DE WAARHEID EN NIETS DAN DE WAARHEID

Sinds de zondeval hebben wij via Adam en Eva de duivel tot vader. Jezus moet daarom tot ons allen zeggen: "Gij wilt de begeerten van uw vader doen; die was een mensenmoorder van den beginne en is in de waarheid niet staande gebleven; want geen waarheid is in hem. Wanneer hij de leugen spreekt, zo spreekt hij uit wat hem eigen is; want hij is een leugenaar en de vader der (leugen)" (Joh. 8:44).

En ook al zijn we door het geloof één geworden met de levende Waarheid en door genade een kind van God geworden, we blijven dan toch nog enigszins onder de zuigkracht van de duivel staan, die via ons 'vlees' probeert ons telkens tot onwaarachtigheid of zelfs tot aperte leugens te verleiden, wanneer dat in onze kraam te pas komt.

Tot de zonden tegen de waarheid behoort ook de lichtgelovigheid: het als waar aannemen van wat we graag willen, maar vaak totaal niet bewezen of zelfs volkomen onwaarschijnlijk is.

Dat neemt ernstige vormen aan, wanneer daarbij de goede naam van een hele groep wordt aangetast. Een voorbeeld:

Protestanten zullen op grond van de geschiedenis niet veel sympathie kunnen opbrengen voor de jezuïeten. Daarom zullen ze geneigd zijn te geloven wat dhr. Alberto Rivera in zijn brochures schrijft, nl. dat een jezuïet een eed moet afleggen dat hij de protestanten, desnoods op de vreselijkste manier, zal proberen uit te roeien.

Wie echter het kloosterleven, en dat van de jezuïeten in het bijzonder, kent, weet dat zo iets niet waar kan zijn.

Een ex-jezuïet, J. de Savignac, die mijn boek 'Mijn weg naar het licht' in het Frans heeft vertaald, ontkent dan ook ten stelligste het bestaan van zulk een eed. Ook de Franse ex-jezuïet prof. Pierre Petit, hoogleraar aan de theologische fakulteit van Montpellier. die ik persoonlijk ken, heeft nooit gehoord over het bestaan van zo'n eed.

Helaas zijn er nog altijd protestanten die deze praatjes van Alberto Rivera geloven; en dat ondanks het feit dat het internationaal zeer gerespecteerde blad 'Christianity Today'van 13 maart 1981 hem reeds als een bedrieger had ontmaskerd. Ook wij hebben in 1RS van jan. 1986 (eveneens overgenomen in onze Spaanse editie) gedocumenteerd aangetoond dat Rivera pertinente leugens verspreidt en dat hij nooit priester en jezuiet is geweest.

We hoorden zelfs dat Rivera tournees maakt door allerlei landen en daar zijn brochures duur aan de man brengt. Iemand stelde hem de vraag wat hij van ds. Hegger dacht. Zijn antwoord: "Ds. Hegger is een spion van Rome". Is deze bewering van Rivera op zichzelf al niet voldoende bewijs dat hij er maar wat op los fantaseert?

Jaren geleden

Die lichtgelovigheid van allerlei broeders en zusters werd ook op de korrel genomen in een artikel van Rick Buhler, dat vertaald uit 'Christianity Today' werd overgenomen door 'Bode van het heil in Christus' van november 1990.

Buhler geeft verschillende voorbeelden van ongeloofwaardige berichten (o.a. het verhaal van de lifter die plotseling uit de auto verdween), die hij heeft nagetrokken en ontmaskerd. We citeren daaruit het waanzinnige verhaal:

GELEERDEN ONTDEKKEN IN SIBERIË DE HEL

"Hebt u het bericht gehoord van die geleerden in Siberië die toevallig zo 'n diep gat in de aarde boorden dat ze de hel vonden?"

Deze vraag kwam van iemand die opbelde naar mijn radioprogramma. 'Ze hebben alles gedocumenteerd. In een wetenschapsblad in Finland staat er een groot artikel over. De geleerden probeerden negen mijl in de aarde te boren, maar braken door de aardkorst heen tot op een plaats waar het 2000o Fahrenheit was. Ze lieten microfoons in het gat zakken en hoorden menselijke stemmen, gefolterde mensen in de hei Het maakte iedereen zo nerveus dat ze alles inpakten en naar huis gingen.'

Dit verhaal werd verspreid door een evangelist uit Texas en een christelijk televisienet. Niemand had het in zijn hoofd gehaald om te vragen waarom de geleerden microfoons in het gat hadden neergelaten of wat voor soort microfoon ze gebruikten en of die bestand waren tegen 2000o Fahrenheit. Maar nadat ik er nog meer telefoontjes over kreeg uit verschillende delen van het land, besloot ik het na te gaan.

Detective spelen

Leiders moeten de gewoonte aannemen de dingen te controleren voor ze ze doorgeven. Het heeft mij en mijn medewerkers verbaasd hoeveel mensen een verhaal als 'gedocumenteerd' beschouwen als het in druk verscheen of in de omroep te horen was. Een goed voorbeeld daarvan is het verhaal van de Siberische booraktie. Toen ik het kantoor van de evangelist in Texas vroeg wat voor documentatie zij hadden, kreeg ik twee stukken toegestuurd. Het ene was een copie van een Fins artikel. Het ander was een brief van een man in Noorwegen, die naar het T. V. netwerk was gezonden. Eerst het artikel. Het was niet van een 'gerespekteerd Fins wetenschapsblad' zoals beweerd was. Het was uit een nieuwsbrief die gepubliceerd was door een groep Finse zendelingen. We namen contact op met de zendingsgroep in Finland om te vragen waar ze het verhaal vandaan hadden. Een medewerker zei dat hij het in een kram gelezen had en het mondeling aan hun uitgever had doorgegeven. We vonden de krant en een redakteur daarvan vertelde ons dat het Siberische hoorverhaal niet een nieuwsartikel was, maar in een brief van een lezer had gestaan. We spoorden de lezer op, die ons vertelde dat hij zich herinnerde het verhaal te hebben gezien in een christelijk tijdschrift dat gepubliceerd werd in Helsinki. De redakteur van dat tijdschrift zei dat hij het verhaal gekregen had van een oudere man, die het uit het Engels vertaald had, en meende dat hij het uit een christelijke nieuwsbrief uit Californië had. Tol zover; hier eindigde het spoor.

Uitknipsel

In de brief van de man uit Noorwegen aan het christelijk T. V.-netwerk stond dat hij het Siberische boorverhaal in 'alle kranten'in Denemarken gezien had. Hij deed er een uitknipsel bij waarvan hij zei dat het een vertaling was. Wegingen de brief na en namen contact op met de schrijver, een onderwijzer uit Oslo. Ik vroeg hem of hij soms wist of er iets van waar was. 'Ja, dat weet ik', antwoordde deze. 'Er is totaal niets van waar. Ik heb de brief verzonnen en de vertaling is ook gefingeerd. Het artikel dat ik stuurde is een vervolgartikel over een Noorse bouwinspekteur'. Hij legde uit dat hij in Califormië geweest was en het verslag gezien had van de Siberische boorgeschiedenis van de evangelist en het T. V.-netwerk. Het was hem duidelijk geworden dat een en ander niet effektief was gecontroleerd. Hij dacht dat ze als hij hun een verzonnen brief stuurde, ze die wel zouden gebruiken, en daarin had hij gelijk.

O ja

Dus als er morgen iemand naar u toekomt en zegt: 'Hier is een verzoekschrift om P&G ervan te weerhouden een sociale verzekeringscheque te gebruiken om Madalyn Murray's televisieuitzending te financieren over een boorexpeditie naar de hel' - dan zegt u gewoon: O ja.

BISSCHOPSBENOEMINGEN

Hoe bisschopsbenoemingen plaats vinden na grondige informatie omtrent de pausgetrouwheid van eventuele kandidaten via de pauselijke nuntius van elk land, weet 'L'Actualité Religieuse dans le Monde', een in Frankrijk verschijnend tijdschrift, te vertellen. Het blad zegt tevens van een curiekardinaal die echter anoniem wenst te blijven, gehoord te hebben dat de benoemde bisschoppen gedurende de laatste tien jaar allen het stempel droegen van het beeld er. de gelijkenis van Johannes Paulus 11.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen