ONTMOETINGEN 73

Beste dominee.

Ik ging mijn eigen weg. Ik meende dat het niet nodig was om alles met de Heere te bespreken in het gebed. Ik had daarvoor twee redenen gevonden: 1. De Heere weet immers toch alles; 2. Ik had Hem zoveel te vertellen dat het gebed veel te lang zou duren. Wat kan ons bedorven hart toch veel slimmigheidjes bedenken!

Het ging maar verder, steeds verder van de Heere vandaan. En het werd almaar donkerder in mij.

Maar vanmiddag is er licht in mijn ziel gekomen, 't Is maar een iel, dun straaltje, maar het geeft warmte, een ochtendschemering die aangroeit naar helderheid. En dat betekent rust, hoop en vrede.

God is goed. God is getrouw. Ik had het niet verdiend. Het lijkt erop dat ik steeds zondiger word. Als ik naar mezelf kijk, zie ik dat ik nooit, nooit beter kan worden. Ik lam mezelf niet wit wassen.

Maar - terwijl ik dit schrijf - komt de verwondering in mij op: Eén is er, Die de zonde wel lam wegwissen. Hij kan mij zelfs witter maken dan sneeuw. Dat is wat! Onverdiend! Genade! Zo'n rotgriet als ik ben, zo'n twijfelzaaier! En ook voor mij is Hij gestorven!

Ik kan het wel van de daken schreeuwen. Ik zou zo graag de lofliederen uitzingen over stad en land. Maar ik durf niet. Ik moet het van binnen houden.

Daar binnen in mij is het zo zoet. Daar is rust. Daar is vrede. Veilig in Jezus' armen!

Wat is God toch goed! Hij heeft Zijn Zoon gegeven voor zondaars. Hij hoefde het niet te doen, maar Hij deed het. Och, u weet er alles van.

Jammer dat dit uurtjes van korte duurtjes zijn. Straks moet ik gaan slapen en morgen is het misschien weer donker in mij. Want de duivel zit al in de aanvalshouding; ik voel het. Waarom laat hij me niet gaan? De satan weet toch immers dat hij Gods kinderen nooit uit Zijn hand kan rukken. Waarom probeert hij het dan toch altijd weer? Hij is blijkbaar erg hardleers. Maar de Heere is sterker. Christus heeft de duivel en de dood overwonnen!

Intussen is mijn hart volgelopen. Ik kan nu alleen maar zingen. Maar ik durf het niet hardop. Wat heerlijk dat er pen en papier is.

De Heere Jezus wil ook mijn Heiland zijn. Dat is een wonder. Als het voor mij kan, kan het voor iedereen. Ik moet nu mijn hart voor Hem uitstorten:

Lieve Heere, blijf bij mij, ook morgen. Ik lam niet zonder U. Heere Jezus, vervul mij met Uw Geest. Laat mij schijnen in deze donkere wereld als een lampje van U. Wat kan, wat mag ik doen in Uw Naam? Ik wil zo graag me geven om Uw Koninkrijk uit te breiden. Heere, ik dank U dat U wilt wonen in mijn hart. Wees ook met de dominee aan wie ik nu schrijf. Woon ook in zijn hart. Laat ons elkaar liefhebben in Uw Naam, om U groot te maken.

Het is intussen een vreemde brief geworden, maar het moest even. Kunt u mij volgen? Ja hè? GERDA

Beste Gerda,

Ik heb van je brief genoten, die zo maar spontaan uitliep op die lofprijzing.

Wat je schreef over de aanvalshouding van de duivel, dat vergeet ik wel eens. Ik heb de neiging om alles psychologisch te verklaren. Maar ik moet soms zulke vreemde reacties van mensen incasseren, dat ze totaal on-redelijk zijn. Alle proporties zijn dan zoek. Pas in zo'n geval denk ik aan de 'diabolos' = de rustverstoorder, de duivel. Misschien moet ik daar veel eerder aan denken, want Petrus zegt niet voor niets dat de duivel rondloopt als een brullende leeuw.

Maar inderdaad, in Christus zijn wij meer dan overwinnaars.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen