MIJN LIJDENDE EN OVERWINNENDE BORG

"Toen ging Jezus met hen in een plaats Gethsémané en zeide tot de discipelen: Zit hier neder, totdat Ik heenga en aldaar zal gebeden hebben. En met Zich nemende Petrus en de twee zonen van Zebedeüs, begon Hij droevig en zeer beangst te worden. Toen zeide Hij tot hen: Mijn ziel is geheel bedroefd tot de dood toe; blijft hier en waakt met Mij. En een weinig voortgegaan zijnde, viel Hij op Zijn aangezicht, biddende en zeggende: Mijn Vader, indien hel mogelijk is, laat deze drinkbeker van Mij voorbijgaan; doch niet gelijk Ik wil, maar gelijk Gij wilt" (Mat. 26:36-39).

Jezus' lijdensangst

In de overdenking van Jezus' lijden, kunnen wij niet voorbij aan wat zich heeft afgespeeld in Gethsémané.

Gethsémané was een hof, gelegen aan de andere kant van de Kidronbeek, aan de voet van de Olijfberg. Het woord zelf betekent de olijvenpers. Waarschijnlijk omdat daar een olijfpers heeft gestaan waarmee de olie uit de olijven werd geperst.

Het is een krachtige symboliek van wat de Heere Jezus heeft moeten doorstaan. Als een olijf is Jezus geperst geworden, opdat uit Hem de olie zou vloeien die onze ziel mag genezen!

Zo treedt Jezus de hof binnen, in de heldere wetenschap van wat Hem te wachten staat. Het beeld van Zijn aanstaande lijden komt als een 'verschrikking' op Hem af! Daarom heeft Hij er behoefte aan om alleen te zijn. Acht discipelen laat Hij bij de ingang van de hof achter. "Zit hier neder, zegt de Heere, totdat Ik heenga en aldaar zal gebeden hebben".

Drie neemt Hij mee in de hof: Petrus, Jakobus en Johannes.

Deze drie hebben kort tevoren nog Zijn heerlijkheid mogen zien op de berg! En nu worden zij getuigen van Zijn verschrikkelijke zielestrijd.

Nauwelijks is Jezus met hen alleen, of Hij kan Zich niet meer bedwingen. Hij begon bedroefd en beangst te worden…

Het moet een onbeschrijfelijk angstgevoelen geweest zijn, dat zich van Jezus heeft meester gemaakt. Je moet het voor jezelf maar even in gedachten proberen voor te stellen: Jezus Die Zich onder zo'n ondraaglijke angst en spanning niet meer overeind kan houden!

Hij wankelt als het ware naar Zijn discipelen toe, zeggende: "Mijn ziel is geheel bedroefd tot de dood toe".

Tot stervens toe benauwd! En in Zijn grote angst smeekt Hij hen: blijft hier en waakt met Mij!

O zeker, Jezus weet ook wel dat Zijn discipelen Hem niet kunnen helpen om Zijn lijden te dragen. Maar ze kunnen toch bij Hem blijven, ze kunnen Hem toch troosten en bemoedigen. Maar wat zien we? In het meest kritieke moment van Zijn leven wordt aan de Heere Jezus elke gemeenschap, elk gevoelen van troost en medeleven onthouden. Geheel alleen zal Hij moeten lijden. Geheel alleen zal Hij ook overwinnen. Geheel alleen zal Hij een volkomen verlossing verwerven!

Het is alsof de Heere God hier laat zien dat er in de genoegdoening aan God en in de verlossing van de mens, niets maar dan ook niets van de mens bij betrokken kan worden. Jezus zal het alleen volbrengen. Hij is de Ene Middelaar!

En Jezus weet dat ook. Maar vanuit Zijn menselijk gevoelen hoopte Hij toch op enige blijk van medeleven van de kant van Zijn discipelen. Maar ook dat valt er buiten. Geheel alleen moet Hij de weg gaan. Vandaar ook de angst voor wat komen moet.

Ik geloof ook dat de discipelen geschrokken zullen geweest zijn en met stomheid geslagen, als ze de angst en de smart zullen gemerkt hebben op het aangezicht van de Heere Jezus.

Verworpen door Zijn Vader

Mijn goede vrienden, heb je voor jezelf al eens nagegaan vanwaar nu die ontzettende angst van de Heere Jezus voortkwam?

Zouden het de lichamelijke folteringen geweest zijn, die Jezus zo angstig maakten? O zeker, deze zullen een faktor geweest zijn in Zijn angst en benauwdheid. Want vergeten we 't toch niet: Jezus was een mens van gelijke beweging als wij, uitgezonderd de zonde. Maar toch was dit niet de eerste reden. Want de Heere Jezus heeft Zich herhaaldelijk de meerdere getoond tegenover de dood. Denk maar aan de opwekking van Lazarus of aan de opwekking van de jongeling te Naïn. Zou Hij nu voor diezelfde dood zo bang kunnen zijn?

Of zou die angst kunnen voortkomen uit de smart die de mensen Hem zullen aandoen? Jezus wist wat Judas Hem zou aandoen. Jezus wist dat Petrus Hem zou verloochenen. Jezus wist dat Zijn eigen volk Hem in de steek zou laten!

Dit zal zeker hebben meegespeeld, want Jezus, Die de volmaakte mensenliefde was, kon niet ongevoelig zijn voor de liefde van een ander. Sterker dan wie ook moet Hij dit gemis hebben aangevoeld!

Maar DE oorzaak van Jezus' angst moeten we toch ergens anders zoeken. Had Jezus, even tevoren, tijdens de paasmaaltijd niet duidelijk verklaard dat Zijn lichaam verbroken zou worden en Zijn bloed vergoten zou worden voor de Zijnen? En had Hij vroeger niet over Zijn dood gesproken als over het geven van Zijn leven tot een losprijs voor velen? (Mat. 20:28).

O mijn vrienden, dat was het wat Jezus zo angstig maakte, dat Hij in Zijn lijden en sterven de toom van God over de zonde van Zijn volk zal moeten dragen! Hij, Die de 'Geliefde' wordt genoemd, zien we hier als een verworpene door Zijn Vader, prijsgegeven aan de angsten van de hel! Want Zijn lijden was een hel!

Het was een 'hels' lijden! Om onzentwil!

Hij dreigde ten onder te gaan in angsten en kwellingen, waar geen woorden voor zijn. Als een worm heeft Hij in het stof gekropen. Ik weet niet of je al ooit eens iemand in doodsstrijd hebt gezien? Als onderpastoor heb ik het meegemaakt hoe mensen, uit angst voor de dood, uit schrik voor wat komen moet, ineen kunnen krimpen en stilletjes huilen. Als je weet hoe een ongeboren kind van zeven a acht weken al benauwd is wanneer het moordtuig van de aborteur in de moederschoot gaat, zodat het kindje als een klompje wegkruipt in de diepte van de moederschoot en daarbij ook nog zijn mondje opendoet om een schreeuw te kunnen geven maar nog geen geluid kan voortbrengen, hoe diep moet de angst geweest zijn bij de Heere Jezus! Hoe diep moet het hebben ingesneden in Zijn ziel!

Maar wat hier in Gethsémané gebeurt, is de doodsstrijd van Jezus, de reine en heilige en volmaakte Mensenzoon! Een strijd tegen alle machten van de hel, de straf op de zonde die u en mij de vrede aanbrengt! Het was een worsteling om uw en mijn zaligheid, een worsteling om u en mij te onttrekken aan de macht van de duivel!

Jezus lijdt hier niet als een martelaar, maar als Middelaar!

En dat maakt Zijn lijden zo ingrijpend. Vandaar die angst, die Hem doet beven en wankelen op Zijn benen.

O, wat mogen we toch blij zijn dat die angsten staan opgetekend in het Evangelie. Want zo mogen we weten dat Zijn lijden werkelijk lijden is geweest; dat Jezus niet zomaar langs ons leven is heengestreken. Hier zien we ook hoe ernstig de zonde is! Wij kunnen er soms zo licht over denken en spreken. We vinden ook vlug een of ander ekskuus voor een begane zonde. Ofwel is het omdat we nog jong zijn, dat we zo vlug toegeven aan die of die verleiding. Ofwel is het onze ouderdom die ons parten speelt… ofwel de omstandigheden… en daarom, ja je weet wel, moet je af en toe eens iets door de vingers kunnen zien…

Maar God ziet het niet door de vingers. De Heere God vindt de zonde zo verschrikkelijk erg! Dit blijkt hier in Gethsémané en straks op het Kruis!

We horen Jezus ldagen, ja bijna kermen: "Mijn ziel is geheel bedroefd, tot de dood toe".

Bevend zien we Hem de handen uitstrekken naar de discipelen om Zich te kunnen sterken aan hun gemeenschap.

O mensen, leert toch verstaan wat hier gebeurt! Leert toch verstaan wat in deze woorden, die Jezus hier spreekt, tot u komt.

Voelen we hier niet dezelfde klacht die Jezus uitsprak tot de wenende vrouwen: "Indien zij dit doen aan het groene hout, wat zal aan het dorre geschieden?"

Wanneer het groene levende hout niet wordt ontzien, maar wordt uitgeroeid, hoe zou men dan het dode en dorre hout laten staan? Jezus wil hiermee zeggen: "Wanneer Hij, de Onschuldige en zondeloze Jezus, zo verschrikkelijk mishandeld wordt en lijden moet, wat zou er dan aan de schuldigen niet moeten gebeuren?!"

De Heere wil ons doen huiveren van de zonde. O mag het inderdaad zo zijn dat wij, wetend van de lijdensangst van de Heere Jezus, een grondige afkeer krijgen van alle zonde in ons leven.

Jezus' strijd en overwinning

Wat heeft Jezus nu met die angsten gedaan? Is Hij ze ontvlucht? Heeft Jezus tot Zijn discipelen gezegd: "Kom, mannen, laat ons maken dat we hier zo vlug mogelijk uit de voeten zijn?" - Neen! Gelukkig niet! Wat heeft Hij dan wel gedaan? Hij is ermee naar Zijn Vader gegaan, in de eenzaamheid van het gebed. Daar, geheel alleen, heeft Hij het alles doorworsteld. Hij werpt Zich neer in het stof, het aangezicht ter aarde gekeerd. En dan bidt Hij: "Mijn Vader, indien het mogelijk is, laat deze drinkbeker van Mij voorbijgaan; doch niet gelijk Ik wil, maar gelijk Gij wilt".

Wat valt hier op in deze aangrijpende woorden?

Allereerst dat Hij Zijn God aanspreekt met 'Mijn Vader'.

Dit houdt in dat Jezus niet verbitterd is of opstandig. Hij zegt bijvoorbeeld niet "Mijn God, hoe kunt Gij Mij, Uw Zoon, zoiets verschrikkelijks aandoen? Dat heb Ik toch niet verdiend?" - Neen! Integendeel, Jezus zegt: "Mijn Vader". Dit betekent dat Hij, in de bitterste smart, vasthoudt aan God als Zijn Vader!

O mensen, wat een wonder! Versta je dat? Ik vrees dat we er zo weinig van verstaan. En waarom? Omdat we zo weinig droefheid kennen over onze eigen zonde… Maar zie j e Hem hier kruipen in het stof, als een weerloze worm, dodelijk beangst?

Dat was voor uw zonde, voor uw leugen en oneerlijkheid, voor uw koppigheid, voor uw ontrouw, voor uw roddel, voor uw gemakzucht, voor uw… Daarom werd Zijn zweet als bloeddruppels! Daarom kan Jezus hier bidden 'Mijn Vader…' Want in dit gebed had Hij u voor ogen en ook u en u. Is het niet een onbegrijpelijk wonder van genade?!

Vervolgens zien we hier ook hoe eerlijk Jezus Zijn gemoed openlegt voor God. "Indien het mogelijk is, laat deze drinkbeker van Mij voorbijgaan". Het is alsof we Jezus horen zeggen: "O God, bespaar Mij dat toch!" Zou Jezus er toch nog onderuit willen komen?

Weet Hij dan niet dat Hij sterven moet? Dat dit bepaald is in de raad van God? O zeker, dat weet Hij maar al te goed! Maar Jezus is niet een zakelijk koele verstandsmens, maar een mens met een echt natuurlijk gevoelsleven! En het is vanuit dit menselijke gevoelen dat Hij terugschrikt en bidt: "Indien het mogelijk is…". Maar Hij voegt er onmiddellijk aan toe: "doch niet gelijk Ik wil, maar gelijk Gij wilt". Uitdrukkelijk stelt Hij Zich onder de wil van de Vader. Trouwens, even later zegt Hij: "Uw wil geschiede!". Hoe krachtig heeft Hij Zijn wil en leven gesteld in de handen van Zijn Vader op het kruis van Golgotha!

Hoe verschrikkelijk diep is de weg geweest van Gethsémané naar Golgotha! Hij werd bespot voor de hogepriester. Hij werd voor Pilatus gesleept en naast een moordenaar gezet! Hij werd bespot door de soldaten. Zij trokken Zijn kleren uit en geselden Hem, deden Hem een scharlaken mantel om, vlochten een doornenkroon en drukten die op Zijn hoofd, zodat de doornen in Zijn hoofd drongen! Zij gaven Hem een staf en spotten: dit is nou eens een koning! "Wees gegroet, gij Koning der Joden!"

Hij werd naar Golgotha gevoerd en daar gaat de spot verder: "Als Hij de Zoon van God is, laat Hij dan Zichzelf redden!"

De Heere Jezus lijkt wel verslagen. De schriftgeleerden, het sanhedrin, zij kunnen tevreden zijn! Jezus van Nazaret, de 'Godslasteraar', Hij zal sterven!

Ja inderdaad! Jezus zal sterven, maar Hij sterft niet zomaar.

Hij neemt nog één keer het woord. En hoe! Hij roept met luide stem. Zijn laatste woorden schallen over Golgotha. Hij sterft niet omdat Hij uitgeput is na vele uren van lijden. Het is niet het laatste kreunen van een stervende man! Het is geen angstkreet nu Hij de dood onafwendbaar ziet naderen. Het is geen kreet van teleurstelling, omdat Hij ziet dat alles zou mislukt zijn. Neen! Het is een overwinningskreet, een triomfkreet! Hij roept het uit: "Vader, in Uw handen beveel Ik Mijn geest!"

De schuld is verzoend!

Er is maar Eén die Zijn geest heeft 'GEGEVEN', nl. Jezus Christus! Een mens, zoals wij, geeft zijn geest niet. Wij willen immers allemaal zo lang mogelijk blijven leven. Op zijn sterfbed worstelt de mens met al zijn krachten tegen de dood om in leven te kunnen blijven!

Van niemand kan gezegd worden dat ze de geest hebben gegeven dan van Jezus Christus alleen! En zo sterft Hij. Zijn dood is een daad! Zijn geest ontglipt Hem niet. Hij doet ook geen krampachtige pogingen om die geest vast te houden. Neen, Hij gééft Zijn geest! Hij 'beveelt' Zijn geest! En dit nadat alles is volbracht!

De straf is gedragen. De schuld is verzoend! Alles wat wij hadden moeten doen maar niet konden, heeft Hij volbracht!

"Zonder enige verdienste van mijn kant, schenkt God mij, alleen uit genade, de volkomen voldoening, gerechtigheid en heiligheid van Christus. Hij rekent mij die toe, alsof ik nooit zonde had gehad of gedaan, ja, alsof ik zelf al de gehoorzaamheid had volbracht die Christus voor mij volbracht heeft. Aan deze weldaad heb ik alleen deel, als ik die met een gelovig hart aanneem."

Goede vrienden, de Heere Jezus heeft hier in Zijn lijdensangsten, al onze angst in en voor het lijden tot het Zijne gemaakt.

Daardoor kunnen wij rust hebben in het lijden dat ons overkomt. Daarom kan het leed dat je moet doormaken, nooit meer een straf van God zijn over een verkeerde stap die je in je leven hebt gemaakt! We mogen rust vinden in Zijn lijden! Maar ook mogen we een voorbeeld nemen aan de manier waarop Jezus Zijn lijden heeft gedragen. Word niet opstandig of murmureer niet tegen God wanneer je te lijden hebt. Spreek Hem aan als uw Vader!

Leg ook maar eerlijk uw pijn en uw moeite voor Hem bloot. Maar vergeet ook niet te zeggen: "Niet mijn wil, maar Uw wil".

En wanneer je niet aanstonds vrede vindt, zoek dan Zijn aangezicht opnieuw, desnoods tot drie keer toe, zoals ook Jezus heeft gedaan, totdat ge u één weet met Hem.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen