In de Rechte Straat cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van In de Rechte Straat te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van In de Rechte Straat.

Bekijk het origineel

BEDEVAARTEN

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

BEDEVAARTEN

4 minuten leestijd

Enige jaren geleden startte aan de Universiteit voor Theologie en Pastoraat te Heerlen een onderzoek naar de aard en de oorsprong van bedevaarten in de R.-K. Kerk. Men zocht een antwoord op vragen zoals: Wat gebeurt er op de bedevaartplaats? Welke zijn de beweegredenen waarom mensen een bedevaart ondernemen? Hoe moet men dit verschijnsel pastoraal begeleiden?

Het resultaat van dit onderzoek is neergelegd in een boek "Christelijke bedevaarten - Op weg naar heil en heling", onder redaktie van M. van Uden en P. Post (Uitg. Dekker and vd. Vegt - Nijmegen, 198 blz. f 29,50).

De schrijvers proberen het gegeven van de bedevaart zo objectief als maar mogelijk is te benaderen, met behulp van wetenschappelijke methoden. Daarom is dit boek niet bepaald treinlektuur.

Kritische geluiden

Die treffen we telkens weer aan. Zo wordt op p. 10 de teleurstelling uitgesproken over het feit dat R. Laurentin, die vroeger bekend stond als een zakelijke wetenschapsbeoefenaar, nu blind de verschijningen in Medjugorje (Joegoslavië) verdedigt. Verder: "Ook in de Nederlanden klinken in de late Middeleeuwen kritische geluiden over het bedevaartswezen" (40). Die komen vooral uit de beweging van de Moderne devotie. Zo schrijft Thomas a Kempis in zijn Navolging van Christus: "Zij worden zelden heilig, die veel op bedevaart gaan".

Christus de enige Tieilige plaats'

Dr. E.A.O.M. Henau schrijft: "Bij het verschijnsel bedevaart speelt het begrip 'heilige plaatsen' een centrale rol. Het zijn 'uitgespaarde plekken' waar God of de heilige meer dan in andere oorden aanwezig zouden zijn. Deze laatste overtuiging is moeilijk in overeenstemming te brengen met bepaalde gegevens uit het Nieuwe Testament. Wat daar gevraagd wordt is aanbidding 'in Geest en waarheid' zoals in het gesprek van Jezus met de Samaritaanse tot uitdrukking komt (vgl. het vierde hoofdstuk van het Johannes Evangelie). Jezus Zelf is de nieuwe tempel (Joh. 1:18 vv.). Heilige plaatsen in de vaak bedoelde, volkse zin zijn er niet: de 'heilige plaats', de 'tempel', de plaats van de goddelijke aanwezigheid, is Jezus Zelf, en in aansluiting bij Hem en in verbinding met Hem ook Zijn gemeente (1 Kor. 3:16; 1 Petr. 2:5 v.). Waar zich twee of drie in Zijn naam verzamelen, daar is Christus in hun midden" (190).

Christus op de 16-de plaats

Het is onbegrijpelijk dat een priester die deze radikale bijbelse kritiek op de bedevaartsoorden als 'heilige plaatsen' laat horen, zich daar dan ook niet met alle beslistheid tegen keert.

Dat klemt des te meer, nu uit het onderzoek blijkt "dat van de bedevaartgangers in Wittem 92% tot Gerardus, 75% tot Maria, 23% tot Jezus en 13% tot God bidt" (156). Onder de motieven waarom iemand naar Wittem ter bedevaart gaat "bekleedt Jezus slechts een 16-de plaats" (149).

Nog een slotopmerking

In de uitgebreide literatuurlijst over de verschijningen van 'Maria' in Medjugorje trof ik niet aan: "L'Equivoco di Medjugorje - Apparizioni mariane o fenomeni de medianita?" van de r.-k. priester Pier Angelo Gramaglia (uitg. Claudiana - Turijn 1987). Hij laat duidelijk zien hoezeer deze zienertjes gemanipuleerd worden door de pater franciskaan Tomislav Vlasic. Hij besluit zijn boek:

"De zogenaamde 'verschijningen' die het kleine Joegoslavische dorp onderste boven hebben gekeerd, doen zich aan ons voor als een verwarrende kermis vol hallucinaties.

Maar nog meer verwarrend is de manier waarop men zich in Italië meester heeft gemaakt van de gebeurtenissen in Medjugorje.

De droom van de mogelijkheid direkt kontakt te hebben met de wereld van het goddelijke zoals die gepropageerd wordt door de Charismatische Beweging; de volksmennerij zoals die gestimuleerd en geleid wordt door Communione e Liberazione (een zeer konservatief Italiaans blad. HJH), dat erop uit is om alles in dienst te stellen van de (rooms-) katholieke vorming van de massa; het anticonciliaire clericale revanchisme (= de poging van de clerus, de r.-k. priesterheerschappij, om het door het tweede Vatikaanse concilie prijsgegeven terrein weer terug te winnen. HJH); het verlangen om devotiepraktijken van vroeger die weinig blijk gaven van goede liturgische smaak, weer te herstellen; de steun van de (rooms-)katholieke gegoede burgerij die bereid is om met gulle hand de propaganda voor Medjugorje te steunen, - dit alles is bekroond door de Wojtiliaanse steun, de steun van deze paus, die een liefhebber is van allerlei kerkelijk spektakel, vooral als dat geschikt is voor de televisie".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 september 1990

In de Rechte Straat | 32 Pagina's

BEDEVAARTEN

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 september 1990

In de Rechte Straat | 32 Pagina's