OP BEZOEK BIJ DS. RODRIGUEZ

Soms moetje een por krijgen om tot het juiste besluit te komen. Die por kwam deze keer van mijn vrouw. Ze zei: Het is onverantwoord dat je hem daar maar laat aanmodderen; hij zit daar zo alleen; je móet nu echt naar hem toe. Zodoende.

Wat een blij weerzien was het! De kinderen, de oudste Rosa 15 en de jongste Ruben 8 jaar, waren intussen een heel eind uit de kluiten gegroeid. Rosa en José waren in de Wartburg geboren, waar ex-priester Rodriguez vier jaar gewoond heeft.

De gemeente bestaat nu uit 27 volwassenen plus de kinderen. In de kerkeraad zitten naast de predikant twee ouderlingen en een diaken.

Er zijn in het verleden wat moeilijkheden geweest met protestanten die de samenkomsten bezochten. Deze mensen beschikten over een enorme Bijbelkennis en wilden altijd maar discussiëren OVF.R het geloof. Bevindelijk spreken VANUIT het geloof vonden ze ziekelijk en zelfs zondig, want alle emoties komen volgens hen voort uit het vlees en zijn dus verwerpelijk.

Deze moeilijkheden zijn echter thans door een wijs ingrijpen van de kerkeraad opgelost.

Het was een grote geestelijke vreugde hun eredienst mee te maken. Het ging er heel eenvoudig toe. Ds. Rodriguez sprak over Ef.4:1-24 en paste alles heel praktisch toe op de gemeente.

Daarna was er gelegenheid tot bidden en danken, waaraan iedereen deelnam. Nadat de samenkomst geëindigd was, werd aan iedereen de gelegenheid gegeven om zijn gedachten over dat Bijbelgedeelte en over de uitleg van ds. Rodriguez naar voren te brengen.

Er werd niet gezongen. Dat mag niet, omdat ze op een flat wonen en de buren onder en boven daar bezwaar tegen zouden kunnen maken vanwege geluidsoverlast. We zaten in de kamer met 25 volwassenen, drie waren verhinderd, terwijl de kinderen bezig werden gehouden in een andere kamer. Wanneer er nog 5 bezoekers bij zouden komen, zou de kamer te klein worden en zouden ze ergens een zaal moeten kopen of huren, waar ze dan tevens ook de psalmen Israëls kunnen zingen.

GESPREKKEN MET DS. RODRIGUEZ

We hebben uren met elkaar gepraat. Als ex-priesters die eenzelfde weg vanuit de duisternis naar het licht hebben bewandeld, voel je elkaar meteen aan. Ik wil enkele momenten uit die gesprekken hieronder weergeven waarbij ik mij zoveel mogelijk wil beperken tot wat ds. Rodriguez als zijn gedachte naar voren bracht.

Het kameleontische Rome

We spraken over de verblinding ten aanzien van Rome waarmee veel protestanten, ook zij die overigens de reformatorische beginselen aanhangen, geslagen zijn. Zij doorzien de ware bedoeling van Rome, of eigenlijk: van de boze machten die achter het r.-k. stelsel schuilgaan, niet.

Door de eeuwen heen heeft Rome beschikt over een kameleontisch aanpassingsvermogen.

Natuurlijk maakt Rome ook wel eens taktische blunders zoals het fiasco met de Banco Ambrosiano, en soms zelfs strategische missers. Maar dat zijn de uitzonderingen.

In de stad Rome is er niet voor niets een pauselijke hogeschool voor diplomatie. Het Vatikaan kan bogen op een eeuwenlange ervaring in het schipperen en het berekenen van allerlei mogelijkheden die de eigen machtspositie kunnen bevorderen.

Wanneer er ergens een beweging ontstaat, tast Rome die af om na te gaan of ze gevaarlijk is voor het systeem, en indien ja, of die beweging toch nog ingeschakeld kan worden voor de eigen doeleinden. Pas in het uiterste geval ontketent Rome een aktie om zulk een nieuwe beweging te vernietigen. In het verleden werd dan de Inquisitie met haar gruwelmethoden ingeschakeld.

In onze tijd zijn er verschillende bewegingen, die door Rome op vreedzame wijze ingekapseld zijn. Twee daarvan springen in het oog:

De beweging voor de armen

Toen in de middeleeuwen de beweging voor de armen ontstond, heeft Rome met ijzeren vuist de kartharen en waldenzen neergeslagen. De kartharen werden helemaal uitgeroeid, de waldenzen hebben het ondanks verschrikkelijke vervolgingen overleefd.

In diezelfde tijd ontstond een andere beweging voor de armen, nl. van de bedelmonniken, de dominikanen en vooral de franciskanen. Met behoud van hun eigen weelde waartegen deze bewegingen zich keerden, hebben de pausen deze nieuwe kloosterorden, toen bleek dat zij bereid waren tot gehoorzaamheid aan de kerkelijke overheid, ingeschakeld om een alternatief te bieden aan de 'ketterse' armoede-stromingen, die zich niet meer aan het gezag van de pausen wilden onderwerpen.

In onze tijd is er opnieuw zulk een stroming. Ook die is een aanklacht tegen de R.-K. Kerk, omdat die steeds heulde met de politieke machten, die in de Derde Wereld de armen uitbuitten.

En ook thans is er weer diezelfde strategie. De paus is hard en onverbiddelijk tegen die priesters, die niet onvoorwaardelijk zijn richtlijnen en voorschriften willen volgen. Maar hij is tegemoetkomend jegens hen die zijn absolute gezag volledig erkennen. Vandaar zijn sociale encycliek.

Francisco: "Als ik een priester van de bevrijdingstheologie zie of hoor spreken, weet ik meteen waar hij naar toe wil: de armen helpen, maar dat alles tot meerdere glorie van de R.-K. Kerk".

De charismatische beweging

Die is ontstaan omdat sommigen al die uiterlijkheden en dat bijgeloof van hun kerk beu waren geworden. Ze zochten iets anders.

Rome kwam hen tegemoet door de charismatische beweging toe te staan. Daarmee bood ze die geestelijk hongerenden het snoepgoed aan van een beetje sfeer, wat zweverige warmte en dat alles onder de noemer van de Heilige Geest.

Dat mag allemaal volgens Rome, mits ze maar niet komen tot de totale afbraak van zichzelf, het sterven aan elke poging van de zelfredding, de bereidheid zich, nadat ze zagen hoezeer ze ontredderd waren door de zonde, te laten redden door de soevereine genade Gods in Christus alleen.

Immers wie tot dit geloofsbesef komt, heeft de R.-K. Kerk als de enige leverancier van de genade via de Sakramenten niet meer nodig.

Onder de wet of onder Christus?

"A He bewegingen die in de R.-K. Kerk gestimuleerd of getolereerd worden, hebben steeds de mens op het oog. Maar de Bijbel richt ons op Christus alleen en door Hem op God.

Is dat misschien toch de reden waarom sommige protestanten zo gemakkelijk betoverd worden door Rome? Omdat ze niet in Christus zijn, maar zich nog steeds of opnieuw nel als de Galaten onder de wet hebben gesteld?

De wet heeft iets betoverends. Als je het van de onderhouding van de wet verwacht, kun je zelf nog staande blijven. "O gij uitzinnige Galaten, wie heeft u betoverd dat gij de waarheid niet zoudt gehoorzaam zijn; voor wier ogen Jezus Christus tevoren geschilderd is geweest, onder u gekruisigd zijnde?" "Daar gij met de Geest begonnen zijt, voleindigt gij nu met het vlees?" (Gal.3:1,3)

Wordt ook de kracht van de Reformatie niet gebroken, doordat men zich altijd weer onder de wet stelt? Dat alles dient volgens Paulus slechts "tot verzadiging van het vlees "(Kol.2:23); het streelt de mens in zijn eigenwaan, omdat hij denkt nog wat voor God te kunnen betekenen omdat hij zozeer zijn best doet om Gods wet te volbrengen. Zo hoeft de mens niet als een volstrekt verlorene alleen maar op genade te pleiten.

Maar wie zich onder de wet stelt, plaatst zichzelf buiten Christus. "Christus is u ijdel geworden, die door de wet gerechtvaardigd (wilt) worden; gij zijl van de genade vervallen " (Gal. 5:4).

En als men buiten de levende Christus staat, heeft men niet meer de gave van de onderschei- ding der geesten. Zulke protestanten zien dan niet meer dat Rome door een totaal andere geet bezield wordt. Ze zien dan nier meer her verchil tussen de geest die de R.-K. Kerk als geheel, als anti-christelijk stelsel, voortdrijft, een geest van zeljhandhaving en zelfverheerlijking, die zo heel anders is dan dat wat de Heilige Geest in de gekochten door het bloed van Christus wil bewerken, de geest van zondebesef, verbrokenheid des harten, van ootmoedige afhankelijkheid van de genade en van blij en dankbaar geloof in Christus". Aldus ds. Rodriguez.

Ds. Rodriquez wees ook op Paulus die in 1 Kor.2:2 schreef: "Want ik heb niet voorgenomen iets te weten onder u dan Jezus Christus en Die gekruisigd". Paulus nam het zich voor, maar hij, de vroegere korrekte Farizeeër, wist hoe gemakkelijk een mens telkens opnieuw onder de betovering van de wet komt en toegeeft aan allerlei mooie redeneringen en graag prachtige denkstelsels optrekt aan wier schone schijn hij zich vergaapt, tot lof van zichzelf.

(Wordt vervolgd)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen