AFSTANDELIJK?

Kun je afstandelijk spreken of schrijven over de INHOUD van de Bijbel?

Ik meen van niet. Wèl over de VORM waarin Gods Woord in de Bijbel tot ons komt.

Je kunt louter wetenschappelijk vragen stellen over de meest waarschijnlijke tekst van de Bijbel, over de meest betrouwbare manuscripten waarover we beschikken enz.

Maar zodra je het gaat hebben over de inhoud van de Bijbel, kan dat niet meer. Wantje bent zelf totaal betrokken bij wat de Bijbel zegt.

De Bijbel is immers een Spreken van God. Dan kan er geen sprake meer van zijn dat je daar koel-zakelijk onder blijft.

In de Bijbel spreekt God, de Schepper, tot mij. Zijn schepsel. Dan staat niet 'men', maar dan sta ik, ik heel persoonlijk, tegenover Hem die gewild heeft dat ik er zou zijn. Het zijn immers niet mijn ouders die beslisten of ik er wèl of niet zou zijn. De Bijbel zelf leert - en ten diepste ervaart ook elke gelovige dat zo dat ik er alleen maar ben, omdat God dat gewild heeft.

Dat is het aangrijpende: ik zie, ik hoor dan Hem die van eeuwigheid af, van voor de grondlegging der wereld, heeft besloten: "Jij… (en vult u nu maar uw eigen naam in) zult er zijn. Ik zal je dan en daar geboren laten worden uit die ouders". Even sta je dan te kijken naar de Bron waaruitje bent voortgevloeid. Het raadsel waarom je er bent, is dan voor je opgelost. Zoals God eenmaal sprak: "Er zij licht… enz." (Gen. 1), zo heeft Hij ook gesproken over u: "Hij/zij zij er …" (en vul nu opnieuw uw naam in).

In de Bijbel spreekt God als de Rechter tot u, tot mij. Hij heeft alle recht om van mij te eisen dat ik Hem volkomen liefheb.

Ik ben immers uit Hem voortgekomen. Het was Zijn overvloeiende liefde, waardoor Hij mij schiep. Hij had mij niet nodig. Hij had niemand en niets nodig. Hij was en is volmaakt gelukkig in Zichzelf. Maar dat is het geheim van de echte liefde: de liefde zoekt zichzelve niet (1 Kor. 13:5).

Maar, staande tegenover die zuivere Liefde, moet ik mijn hoofd buigen en ootmoedig belijden: Wij, mensen, hebben altijd onszelf gezocht. Dat begon al met Adam en Eva, deze volmaakte, volstrekt gave creaties van God in wie Hijzelf de levensadem had ingeblazen.

Maar wij, u en ik, hebben die zonde van onze stamouders eindeloze keren herhaald. Voortdurend zochten wij onszelf. En als we in God geloofden, wilden we Hem zoveel mogelijk inschakelen voor de bevrediging van onze eigen verlangens. We baden dan vroom: "Uw Koninkrijk kome!", maar diep in onszelf bedoelden we: "Mijn Koninkrijk kome!".

En die Bijbel laat mij zien dat God die alle recht had om zich voorgoed van ons, mensen, van mij, af te keren. Zich opnieuw naar ons, naar mij, gekeerd heeft. In die Bijbel zie ik God aan mij verschijnen in de gestalte van het vleesgeworden Woord, Zijn enige. Zijn geliefde Zoon, die Zichzelf volledig aan ons gaf tot in de kruisdood.

En opnieuw buig ik dan mijn hoofd en kan alleen maar, beschaamd over mijn eigen liefdeloosheid, uitroepen: "Wat een Liefde! Wat een liefde!"

Maar, o wonder! God zendt niet Zijn Zoon om alleen maar te laten zien hoe Hij heel anders is dan wij zijn, om ons dus nog meer met de neus op onze eigen ellende te drukken.

Hij laat het niet bij woorden. Hij laat het niet bij het Woord. De gelovige aanschouwt door het woord der belofte, in Jezus Christus, zijn uitverkiezing. En hij juicht met Paulus: "Gezegend zij de God en Vader van onze Heere Jezus Christus … gelijk Hij ons uitverkoren heeft in Hem, vóór de grondlegging der wereld … Die ons te voren verordineerd heeft tot aanneming tot kinderen, door Jezus Christus, in Zichzelf, naar het welbehagen van Zijn wil, tot prijs der heerlijkheid van Zijn genade door welke Hij ons begenadigd heeft in de Geliefde" (zie Ef. 1:3-14).

Dan staat u, dan sta ik als gelovige opnieuw tegenover een geheimenis waarin ikzelf gemoeid ben; dan zie ik hoe God in Christus van vóór de grondlegging der wereld besloten heeft om mij, mij heel persoonlijk, uit de verworpenheid waarin ik met alle mensen lag en die ik dubbel en dwars verdiend had, vandaan te halen. Dan zie ik daar die barmhartige liefde van God voor mij heel dicht bij mij; dan zie ik die tastbaar vóór mij in Jezus Christus, de geïncarneerde liefde Gods.

Als je dat alles weet, hoe kun je dan ooit de Bijbel afstandelijk lezen? Dan raakt elk Woord je tot in de diepste vezels van je wezen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen