HOE LEEF IK MET EEN GENADIG GOD?,

Tijdens de laatste comitévergadering werd als wens naar voren gebracht: In de rubriek Ontmoetingen is het onderwerp voornamelijk: Hoe vind ik een genadig God? We zouden het op prijs stellen, wanneer er ook een rubriek zou komen: Hoe lééf ik met een genadig God, nadat ik Hem heb mogen vinden?

Graag willen we aan dat verzoek voldoen, ook omdat het mogelijk is dat de Heere ons getuigenis over Hem als de genadige God wil gebruiken om mensen die Hem nog niet kennen, tot Zich te trekken.

Ik moet er echter meteen aan toevoegen dat ik dat slechts schoorvoetend en met grote schroom doe.

Mozes wilde tot de Heere naderen, toen Die hem verscheen in het brandende braambos. Maar de Heere riep tot hem: "Nader niet toe; trek uw schoenen uit van uw voeten; want de plaats waarop gij staat, is heilig land" (Ex. 3:5).

Het gevaar is dat we, wanneer we de genadebewijzen Gods gaan beschrijven, daar groot mee willen worden. Ons 'vlees'dat niets van God moet hebben, probeert zich te wentelen in de lofprijzing van anderen, ook als die moet komen van de gaven, waarmee God ons verrijkt. Dan kan ons 'vlees' soms heel vroom worden. Ons goddeloze 'vlees' is best bereid om zich met een schuin hoofdje en innig gevouwen handjes aan anderen te vertonen, wanneer het daardoor de geur van de eigen roem kan opsnuiven.

Toch geloof ik dat het goed is dat we ons innerlijke leven wat meer voor elkaar openen. En daar zijn verschillende redenen voor aan te geven.

In de eerste plaats kan dit de ziel van de ander ook open maken voor de heerlijkheid Gods. De Heilige Geest kan Zijn werking voortzetten in anderen, wanneer wij Hem grootmaken om het werk dat Hij in ons verricht (heeft).

Dat is ook mijn ervaring. Wanneer ik geschriften lees van vromen, die hun verborgen omgang met de Heere beschrijven, gebeurt het vaak dat ik daar diep door geraakt wordt. Dan opent ook mijn ziel zich voor de Heere; beter: dan waait diezelfde Geest ook mijn ziel open. Dan legt Gods zoete aanwezigheid zich als een wolk op mij neer en vervult het hele huis van mijn hart. Dan kniel ik neer in de tempel van mijn lichaam, waarin de Heilige Geest woont (1 Kor. 6:19) en buig mij diep voor deze heilige God.

Maar een tweede reden is: als ik dat werk van de Heilige Geest in een andere gelovige zie, heb ik er behoefte aan Christus te verheerlijken. Dan zeg ik het tegen Hem:

Hoe hebt U dat klaargespeeld?! Die ander heeft eenzelfde zondige natuur als ik heb. Zijn 'vlees'is even rebels als het mijne. Zijn 'vlees' wil ook niets met U te maken hebben. En desondanks hebt U die ander helemaal naar U toegetrokken. U hebt Uw liefde in hem uitgegoten. U hebt hem tot diepe verootmoediging gebracht. Ik zie hoe hij alles alleen van U verwacht. Ik zie hoe U hem volkomen rein hebt gewassen met Uw bloed. Christus, Zoon van God en Zoon van David, waarachtig God en waarachtig Mens. Ik aanbid U in de grootheid van Uw Zich wegschenkende liefde, waarin U de liefde van Uw Vader openbaart.

Ik-Gij

Wanneer de mens tot bekering en geloof komt, ontstaat er een heilige 'ik-Gij'relatie met God. Dan schouw je in de Vaderogen van God. Dan zie je hoe genadig Hij is in Christus, genadig voor jou.

Dan blijft wel dat beven voor Zijn grootheid, maar dat beven is geworden tot liefdevol ontzag. Je ziet dan hoe Hij je uitnodigt: kom maar! Je mag nu tot mij naderen met grote vrijmoedigheid, want door het verzoenende sterven van Mijn Zoon ben Ik nu gezeten op een troon van genade (Hebr. 4:16).

Die spanning van de eerbied voor Zijn majesteit èn de zekerheid datje desondanks vanwege Christus Hem tot heel dicht mag naderen, kan toenemen in de breedte en de diepte. Dat is de groei van het geestelijke leven.

Innigheid

Die 'ik-Gij'-relatie is dus in de eerste plaats een verhouding van innigheid. Een wederzijds elkaar kennen. Een steeds meer elkaar kennen. Een jagen om Hem steeds meer te kennen. Dan wordt aan jou vervuld:

" Wij zullen voor Zijn aangezicht leven. Dan zullen wij kennen, wij zullen vervolgen (ernaar jagen) om de Heere te kennen; Zijn uitgang is bereid als de dageraad; en Hij zal tot ons komen als een regen, als de spade regen (en) vroege regen des lands" (Hosea 6:2,3).

Natuurlijk is er bij de Heere geen toename van het kennen van ons. Hij heeft ons altijd al doorgrond. "Niets is, o Oppermajesteit, bedekt voor Uw alwetendheid. Gij kent mij; Gij doorgrondt mijn daan; Gij weet mijn zitten en mijn staan; wat ik beraad of wil betrachten, Gij kent van verre mijn gedachten" (Ps. 139:1 ber.). En toch beleven sommigen het als een 'elkaar steeds meer kennen'. Bij anderen is het alsof ze ineens de ogen van de Heere ontdekken, die al zo lang op hen gericht waren.

Ik zie mijn genadige Vader in Christus

Zolang een mens alleen in de derde persoon over God denkt, zolang God slechts een 'Hij' voor hem is, kan er geen sprake zijn van wedergeboorte en van zaligmakend geloof.

Johannes schrijft: "Maar zovelen Hem aangenomen hebben, die heeft Hij macht gegeven kinderen Gods te worden, (namelijk) die in Zijn Naam geloven; die … uit God geboren zijn" (Joh. 1:12,13).

De geboorte uit God is echter niet een fysiek gebeuren. Alleen Christus is als Woord fysiek uit God geboren. Hij alleen is het natuurlijke Kind van God. Wij kunnen slechts als kinderen van God aangenomen worden.

Onze geboorte uit God is een geestelijk gebeuren. Ze ontspruit aan ons liefdevol kennen van God als onze Vader in Christus, een kennen dat door de Heilige Geest in ons naar boven is geroepen.

Maar dat kennen van God als onze Vader is toch ook weer zo reëel dat Johannes kan schrijven: "Geliefden, nu zijn wij kinderen Gods"(l Joh. 3:2).

Ik zie dan in God, in Zijn lieflijke gestalte zoals Hij Zich in Christus openbaart, dat Hij mijn genadige Vader wil zijn en is.

Zijn arm en Zijn kus

Die liefdevolle nabijheid van de Vader kan dan zo intens worden, dat je Zijn arm die Hij om jou, de verloren zoon, heenslaat, en Zijn kus op je gelaat ervaart (Lukas 15:20).

Wat kun je dan dankbaar zijn! Dan kun je geen woorden vinden om te zeggen, hoeveel je van Hem houdt. Dan ben je verlegen om zoveel barmhartige, vergevende liefde.

En toch wil je nog dichter naar Hem toe. Je wilt je nog meer koesteren in die milde zon van Zijn genadige goedheid. En je ziet hoe Hij je wenkt: kom maar! Dat magjij, omdat Mijn Zoon jou gereinigd heeft van alle zonden.

Je wilt dan elk trekje van dat wondermooie gelaat bezien. Je wilt die geduldige glimlach van Zijn vertedering nog meer naar je toehalen, ervan genieten en tegelijk wil je die genieting als een lofoffer aan Hem teruggeven.

PERSBERICHT

Getuigenis van ds. H.O. Roscam Abbing verschijnt in boekvorm.

Nederland, schik u om uw God te ontmoeten! Onder deze titel zal D.V. medio 1992 verschijnen het getuigenis van dominee H.O. Roscam Abbing (1874 - 1939) over de breuk tussen Christus en kerk en staat in Nederland en haar genezing. Dit boek is samengesteld door drs. M.D. Geuze, hervormd predikant te Noorden (ZH) en is in een ten geleide hartelijk aanbevolen door Prof.dr. C. Graafland. Dit boek kan alleen verschijnen wanneer er voldoende intekeningen voor handen zijn. Belangstellenden worden uitgenodigd een informatiebulletin aan te vragen bij de samensteller van dit boek drs. M.D. Geuze, Noordsedorpsweg 12, 2431 AT NOORDEN (ZH), telefoon 01724 - 9227. Dit boek heeft grote waarde, ook voor het verstaan van de situatie van de kerk in deze tijd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen