HET CELIBAAT

De Heer Van Elsacker, pastoor te Balen (B) schrijft:

Beste heer Vanhuysse,

U wenst mij toe dat Christus voor mij de enige grond van geloof en leven zij. Mijn reactie: maar dan toch niet de Christus der Schriften alléén, want: in die Schriften lees ik iets ten gunste van het celibaat omwille van het Rijk der Hemelen.

Terwijl jij, in die Schriften, een reden denkt te vinden om zo 'n vrijwillig gekozen celibaat op te geven. Daarom neem ik als geloofsbron de levende Persoon van Jezus die langs drie wegen naar ons komt: Schrift, traditie en leerambt.

Uw uiteenzettingen lijken mij rationalisatie (wish-full thinking) na een gezette stap. Ik denk dat u eerst een stap hebt gezet en daarna evangelische redenen zijt gaan zoeken. De Heer zij met u.

Mijn antwoord:

Waarde Heer,

Met mijn oprechte dank voor uw schrijven.

Graag wil ik nog even ingaan op uw reaktie met betrekking tot het celibaat. Zeer zeker is het celibaat een bijbelse waarde, wanneer het terwille van het Koninkrijk der hemelen mag funktioneren. Men moet er wel door God toe geroepen zijn. Nooit kan het ongehuwd-zijn door een kerk als een wet worden opgelegd!

Wanneer nu een priester tot de ontdekking komt dat hij het celibatair leven niet aankan (zoals ook bij mij het geval is geweest), dan is het beter te trouwen dan te branden van begeerte (1 Kor. 7:9). Terloops wil ik toch even opmerken dat het zo geroemde roomse celibaat een manier van leven is, die veeleer ten goede komt aan het systeem van de kerk dan aan de dienst van God.

In de Bijbel lees ik dat presbyters 'trouwe echtgenoten' horen te zijn (Titus 1:5-7). Hetzelfde lees ik in 1 Tim. 3:1-5. Wanneer de Bijbel zo spreekt, dan heeft een kerk toch niet het recht om andere voorwaarden te stellen.

De verplichte celibaatswet is een louter menselijke wet, niet van Goddelijke oorsprong. Dit erkennen trouwens ook uw zo hoog geprezen Thomas van Aquino en Bellarminus. Het is pas in de elfde eeuw dat het celibaat tot een verplichte wet is geworden onder paus Gregorius VII.

Een van zijn uitspraken was dat "de kerk niet uit de greep der leken kan ontsnappen, alvorens haar priesters zich aan de greep van hun vrouwen ontworstelen ".

Vanuit zo'n uitspraak blijkt het duidelijk dat de hele celibaatswet in zijn oorspronkelijke bedoeling niet zozeer een heilige levenswijze op het oog had, maar veeleer de onafhankelijkheid van de kerk ten opzichte van de "bemoeizucht" der leken wilde verzekeren.

Het lijkt mij duidelijk dat de magere theologische grond die Rome ten gunste van het celibaat aanvoert, inderdaad 'wish-full thinking' is van de R.-K. Kerk.

Maar hoe dan ook, de hele discussie hierover brengt ons geen stap dichter bij het hart van het Evangelie: Jezus Christus en Die gekruisigd. Hem mag ik kennen vanuit de Schrift als mijn schulddragende en schuldovernemende Borg, Wiens gerechtigheid mij uit genade wordt toegerekend, langs de weg van het geloof! Daar gaat het toch om. Deze Christus, de Christus der Schriften, hebben wij te verkondigen.

Paulus zegt: "Ik had mij voorgenomen u geen enkele wetenschap te brengen dan die van Jezus Christus en Zijn kruis" (1 Kor. 2:2). Ik bid God dat u Hem ook zo mag kennen. Een onuitsprekelijke en verheerlijkte vreugde zal uw deel zijn.

Mag ik u hierbij nog een kleine brochure toezenden? Wellicht mag het iets verduidelijken van wat wij, op grond van de Schrift, mogen geloven èn belijden.

Hartelijke groeten,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen