God en de Satan

Ook ik weet geen antwoord op uw vraag, omdat de Bijbel zelf daar ook geen antwoord op geeft. We zullen ootmoedig het hoofd moeten buigen en Gods beschikkingen gelovig moeten aanvaarden.

Misschien lijkt dit enigszins een antwoord: God wilde een volstrekte vertrouwensrelatie met de mens aangaan. Daarom wilde Hij de mens de gelegenheid geven te bewijzen dat hij God onvoorwaardelijk geloofde. Zodoende legde God hem een verbod op, waarvan Adam (en Eva) de betekenis niet begreep. Wat zou het mooi zijn geweest, wanneer Adam en Eva tegen de Heere hadden gezegd: "Wij snappen er niets van dat U ons verbiedt om te eten van de boom van kennis van goed en kwaad, want met ons verstand zouden we zeggen: Het is toch juist heel belangrijk dat wij dat onderscheid tussen goed en kwaad kennen. Maar, ook al begrijpen we U niet, we geloven zonder meer dat alles wat U gebiedt en verbiedt, geïnspireerd is door Uw liefdevolle bedoelingen".

Adam en Eva hebben geweigerd om die motie van vertrouwen in liefde tot God uit te spreken. Maar … hoe vaak koesteren ook wij onze twijfels tegenover Gods bedoelingen? Hoe zwak is vaak ons geloof in de Heere?

Maar - Gods Naam zij geprezen! - Hij heeft ons niet in de ellende laten zitten, de ellende van ons voortdurend ongeloof. Hij heeft Zijn Zoon gezonden en Hem aan ons geschonken als Offerlam voor onze zonden. En weer wil God - Hij houdt vast aan Zijn eenmaal gekozen plannen - met ons een vertrouwensrelatie in liefde aangaan. Maar thans schenkt Hij Zelf aan Zijn geroepenen en uitverkorenen dat geloofsvertrouwen. Zo bereikt Hij soeverein Zijn doel in en door Christus.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen