In de Rechte Straat cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van In de Rechte Straat te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van In de Rechte Straat.

Bekijk het origineel

GODS WONDERBARE WEGEN

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

GODS WONDERBARE WEGEN

8 minuten leestijd

Getuigenis van een ex- kloosterzuster

Indien dan de Zoon u vrijgemaakt zal hebben, zo zult gij waarlijk vrij zijn (Joh. 8:36).

Ik ben geboren in Chimichagua, een dorp in Colombia. Vanaf mijn vroegste jeugd verlangde ik ernaar om God te vinden, maar er was bij ons geen Bijbel in huis. Het Woord waarin ik God zou kunnen vinden, ontbrak. Mijn moeder was streng rooms-katholiek en in die traditie groeide ik op.

Als kind kon ik al diep onder de indruk komen van de schoonheid van de schepping. De nachten konden bij ons bijzonder mooi zijn. De stilte rondom, het tropische klimaat, de geluiden van de dieren, het zoemen van insekten en daarboven welfde zich de met sterren bezaaide hemel. De aanwezigheid van de Schepper drong zich dan onweerstaanbaar aan mij op en vervulde mij met eerbied. Dan dacht ik: hoe mooi moet dan de hemel wel niet zijn!

God vinden in het klooster?

Toen ik mijn middelbare studies beëindigd had, rijpte in mij het verlangen om non te worden, want ik meende dat je in het klooster God intenser zou kunnen zoeken.

Januari 1970 trad ik in bij de zusters van de Liefde van Sint Anna in Bogota, de hoofdstad van Colombia.

Alles wat ze mij opdroegen, volbracht ik met liefde. En toch miste ik iets, maar ik wist niet wat. Ik leerde mij te onderwerpen aan allerlei kastijdingen. Ik droeg boetekettingen, hoewel dat niet als een verplichting werd opgelegd.

We stonden om vier uur 's morgens op om de rozenkrans te bidden, want Maria is de middelares van alle genaden, zo werd ons geleerd. Later ben ik gaan inzien dat dit geheel en al in strijd is met wat de Bijbel leert, o.a. in Joh. 14:6.

Maar wij lazen nooit in de Bijbel. Heel wat boeken lagen binnen ons bereik, maar hèt Boek, de Bijbel, niet.

Op zoek buiten het klooster

Het gebrek aan vrijheid begon mij ook te drukken. Als ik een stuk brood wilde geven aan kinderen, die op straat dreigden te sterven van de honger, moest ik daartoe eerst verlof van de overste vragen.

Ik dacht: buiten het klooster kan ik méér doen voor de lijdende mensheid dan er binnen. Daarom besloot ik een maand voordat ik mijn geloften zou afleggen, terug te keren naar mijn geboortedorp.

Maar de onrust bleef. Mijn zoeken naar de levende God ging te midden van de duisternis door.

Een droom

Jaren gingen voorbij, jaren van zonden. In 1977 emigreerde ik naar Aruba. Door de tussenkomst van een zus van mij, die daar reeds woonde, kon ik een goede baan krijgen. In oktober 1980 had ik een droom:

Ik zag mezelf in een groot gebouw, in een zaal waar de stoelen een terracotta-kleur hadden. Ik was daar alleen met nog een andere vrouw. Het dak van dat gebouw was de hemel, waarin de miljoenen sterren schitterden met zo 'n glans dat ik het bijna niet verdragen kon. De vrouw naast mij zei: Sla je ogen niet neer; blijf naar boven kijken naar die prachtige hemel.

Ik deed wat zij mij opdroeg en vroeg haar: Wat betekenen die miljarden sterren? Zij antwoordde: Zo lief heeft God jou! Ineens zag ik aan mijn rechterhand een kruis dat zich aftekende door die vele sterren. Ze zei: Dat kruis betekent dat daar …

Toen werd ik wakker gemaakt door mijn zus: het was tijd om op te staan, want ik moest naar mijn werk.

Ik stal een Bijbel

Vaak dacht ik aan die droom. Het was voor mij een nieuwe aansporing om verder te gaan met het zoeken van God. Maar ik zat gevangen in allerlei vormen van uiterlijke godsdienst. Ik knielde telkens weer neer voor de beelden van gips en van hout. Ik bad tot dode mensen die 'heiligen' werden genoemd. Maar de Heere liet mij niet los.

Ik ging eens met mijn zus naar Santo Domingo, waar zij een medische specialist moest bezoeken. In de spreekkamer vond ik een boek, getiteld "Dios Habla Hoy" (= God spreekt vandaag). Ik dacht: dat moet een interessant boek zijn en ik stopte het in mijn tas.

Toen ik terug was in Aruba, bemerkte ik dat het een Bijbel was in de r.-k. vertaling.

Vragen

Gretig begon ik erin te lezen, maar ik begreep er niet veel van. Het waren echter vooral de Psalmen, die mij ontroerden.

Op zekere dag voelde ik mij erg onrustig en nerveus. Ik vroeg aan de Heere: Waarom ben ik geboren? Waarom hebt U mij op deze aarde een plaats gegeven? Wat voor zin heeft die tijd in het klooster gehad? Wat was Uw bedoeling met dat alles? Ik heb van alles geprobeerd, ook de transcendente meditatie, maar ik heb U niet gevonden.

Ik opende de Bijbel bij Jesaja en toen vielen mij ogen op 49:1 en ik las: "Toen ik nog in moeders schoot was heeft Jahweh mij geroepen, nog vóór mijn geboorte heeft Hij mijn naam genoemd" (RKV).

Een vreemde vreugde overviel mij bij het lezen van dat vers, al begreep ik de diepe betekenis van dit Woord Gods nog niet, want ik meende nog altijd dat de godsdienst mij zou kunnen zalig maken.

De Heere zij echter geprezen en gedankt, want ik had de Bijbel liefgekregen en had hem op mijn nachtkastje liggen.

De Heere riep mij

Het was 23 oktober 1985 om vijf uur in de morgen. In mijn slaap hoorde ik ineens iemand mijn naam roepen: Rosario! Ik sprong uit bed, knielde neer en zei: "Ja, Heere!"

Ik opende die Bijbel, die ik meegenomen had van de spreekkamer van de dokter in Santo Domingo en las 1 Sam. 3. Toen wist ik het met zekerheid: De Heere heeft mij geroepen!

Intense vreugde, een innige vrede en een hevig verlangen om de Heere te zoeken vervulden mijn ziel. Ik ging naar een evangelische kerk in Aruba. Daar werd een evangelisatiecampagne gehouden. Avond aan avond was ik daar. Daar werd mijn honger naar de Heere eindelijk gestild. Daar, onder de prediking van Gods Woord, kwam Hij op mij af en vond ik Hem, eindelijk!

Naar Nederland

De Heere leidde mij op Zijn wegen naar … Nederland. Ik begreep niet waarom, want ik sprak de taal van het land niet en ik kende er niemand.

De Heere bracht mij in contact met Spaans-sprekende christenen. Thans mag ik in een team meewerken met de evangelisatie, vooral onder de prostituées.

Toen ik de eerste keer zo'n hoerenbuurt bezocht, was ik bang. Ik wilde zo snel mogelijk weghollen. Maar ik hoorde de stem van de Heere, Die tegen me zei: "Wees niet bang; Ik ben met je".

Ik kende toen amper het Oude Testament, maar de Heere vertroostte mij met deze belofte: "Wees sterk en heb goede moed en verschrik niet en ontzet u niet; want de Heere, uw God, is met u alom waar gij heengaat" (Jozua 1:9). En … toen ik drie jaar in Nederland woonde, heeft de Heere mij een man en levensgezel gegeven.

Een woord tot u, lezer(es)

Voelt u zich schuldig, ellendig, eenzaam? Dan mag ik u de verzekering geven: "God is liefde" (1 Joh. 4:16). En weet u wat die liefde voor u betekent? Luister: "Want alzo liefheeft God de wereld gehad dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een ieder die in Hem gelooft, niet verderve (niet verloren ga), maar het eeuwige leven hebbe"(Joh. 3:16).

Hij staat door het Woord Gods aan de deur van uw ziel te kloppen: "Zie, Ik sta aan de deur en Ik klop; indien iemand Mijn stem zal horen en de deur opendoen, Ik zal tot Hem inkomen en Ik zal met hem Avondmaal houden, en hij met Mij" (Openb. 3:20). Hoort u NU Zijn stem? Doe Hem dan NU open. "Want de bezoldiging van de zonde is de dood, maar de genadegift Gods is het eeuwige leven, door Christus Jezus, onze Heere" (Rom. 6:23). Christus komt spoedig weer!

Tot slot

Graag wil ik een woord van dank richten tot ds. Hegger die op 3 januari naar mij belde en mij vroeg om dit getuigenis neer te schrijven met de bedoeling dat het in En la Calle Recta (en naar ik later begreep: ook in IRS) zou worden gepubliceerd. Moge dit verhaal van Gods grote daden, van de Heere Die een zondares in verbrokenheid des harten aan Zijn voeten bracht, dienen tot de grootmaking van Zijn Naam en tot heil en vertroosting voor hen die het lezen. Het is heerlijk om een instrument te mogen zijn in de hand van de Heere.

En dan ook nog een woord van dank jegens allen, die de uitgave van En la Calle door hun giften mogelijk maken. Ik heb daaruit veel geleerd. Het Evangelie wordt daarin telkens op een heldere manier uiteengezet. De Heere zegene u allen!

Den Haag, 22 februari 1991

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 juni 1991

In de Rechte Straat | 32 Pagina's

GODS WONDERBARE WEGEN

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 juni 1991

In de Rechte Straat | 32 Pagina's