei met alles. Geprobeerd al zijn dorst te lessen… aan drank… of drugs… of sex… Doch de dorst werd steeds erger. Niets heeft kunnen verzadigen.

Of mogelijk is er nog weer iemand anders die getracht heeft zijn dorst te lessen in eigenliefde en zelfzucht. Steeds meer zichzelf in het middelpunt. Alles draait om eigen ik… dat anderen ons sympathiek vinden. We willen meedoen… getapt zijn… en daarin van het leven genieten. We drinken het leven met volle teugen in. En toch… en toch… de dorst wordt steeds erger. Echt geluk, echte lafenis ontvangen we niet. En gaandeweg is onze dorst groter en groter geworden.

Jezus zegt:"Zo iemand dorst heeft"… Voelt u zich aangesproken? Is er iemand die zich niet aangesproken zal voelen? Immers, ieder mens heeft een vorm van dorst, een verlangen naar geluk. Daarom noemt Jezus hier de naam van ieder van ons. Hij zegt: "Is er een mens die dorst heeft? Harte-dorst?".

Bent u het? Jezus nodigt u. Hij zegt: "Kom dan tot Mij en drink".

Hoe dat gaat om tot Jezus te komen? Wat u dan moet doen?… Begin maar met te bidden. En vertel Hem van uw dorst… en van uw verlangen naar lafenis. En vergeet vooral niet om uw Bijbel op te slaan en erin te lezen. Bovenal: vertrouw op Jezus. Vertrouw u toe aan Hem. Vestig uw hoop op Hem. Geef uw hart aan Hem… Komen tot Jezus is namelijk overgave aan Hem… capituleren voor Hem… alle reserves jegens Hem opgeven… en alle verzet en weerstand. En zo ons aan Jezus gewonnen geven.

"Die kome tot Mij en drinke". Ook dit laatste namelijk: drinken. Wie tot Jezus komt mag drinken, mag zijn dorst lessen. Waarmee?… Met Zijn liefde. En dat is vergevende liefde… liefde vol verzoenende kracht voor al onze zonden.

Jezus wil onze dorst lessen met het water des levens. Dat heerlijke levenswater dat Hij aan het kruis van Golgotha voor ons verkregen heeft. Door Zijn lijden en sterven aan het kruis is Jezus de Bron, de Fontein van levend (= levens) water geworden. Een Bron Die nooit uitdroogt. En ieder die dorst heeft mag er uit drinken.

U hebt begrepen, ondertussen, dat mensen die hun dorst bij Jezus lessen, een bepaalde dorst hebben. Ze zijn stukgelopen in hun dorst naar de zonde… en ze zijn ongelaafd gebleven in hun dorst naar wat de wereld te bieden heeft… en hun dorst naar eigen glorie en roem heeft ook niet gebracht wat ze ervan verwacht hadden. Ze hebben steeds meer ontdekt dat het leven op aarde een tocht is door de woestijn… en dat er nergens drinken is. Overal hitte en zand, nood en moeite, leed en lijden, ellende en narigheid. Is er ergens een bron?

Ja Die is er. Dat is Jezus, de Rots waar rivieren van wateren uitvloeien. En Jezus nodigt om te komen en te drinken. Bij Hem. "O al gij dorstigen komt tot de wateren"… Komt tot Jezus… Bij Hem is er drinken… zijn er verkwikkende waterbronnen. Het water dat Hij te drinken geeft, blust onze heilloze dorst naar zonde en wereld uit… en geeft ons lafenis vol echte verkwikking

Hij Die aan het kruis heeft uitgeroepen: "Mij dorst"… Hij is het Die de dorst lest van alle woestijnreizigers die op reis zijn naar een beter vaderland.

Nog worden we genodigd om tot Jezus te komen en te drinken.

We wachten toch niet tot het te laat is… eeuwig te laat?!!!

Immers, zonder Jezus wacht ons eeuwige dorst. Een onuitblusbaar vuur zal de dorst al maar heviger maken. En nergens is er een druppel water ter verkoeling. Laat het voor ons niet te laat worden.

Nog zegt Jezus: "Zo iemand dorst, die kome tot Mij en drinke".

Leerdam

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen