BOLIVIAANSE EX-PRIESTER GETUIGT

"IK MOEST ALLES VERLATEN OM CHRISTUS TE GEWINNEN"

Waarom heb ik de R.-K. Kerk verlaten, ofschoon ik er een belangrijke positie innam?

Ik was namelijk gedurende jaren leraar en economisch direkteur van het Seminarie Van Cochabamba, vice-kanselier van het bisschoppelijk hof, legeraalmoezenier en gedurende tien jaar pastoor van twee belangrijke parochies van de provincie Cochabamba. In de laatste parochie, nl. van Cliza, was ik de oprichter van de Juventud Agraria Católica, een jeugdgroep die tot doel had het bestrijden van het protestantisme.

En toch moest ik, ondanks die jarenlange trouwe dienst, met heel veel verdriet dat allemaal in de steek laten: mijn beroep, mijn parochie, mijn priesterambt en zelfs de r.-k. godsdienst, die ik van kindsbeen af beleden had.

Wat was er voorgevallen?

De vraag van mijn eeuwig heil had zich onweerstaanbaar aan mij opgedrongen. Gods oneindige barmhartigheid bracht mij ertoe om de Bijbel te bestuderen en om daarin het antwoord te zoeken op die vraag.

Ik moet tot mijn beschaming zeggen dat ik, priester van de R.- K. Kerk en leraar aan een seminarie, tot aan mijn vijftigstejaar nooit de hele Bijbel had gelezen, maar slechts gedeelten daaruit.

Maar toen ik mij echt in de leer van de Bijbel verdiepte, kwam ik tot de ontdekking dat het Woord van God een heel andere leer verkondigt dan de R.-K. Kerk.

Vreemd is dat: ik had tot dan toe zonder meer op mensen vertrouwd, op wat de pausen, de bisschoppen en de concilies beweerden. Ik geloofde oprecht dat zij de boodschap van de Bijbel zuiver weergaven. Maar niets bleek minder waar te zijn.

Een enorm schuldgevoel

De eigenlijke reden waarom ik deze meest ingrijpende stap van mijn leven deed, was de last van de zonde die op mij drukte. Ik ging gebukt onder een enorm schuldgevoel. Ik wist dat ik een slaaf was van mijn begeerten. Mijn leven was een aaneenrijging van onwaarachtigheden. Ik leidde een dubbelleven. Ik was een ordinaire zondaar, terwijl ik naar buiten de indruk wekte een heilige te zijn.

Ik probeerde van alles om vrij te raken van mezelf. Maar ondanks de vele sacramenten waarover de R.-K. Kerk zegt te beschikken, kreeg ik daardoor nooit het besef van reinheid. Het altijd weer biechten van mijn zonden, de herhaalde gebeden tot de heiligen, het vele vasten, de lichaamskastijdingen en de andere ascetische oefeningen, dat alles hielp niet. Ze veranderden mijn hart niet, ofschoon ik al die praktijken zo nauwgezet mogelijk nakwam.

Een stroom van licht vervulde mij

Paulus zegt: "Dit is een getrouw woord en alle aanneming waardig, dat Christus Jezus in de wereld gekomen is om de zondaren zalig te maken van wie ik de voornaamste ben"(1 Tim. 1:15).

Het werk van de zaligmaking is louter het gevolg van de liefde van God. "Maar God bevestigt Zijn liefde jegens ons. dat Christus voor ons is gestorven, toen wij nog zondaars waren" (Rom. 5:8).

De zaligmaking door de vergeving der zonden is VOLKOMEN OM NIET, gratis, zonder enige verdienste van onze kant. Ze is werkelijk een GAVE van God: "niet uit de werken, opdat niemand roeme"(Ef. 2:9).

De enige Middelaar is Jezus Christus: 1 Tim. 2:5! Alleen het onbevlekte Lam Jezus Christus heeft onze zaligmaking bewerkstelligd: "Want Hem die geen zonde gekend heeft, heeft Hij zonde voor ons gemaakt, opdat wij zouden worden rechtvaardigheid Gods in Hem" (2 Kor. 5:21).

Gedreven door dat licht dat uit de gouden bladzijden van de Bijbel ons tegenstroomt, verloor ik elk vertrouwen in pausen en bisschoppen, die een tegenovergestelde leer verkondigen, en gaf mij in vertrouwen geheel en al over aan Hem die gezegd heeft: "Voorwaar, voorwaar. Ik zeg u: Wie in Mij gelooft, heeft het eeuwige leven" (Joh. 6:47).

Tranen van vreugde

Gezegend zij die dag in Cochabamba dat ik eindelijk op de knieën viel en beleed: "Heere Jezus, ik belijd voor God dat ik een zondig mens ben. Mijn zonden getuigen tegen mij. U kent hun aantal en de zwaarte ervan. Vergeef mij, Heere! Wis mijn zonden weg met Uw kostbare bloed. Ik neem U aan als mijn persoonlijke Zaligmaker. Waar zou ik ook heengaan, Heere, want U hebt immers de woorden van eeuwig leven? Op U stel ik geheel en al mijn vertrouwen, want U hebt gezegd dat U de Weg, de Waarheid en het Leven bent".

Nauwelijks had ik die woorden van verslagenheid en geloof uitgesproken, of een stroom van tranen welde in mij op. De Heere vervulde mijn ganse ziel met de geur van Zijn vergeving. Zijn vreugde. Zijn vrede. Zijn liefde.

O die gezegende vrijheid der kinderen Gods! Christus heeft de ketenen verbroken van mijn doodsvijanden. Ik ben van onder de tirannie van mijn zonde vandaan gekomen en als gevolg daarvan heb ik mij losgescheurd van het rooms-katholieke kerkelijke wetboek met al zijn dreigementen.

Vanaf de dag van mijn bekering heb ik de vrije toegang tot God. de Vader, in Jezus Christus. Sindsdien heb ik de zekerheid van mijn eeuwig heil, want ik steun nu op niets meer van mijzelf, want ik weet dat in mij, dat is: in mijn vlees, geen goed woont (Rom. 7:18). Ik verwacht voortaan alles uitsluitend van mijn lieve Zaligmaker. Ik weet dat de Heilige Geest in mij woont, want God woont niet in tempels die door mensenhanden zijn gemaakt, maar in harten die door de Heilige Geest verbroken zijn en in wie Hij het geloof in Christus gewerkt heeft.

O ik kan er zozeer naar verlangen dat velen deze heerlijkheid, deze intense vreugde, mogen vinden.

Cochabamba (Bolivia)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen