DIT IS MIJN TROOST IN MIJN ELLENDE, WANT UW TOEZEGGING HEEFT MIJ LEVEND GEMAAKT (Ps. 119:50)

Haar naam kan ik hier niet noemen, maar dat is ook niet nodig. Immers, de Heere kent haar en dat is immers de rijkste troost!

Gemakshalve zal ik haar DC noemen.

Het was net voor de campagne in Essen, toen zij mij opbelde. Zij had ons evangelisatieblad "Houvast" ontvangen over de heiligenverering. Totaal in de war vroeg ze om een dringend gesprek. Op die dinsdagavond ben ik erheen gereden. Een klein huisje in de rij, onopvallend. U loopt het zo voorbij.

Ik werd er verwacht. Dat voel je wanneer je mekaar de hand drukt en elkaar even in de ogen ziet.

Dan kwam haar verhaal. Ik werd er stil van. Een moeizaam verwoorden van een kapot geslagen leven, gebroken door het platvloerse egoïsme en het duivelse sadisme van de zondige mens. Ik vind geen woorden om de ellende en het verdriet te "beschrijven", die DC heeft doorstaan van hen die tot steun en troost waren geroepen! Met de dichter van psalm 119 kon zij zuchtend maar ook hopend uitspreken: "Mijn ziel druipt weg van treurigheid; richt mij op naar Uw Woord".

Af en toe moest ik een traan wegpinken en ook wel mijn woede verbijten. Als kind werd DC reeds vernederd, gepest en gekleineerd door haar vader, die haar heeft misbruikt en verkracht. O wat een zielepijn moet zij, als kind reeds, geleden hebben. Nog zo jong, en reeds gebroken en geslagen in haar ziel!

Wie zal het peilen, dit door een vader berokkend kinderleed?!

De dag verga waarin ik geboren ben

Later, zo vertelde ze met bijna fluisterende stem, werd zij gedwongen om te trouwen met een man die zij niet liefhad.

Kunt u het zich voorstellen? Ik geloof het niet. Wij beseffen niet wat het voor haar moet geweest zijn om te leven met de voortdurende angst te worden misbruikt tot genoegdoening van 's mans wellust… gekweld en geslagen, omdat ze niet kon voldoen aan de behoeften van een bruut.

Doodmoe van de doorstane spanningen en kwellingen is D C het huis uitgevlucht… zwervend en zoekend naar wat hulp en wat troost, maar niemand die hielp, niemand die troostte…

Zij dacht er een eind aan te maken. Was het niet Job die zuchtte: "De dag verga waarin ik geboren ben… Waarom ben ik niet gestorven van de baarmoeder af, en heb de geest gegeven, als ik uit de buik voortkwam?" (Job 3:11)

Mijn ziel dorst naar God

Een andere man kwam in haar leven, met wie ze uiteindelijk is gaan samen wonen. Want trouwen kon niet, trouwen mocht niet, want D C leefde in doodzonde. Geen sakramenten voor DC! Geen vergeving voor DC! Geen communie voor DC. Daar zou de pastoor als een gewiekste scherpslijper nauwlettend op toezien. Zo iemand aan de tafel des Heeren?! Foei! Wat denkt die slet wel!

En DC had zo'n honger en dorst naar God, naar de levende God… "Kon ik Hem maar kennen vanuit Zijn Woord!", zo dacht zij en zo bad zij ook…

O koele en strenge herders die zichzelf weiden! Hoe diep bedroeft u de Heere! Hoor Hem zuchten in Zijn Woord: " D e zwakke sterkt gij niet, en het kranke heelt gij niet, en het gebrokene verbindt gij niet, en het weggedrevene brengt gij niet weder, en het verlorene zoekt gij niet. Maar gij heerst over hen met strengheid en met hardigheid…" (Ez. 34:4).

DC had zo'n honger naar het Woord.

Daarin zal de pastoor mij vast wel kunnen helpen, zo hoopte zij. Maar hoe pijnlijk waren de woorden uit zijn mond, als pijlen in haar ziel: "Je bent niet bij je verstand! Een Bijbel heb jij niet nodig. Een psychiatrische behandeling zou beter bij je passen. Eruit!"

Even later werd ze opgenomen in een 'inrichting', platgespoten, omdat ze uit Gods Woord wilde leren en Jezus Christus wilde kennen.

Haar man liet haar ook niet meer met rust. Hard en brutaal ging hij tekeer. Er werd geschopt en geslagen… Angstig en weerloos is ze een tweede keer gevlucht. Met een kwijnend hart en een schreiende ziel, niet meer wetend waar naar toe is ze naar een vluchthuis gesukkeld, tezamen met haar kind van 5 jaar, dat haar later ook nog ontnomen werd!

"Mijn oog, mijn oog vliet af van water, omdat de trooster, die mijn ziel zou verkwikken, verre van mij is" (Klaagl. 1:16).

Het ene nodige: Jezus Christus kennen

Na een korte tijd kon zij daar weg en kreeg zij een huisje toegewezen, dat kleine huisje in de rij, een doorgangshuisje, dat zij binnenkort weer moet verlaten…

Met wat meubeltjes en het allernoodzakelijkste gerei kan ze zich behelpen (een wasmachine en een goed kookfornuis zouden nog zeer welkom zijn).

"Maar, zo zei DC, dat alles is van minder belang. Het ene nodige is de kennis van Jezus Christus en Zijn Woord".

Op die bewuste avond mocht het Woord geopend worden en mocht de Heere spreken tot haar hart. Hij sprak tot deze dorstende ziel van het 'Levende Water'en het 'Brood des Levens'.

Zijn vertroostingen verkwikten haar ziel!

O hoe groot en genadig is de Heere, want Hij richt de gebogenen op! "Het gekrookte riet zal Hij niet verbreken, en de rokende vlaswiek zal Hij niet uitblussen…" (Jes. 42:3).

Ons krantje over de heiligenverering, dat zij via een kloosterzuster had ontvangen, had haar zo diep geraakt dat ze mij vroeg om alle beelden, rozenhoedjes en schapulieren die ze in huis had, mee te nemen en te vernietigen. Eveneens alle occulte objekten zoals 'stenen', 'geleide tekeningen', New Age-literatuur, boeken over de Maria-cultus die sterk neigden naar het occulte… Het werd alles op die avond in een vuilniszak gegooid om 's anderendaags te worden vernietigd!

Haar huis en hart werden gereinigd van smet en zonde.

We hebben samen de Heere mogen bidden. De Geest der genade en der gebeden vulde haar hart. Met betraande ogen maar met een hart vol blijdschap heeft DC Jezus Christus als haar Borg en Zaligmaker mogen ontvangen in haar leven.

Als een nevel van dauw in de hitte van de oogsttijd is de Heere voor deze dorstende ziel.

Aan u die dit verhaal heeft gelezen, mag ik vragen: bid voor deze vrouw dat zij mag volharden en groeien in de kennis des Heeren. Bid voor de velen in Vlaanderen die vermoeid zijn en gebukt gaan onder het j u k van een kerk die hen de hoop en de troost van de zaligheid in Jezus Christus onthoudt. Dat zij, mede door uw gebed, rust en vrede vinden in het verzoenende werk van Jezus Christus, de eeuwige Zoon van God!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen