MIJN NUMMER: RD161

Als je moet verhuizen, komen dingen tevoorschijn waarvan je geen vermoeden hebt dat je ze bewaard had. Zo ontdekte mijn vrouw een stuk ondergoed dat ik droeg, toen ik in Brazilië in 1948 het klooster verliet. Mijn nummer dat ik in het klooster van Rotterdam had van waaruit ik naar Brazilië was vertrokken, stond erop. Mijn nummer was RD161.

Inderdaad, in het klooster was je slechts een nummer. Bijzondere vriendschap met een confrater was verboden en je mocht elkaar ook niet opzoeken in de kamer tenzij om er te biechten; dit vanwege het gevaar van homosexualiteit.

Ik herinnerde mij weer de macabere definitie die wij, kloosterlingen, gaven van het klooster: Het klooster is de plaats waar je intreedt zonder elkaar te kennen, waar je leeft zonder van elkaar te houden, waar je sterft zonder elkaar te betreuren. Ik zou er nu aan toevoegen: waar je slechts een nummer bent. En ik stel de vraag: Is dat de vervulling van de opdracht van Christus: "Hieraan zullen zij allen bekennen dat gij Mijn discipelen zijt, zo gij liefde hebt onder elkander" (Joh. 13:35)? Heeft Hij daarmee bedoeld: kom niet op eikaars kamer vanwege het gevaar van homosexualiteit?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen