INTERVENTIE VAN KARDINAAL DANNEELS

Tijdens de bisschoppensynode in Rome, waar gehandeld werd over het nieuwe Europa, hield kardinaal Danneels een interventie, waaruit we graag citeren.

De kardinaal toonde aan dat "het specifiek christelijke onmerkbaar maar zekeraan het afbrokkelen is". Hij gaf daarvan enkele aanduidingen en noemde als eerste: "de fundamentele twijfel aan de uniciteit van Christus, de Redder. Men verloochent Christus niet. Men houdt zelfs van Hem. Maar Hij bekleedt een plaats in het Walhalla (= oud germaans dodenverblijf. HJH) van goden en profeten, als één te midden van velen".

De scheiding tussen evangelische waarden en de persoon van Christus.

Dat is volgens kard. Danneels de tweede tendens, de tweede grondtrek, die bij veel christenen van onze tijd te vinden is. Hij zei daarover:

"Men verbreekt de band tussen moraal en cultus (= het volbrengen van Gods geboden en de eredienst. HJH). Vele gelovigen in onze parochies, scholen en bewegingen blijven sterk gehecht aan evangelische waarden, vooral aan deze die we gemeenschappelijk hebben met alle mensen van goede wil: de rechtvaardigheid, de vrede, de solidariteit, de eerbied voor de schepping.

Maar de cultus (= de poging tot verwezenlijking. HJH) van deze waarden wordt gescheiden van de cultus (= het beoefenen van de gemeenschap met. HJH) van de Christus in het gebed, de aanbidding, de sacramentele praktijk.

Christus wordt dan toegesproken in de derde persoon: Hij heeft dit gezegd; door Zijn voorbeeld heeft Hij dat getoond.

Het wekt verwondering hoe in deze wijze van spreken de vocatief (= de werkwoordsvorm die we gebruiken, wanneer we iemand aanspreken. HJH) van het gebed en van de sacramentele ontmoeting ontbreekt: "IJbent mijn Redder!- Ik aanbid U".

Een dergelijk christendom dat tot een ethiek (= het doen van het goede. HJH) herleid wordt, kan niet lang blijven bestaan. Waarom? Omdat heel wat thema's van de evangelische boodschap eruit verdwenen zijn: de lof van de armoede, van de zuiverheid, van de gehoorzaamheid, van het voortdurend bidden, van de verlossende waarde van het lijden en het kruis. Een ethiek zonder mystiek, een moraal die ontkoppeld wordt van het gebed en van het sacramentele leven - ook al lijken ze nog sterk op een levend lichaam - zijn bij nader toezien slechts mummies meer, die gedoemd zijn om tot stof te vergaan".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen