ONMOETINGEN 67

Deze week is het weer voorbereiding voor de viering van het Heilig A vondmaal. Alles is nu zo anders geworden. Het is de eerste keer dat het in mijn leven zó rustig, zó stil, zó vredig, zo zonder twijfel of aanvechtingen is. Maar ik weet niet goed hoe je dan je week moet invullen.

Natuurlijk is de aanvankelijke vreugde bij mij ook een beetje weggeëbd. Ik denk dat niemand daaraan ontkomt. Maar toch is alles ook anders. Het is nu niet meer zo ver, zo koud, zo afstandelijk. Maar dan is het ook moeilijk om jezelf te mishagen, want je bent immers nog steeds vervuld met grote blijdschap.

Hoe moet ik dan gehoor geven aan de oproep om jezelf te beproeven, nu nadat de storm van vijfjaar lang is gaan liggen?

Zeker, ik weet dat ik niet blij ben om mezelf, maar om Gods werk in mij, om Zijn liefde die ik elke dag weer opnieuw mag proeven.

Als ik achterom kijk, weet ik dat ik steeds tegenstribbelde, maar dat de Heere mij overwon met Zijn nimmer aflatende, uitnodigende liefde. En ik ben Hem daar zo intens dankbaar voor.

BESTE HEADA,

Nadat je wedergeboren bent, wordt - althans dat is mijn ervaring - ook je zondebesef veel rustiger, maar daardoor ook veel dieper.

De Heere heeft mij zozeer overtuigd dat er in mij, dat is: in mijn vlees, geen goed woont (Rom. 7:18) en dat er in mijn vlees ook nooit iets goeds zal wonen, dat ik dat 'vlees' voorgoed heb afgeschreven. Ik weet: het is onbegonnen werk als ik zou proberen mijn 'vlees' te bekeren. Dat zal mij nooit lukken. Dat weet ik omdat de Bijbel het zegt: "Want het vlees begeert tegen de Geest en de Geest tegen het vlees" (Gal. 5:17). Dat weet ik ook uit de eigen pijnlijke ervaring.

Heel moeilijk is het, wanneer het vlees weer eens de kans heeft gekregen om tussen je zelfbeheersing heen te glippen en plotseling staat te dansen op het open veld van je ziel; wanneer je bijv. ineens een aanval van woede niet hebt kunnen weerstaan.

Dan kun je heel diep teleurgesteld zijn. Maar zalig ben je, wanneer je dan mag ontdekken dat het ten diepste niet een teleurstelling is over het feit datje de Heere bedroefd hebt met die uitbarsting van toorn, maar datje teleurgesteld bent injezelf. Je was intussen gaan denken datje al een halve heilige was en dat blijkt niet het geval te zijn.

Zalig ben je, wanneer je dan niet moedeloos in jezelf gaat mokken, maar er meteen mee naar de Heere gaat en het tegen Hem zegt: "Heere, ik kom weer met hangende pootjes bij U terug. Ik was helemaal fout. Ik had mij nooit zo kwaad mogen maken. Maar ik geloof ook nu in Uw altijd weer vergevende liefde. Dank U wel dat U mij ook nu weer wilt aanvaarden en mij bij de hand neemt. Vader, hemelse Vader, wat is het heerlijk bij U. Ik dank U voor Uw Zoon Die U aan ons, aan mij hebt gegeven als een altijddurende verzoening voor mijn zonden".

Sommigen zullen dat goedkoop vinden, maar dan hebben ze niet begrepen, hoe zwaar het valt om heel eerlijk te erkennen: Ik was radicaal fout; ik had dit of dat nooit mogen doen. Ze hebben dan ook niet goed begrepen wat het leven uit genade is, wat het betekent te roemen in Jezus Christus, onze volkomen Zaligmaker.

Enkele maanden later:

Graag wil ik mijn vreugde kwijt aan een medegelovige. En dan bent u voor mij de eerst-aangewezene. Mag dat?

Ik heb behoefte om te verwoorden, om m 'n gedachten op een rijtje te zetten, om m 'n stille rust, m 'n intense blijdschap te uiten.

Het is Heilig Avondmaal geweest. Er was geen gejubel, geen uitbundige lof-stemming. En toch was mijn ziel vervuld met zo 'n intense dankbaarheid, zo 'n overweldigende rust.

De hele week mocht ik Zijn nabijheid ervaren, Hem zien en beleven in Zijn ambten van Koning, Priester en Profeet.

De hele week was vol, door en door vol van aanbidding, dankzegging en lofprijzing. Er was een voortdurend afhankelijk smeken dat Hij bij mij zou blijven.

Toen kwam de zondag met het Heilig Avondmaal. De hele dienst was er dat wonder, die verwondering dat ik hier in de kerk zat, waar de Tafel stond aangericht, ook voor mij.

De preek ging over Zijn Koningschap. O welk een vreugde! Hij is mijn Koning! De hele dienst en de dagen daarna bleef alles vervuld van overgave aan Die Koning, Die Dierbare, de Liefste van mijn ziel.

Toch wordt de innerlijke spanning steeds sterker naarmate de dienst vordert en dan ga je tenslotte min of meer onder 'hoogspanning' naar de Tafel. Het blijft immers zo groot, zo hoog en: hoe zal het nu zijn?

En dan heb je gegeten en gedronken en dan … dan valt de spanning, dan valt alle last van je af en daalt er een diepe, intense rust over je. Het is goed. Het is oneindig goed. De Heere is groot en hoog verheven. Hij is de aanbeden Heerlijkheid. Hij is alles en in allen … ook in mij. Amen, ja amen! HE4D4

N.B. Het boek "Gesprekken met Heada"(uitg. Groen- Leiden, 135 blz.f 19,95) is nog steeds verkrijgbaar in de boekhandel en bij IRS. In hel laatste geval plus portokosten.

GIDS NAAR HET EEUWIGE LEVEN I (256 blz.) en II (266 blz.) doordr. A.G. Luiks (uitg. van Wijnen - Franeker, 2 delen ƒ 65,-). In dit omvangrijke, prachtig uitgegeven werk gaat dr. Luiks in op de indringende vragen rondom leven en sterven. Hij doet dat op een boeiende wijze vanuit de Bijbel en vanuit vragen, die uit het dagelijks gebeuren op ons afkomen. Het eerste deel behandelt het Oude, het tweede deel het Nieuwe Testament.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen