Traditie tussen God en de mens

Traditie tussen God en de mens

Alles wat wij terecht aan Rome verwijten kan alleen waarachtig zijn, wanneer het de vrucht is van een vernieuwde toewijding aan Gods Woord! Het is ook zo wezenlijk voor de waarachtigheid van onze levenswandel. Het gevaar is zeker niet denkbeeldig dat eigen interpretaties van de Schrift tot zelfstandige grootheden worden en als 'waarheden' aan anderen worden opgelegd. En wij weten ook goed genoeg -en dit moeten we met schaamte bekennen- dat het naleven ervan zelfs als een grond voor de eeuwigheid kan worden gezien.

Hoe sterk kan worden vastgehouden aan bepaalde gewoonten, die in wezen weinig of geen uitstaans meer hebben met een leven uit Gods Woord. En dit omdat het christelijk leven weieens te strak wordt ondergebracht in bepaalde schema's.

Een bepaalde manier van zondagsheiliging wordt vaak als een 'heilige wet' aangezien en aanvaard. Ik hoorde zelfs dat in sommige gevallen kinderen nog wel mogen spelen, maar dan zeker niet verder dan het eigen tuintje. Reizen op zondag is zeker uit den boze. Maar als ik tachtig km. verder moet gaan preken, wil ik op het afgesproken uur op de kansel staan!

Een eigen manier van klederdracht en haardracht is tot meer dan een gewoonte geworden; het kan uitgroeien tot een starre traditie die wel eens kan aangevoeld worden als een soort wettische of morele dwangbuis, want wie niet 'refo'gekleed of gekapt is, hoort er niet bij!

Het zijn wellicht maar uiterlijke dingen, die veelal ook nog goed en waardevol zijn, maar die nooit als een 'wet' mogen worden aangevoeld of opgedrongen.

Erger is het wanneer een bepaalde 'denktrant' algemeen wordt aanvaard en bovendien sterk bepalend wordt voor onze handel en wandel. We kennen allen wel het zuchtend afwachten en het vrome uitzien naar een teken van onze uitverkiezing: 'Och, mocht het nog eens komen staan te gebeuren… als ik niet uitverkoren ben, kom ik toch niet tot bekering… God zal het moeten doen…'

Is deze gezindheid in veel kringen niet uitgegroeid tot een 'karakteristiek'en 'heilig' gedachtengoed, ja tot een soort 'traditie', die tussen God en de mens dreigt in te staan?!

Zijn we aldus niet bezig om ons te onttrekken aan Gods indringend appèl tot geloof en bekering?

Ook tot ons zijn de woorden van de Heere gericht:

"Bekeert u en gelooft het Evangelie". (Mark. 1:15)

"Bekeer u; en zo niet…" (Openb.2:16)

"Bekeer u van deze uw boosheid" (Hand.8:22)

"Ga in door de enge poort… Zoekt en gij zult vinden…"

Zeer zeker, bekering is Gods werk. God Zelf werkt geloof en bekering. Maar de Heere legt ook alle nadruk op onze verantwoordelijkheid! Wij worden door de Heere ernstig opgeroepen om te geloven! En wanneer we weigeren te geloven, dan is het gegarandeerd onze schuld dat we verloren gaan.

Zo staat het geschreven! Zo spreekt de Heere in Zijn Woord!

En de Heere verhoede mij om het anders uit te leggen. Het is een ontzaglijke verantwoordelijkheid wanneer we Gods bevel tot geloof en bekering gaan afzwakken! Het gaat om de eer van de Heere God en om onze eeuwige zaligheid!

Wanneer ik mij niet bekeer, ga ik voor eeuwig verloren en zal ik moeten boeten met een eeuwig verderf, ver van het aangezicht des Heeren. Als een stoppel in de oven zal ik worden verteerd! O mens, smeek er om, vraag het de Heere. O alle gij dorstigen, komt tot de wateren en gij, die geen geld hebt, komt, koopt en eet. Hoort en uw ziel zal leven (Jes.55:1-3).

Zo getuigt Gods onfeilbare Woord!

Weest nuchter en waakzaam

Traditie erodeert (slijt) onze geestelijke kracht (af), zoals erosie de kracht en de vruchtbaarheid van de goede grond wegvreet.

Door traditie verworden goede gewoonten tot vormelijke vroomheid, die voorbij leeft aan de zuiverheid en de kracht van het Evangelie, waardoor velen worden afgehouden van de zaligmakende kennis van Jezus Christus!

Mag ik u, mijn broeders en zusters in de Heere, oproepen om een waarachtig getuigenis te laten horen, niet met vele mooiklinkende woorden of met spectaculaire daden, maar door -wakker en nuchter zijnde- u uitsluitend te verlaten op de profetische kracht van Gods Woord, om zo getrouw en volhardend te leven uit Gods zaligmakend werk aan uw hart en ziel.

Weest nuchter, zo vermaant ons Petrus, en 'hoopt volkomenlijk op de genade, die u toegebracht wordt in de openbaring van Jezus Christus' (I Petr. 1:13).

O mag Zijn genade en gemeenschap, de verzoening van de zonde ons leven bepalen, ons gedrag boetseren, en ons hele hebben en houden aan de Heere heiligen.

Laten wij, temidden van de drukte en het dagelijkse rumoer, het woord des levens vasthouden en getuigen van het waarachtig geloof!

De Heere moge u daarin leiden en bekrachtigen. Alzo verbonden, in Hem. door Hem en tot Hem, zal uw en mijn getuigenis geloof vinden bij de r.-k. mens. De Heere geve het.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen