In de Rechte Straat cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van In de Rechte Straat te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van In de Rechte Straat.

Bekijk het origineel

SAMEN MET DE PAUS TEGEN DE SECULARISATIE?

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

SAMEN MET DE PAUS TEGEN DE SECULARISATIE?

9 minuten leestijd

Antwoord van dhr. Van Middelkoop

Ik dank ds. Hegger voor de geboden gelegenheid te reageren op zijn artikel. Ik kan kort zijn, want ds. Hegger heeft aanzienlijk meer gehoord dan ik in de genoemde radiouitzending feitelijk heb gezegd of heb willen zeggen.

In het EO-discussieprogramma "Deze Week" van 7 december, dat ging over de enkele dagen daarna te houden Europese Raad te Maastricht, heb ik desgevraagd o.m. opgemerkt: "Als de paus praat over de herevangelisatie of de herkerstening van Europa, dan wil ik daar best enige sympathie voor opbrengen zonder dat ik onmiddellijk protestant-politiek reageer en bang ben voor machten uit Rome… West-Europa is geseculariseerd en dat is de zorg van de paus en dat zal ook onze zorg zijn."

De lezer mag beoordelen of deze uitspraken de filippica van ds. Hegger rechtvaardigen. Ik meen van niet. Wat ik in geen geval heb willen zeggen is dat ik de strijd tegen de secularisatie "samen" met de paus zou willen voeren. Daarvoor heb ik echt nog wel voldoende gereformeerd-confessioneel en Groeniaans historiebesef Met veel van het door ds. Hegger geschrevene kan ik dan ook zonder veel moeite instemmen.

Tenslotte wil ik nog een tweetal opmerkingen maken.

"Van Middelkoop is er vlug bij iedereen die wat tegen Rome heeft, meteen te brandmerken als een antipapist". Ik vrees dat de dominee hier doorslaat. Een dergelijk brandmerken is mijn stijl niet. Ik acht het dan ook weinig fijngevoelig mij, zonder enige concrete bewijsvoering, dit toe te schrijven.

Pijnlijker nog vind ik de suggestie als zou ik met de gewraakte opmerkingen als GPV-kamerlid een andere koers willen varen als mijn voorganger de heer Jongeling en mijn collega de heer Schutte.

Daarvan is geen sprake en mijn opmerkingen geven m.i. ook geen enkele aanleiding zulks te veronderstellen. Ds. Hegger moet niet lichtvaardig dergelijke suggesties doen met het gevaar dat volstrekt ongerechtvaardigd tweedracht wordt gezaaid in de GP V-gelederen.

Kortom, ds. Hegger heeft mij verkeerd verstaan, hetgeen niet het gevat had hoeven te zijn als hij eerst de letterlijke tekst van mijn uitspraken bij de EO had opgevraagd.

ONS WEERWOORD

lk meen dat dhr. Van M. in zijn antwoord juist bevestigt waar wij zo bang voor waren. 1. "Als de paus praat over de 'herevangelisatie of herkerstening van Europa', dan… "kan ik daar totaal geen "sympathie voor opbrengen". Want de paus

a. verkondigt het Evangelie van de zaligmaking door de goede werken (Trente, zesde zitting canon 32);

b. vervloekt degenen (dus ook dhr. Van M. en het GPV) die leren dat de mens alleen door genade en geloof in Christus zalig wordt (canon 11 en 12).

c. Herkerstening van Europa betekent uiteindelijk het opnieuw brengen onder het absolute gezag van Rome.

d. De R.-K. Kerk is door en door verwereldlijkt. De secularisatie van Rome is dan ook veel gevaarlijker dan de secularisatie door humanisten of atheïsten, want ze komt tot ons in een vroom gelaat, in gewijde gewaden en in christelijke bewoordingen, waardoor velen misleid dreigen te worden.

Ik kan dan ook alleen maar oproepen tot een radicaal en grondig afwijzen van d herevangelisatie van Rome. En ik meen dat iedere protestant die nog een beetje reformatorisch bloed in zijn aderen heeft, dat ook moet doen.

Laat daarom inderdaad de lezers van IRS maar oordelen of mijn filipica (= hevige strafrede tegen iemand of iets; aldus Van Dale) tegen Van M. terecht was of niet.

Indien iemand mijn bewogenheid om het zuivere Evangelie meent te moeten afkeuren, dan moet hij met nog veel meer reden de apostel Paulus veroordelen. Want die vervloekt in de brief aan de Galaten degenen die het evangelie van de zaligmaking door de goede werken (zoals Rome dat leert) verkondigen. Hij noemt hen zelfs valse broeders, die bij de Galaten zijn binnengeslopen om hun vrijheid, die ze in Christus hadden ontvangen, te bespioneren en om hen er daarna van te beroven en hen opnieuw te knechten. Zo'n heftige taal heb ik in mijn filipica niet gebruikt.

2. Ik ben blij met de mededeling van Van M. dat hij in geen geval de strijd tegen de secularisatie "samen " met de paus zou willen voeren.

Maar ik begrijp niet, waaróm hij dat in geen geval wil. Als je uitspreekt: " West-Europa is geseculariseerd en dat is de zorg van de paus en dat zal ook onze zorg zijn ", waarom wil je dan in geen geval met de paus samenwerken, terwijl je met de paus dezelfde zorg deelt?

Maar volgens mij is de secularisatie niet de eigenlijke zorg van de paus. Die zorg is dat Europa, met name het r.-k. Europa, zich steeds minder aantrekt van de macht die de paus zichzelf toeschrijft. De zorg die wij hebben over de secularisatie van Europa, is dan ook een heel andere dan de zorg van de paus over de secularisatie van Europa.

3. De uitspraak over het antipapisme heb ik gedaan tegen de achtergrond van de felle aanval die dhr. Van M. tegen IRS lanceerde tijdens het bezoek van de paus aan Nederland.

Wij probeerden toen protestants Nederland te mobiliseren tegen de komst van hem die zich "de plaatsvervanger van Christus op aarde" noemt, die de vervloekingen van Trente over de belijders van de Reformatie nog altijd handhaaft, en die door onze regering als staatshoofd werd ontvangen. Wij hebben de aanval van dhr. vM. destijds als een stoot in de rug ervaren.

Is het dan zo vreemd dat wij de uitspraken die dhr. vM. nu opnieuw deed, interpreteren vanuit zijn uitspraken van destijds, die hij nooit herroepen heeft? Wij kregen toen geen gelegenheid om ons vanuit diezelfde plaats vanwaaruit Van M. ons aanviel, te verdedigen. Dhr. Van M. krijgt twee keer de gelegenheid om in hetzelfde blad te antwoorden op onze bezwaren tegen zijn uitspraken en hij krijgt zelfs als gastschrijver het laatste woord (wat wèl inhoudt dat, als hij onze bedoeling verkeerd zou hebben begrepen, wij dat zullen rechtzetten, maar wij zullen niet meer op nieuwe argumenten van hem ingaan).

Bovendien stelde de gespreksleider, Ad de Boer, de vraag of de vrees voor de paus als "de invloedrijke man op de achtergrond" in het nieuwe Europa, voortkomt uit antipapistische vrees of vanuit de realiteit. Binnen dat kader hadden de daarop volgende gesprekken plaats.

Ook ik wijs een samenzweringstheorie als zouden Lubbers en Van de Broek geheime agenten van Rome zijn, met alle beslistheid als onzin af. Maar van de andere kant is er de realiteit dat de structuur en grondstreven van het r.-k. stelsel nog steeds hetzelfde is: het veroveren van de absolute macht op deze aarde. En ik blijf dat als een gevaar zien, omdat dit stelsel beschikt over de R.-K. Kerk met z'n bijna één miljard leden (althans op papier). (Over het onderscheid tussen r.-k. stelsel en R.-K. Kerk heb ik geschreven in "Moeder, ik klaag u aan").

Bovendien is langzamerhand heel wat documentatie gepubliceerd over de macht van de geheime organisatie Opus Dei via de media. En zelfs rooms-katholieken zeggen dat deze paus om louter kerkpolitieke redenen de stichter van Opus Dei, mgr. Escriva, dit jaar zo spoedig na diens dood al zalig verklaart.

4. Als dhr. Schutte (en vroeger dhr. Jongeling) diezelfde gedachte is toegedaan dat we sympathie moeten opbrengen voor de pogingen van de paus om te komen tot herevangelisatie van Europa, dan:

a. is er geen reden om zich zorgen te maken over een verdeeldheid binnen het GPV, want de GPV-leden zullen heus niet in verwarring worden gebracht door een zekere ds. Hegger, omdat die daar anders over denkt dan hun leiders: Jongeling, Schutte en Van Middelkoop. Ik maak mij er geen enkele illusie over dat mijn gezag zelfs maar in de schaduw kan staan van deze drie groten.

Maar als sommige GPV-leden (niet op grond van enig gezag van mij), maar OP GROND VAN DE ARGUMENTEN die ik naar voren breng, gaan twijfelen aan de juistheid van deze koers van het GPV, is dat dan zo erg? De drie leiders van het GPV zijn toch geen pausen, die je zelfs niet met een beroep op de Schrift ter verantwoording mag roepen?

b. Dan zou ik dat wel heel erg vinden, want dan voorzie ik de ondergang van het GPV en van de gehele Vrijgemaakte Kerk.

Immers is dat niet de oorzaak van de ondergang van de Ger. Kerken (Syn.) geworden? Kuyper had de geur opgesnoven van het politieke succes in de samenwerking met Rome. Hij bedacht toen zijn beroemd, liever: berucht geworden uitspraak: "We stoelen met Rome op één wortel des geloofs". Dat hield in een relativering van het zuivere Evangelie. En toen dat eenmaal gebeurd was, lag de bijl aan de wortel van de Ger. Kerken, wat de droevige geschiedenis van die kerken helaas ook bewezen heeft. Dat politieke lonken naar Rome luidde het verwordingsproces van de Ger. Kerken in. Dat is "vlees tot zijn arm stellen"

(Jer. 17:5) en weigeren te vertrouwen op de God van het Verbond, waardoor ook Israël heeft gezondigd en daarom de straf van de ballingschap moest ondergaan. Ik heb veel respect voor de tot nog toe principiële houding van de Ger. Kerken (Vrijgemaakt). Ik geniet van de heldere, bijbelse lijnen die in de hoofdartikelen van het Nederlands Dagblad worden getrokken.

Daarom zou ik het vreselijk vinden, wanneer de Vrijgemaakte Kerken dezelfde richting uit zouden gaan als de Gereformeerde Kerken. En die afwijking begint bij de politiek. Arglistig is het hart, vooral het politieke hart van de mens; zie Jer. 17:9.

ANTWOORD VAN DHR. VAN MIDDELKOOP

Tot mijn verwondering ontving ik na mijn antwoord op uw artikel een 'weerwoord, van uw hand met het verzoek ook daar weer een reactie op te geven.

Ik wil u er op wijzen dat u in uw eerste verzoek aan mijn adres op geen enkele wijze een tweede (of moet ik al zeggen: derde) ronde had aangekondigd. Ik verzoek udan ook vriendelijk, als u publiceren wilt, te volstaan met uw eerste artikel en mijn antwoord daarop.

ONS ANTWOORD

Dat is dan blijkbaar een misverstand. Degenen die ons blad lezen, weten dat wij onze opponenten ruim gelegenheid geven hun standpunt nader toe te lichten. Vandaar een tweede ronde, waarbij de gastschrijver het laatste woord krijgt. Kent u meer kerkelijke bladen, waar men tegenstanders eenzelfde ruime gelegenheid biedt? U viel IRS in de rubriek "Deze week" aan, terwijl we zelfs niet één keer de gelegenheid kregen ons te verdedigen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 maart 1992

In de Rechte Straat | 32 Pagina's

SAMEN MET DE PAUS TEGEN DE SECULARISATIE?

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 maart 1992

In de Rechte Straat | 32 Pagina's