GETUIGENIS EX-KLOOSTERLING

Heel hartelijk dank dat u mij een gratis-abonnement wilt geven. Ik was ook erg blij met de 5 decembernummers (1988) van IRS die ik meteen gedeponeerd heb op adressen die daarvoor het meest in aanmerking kwamen. Want juist die brochure over 'Maria' heeft mij weer in vuur en vlam gezet.

Ik ben nl. rooms-katholiek opgegroeid. Toen ik 17 was, ging ik voor priester studeren bij de priesters van het Heilig Hart in Bergen op Zoom.

Daarna werd ik kloosterling bij de congregatie van Johannes de Deo in Den Bosch. Daar leerde ik de liefdesslavernij van Maria' kennen zoals die werd aangeprezen door de heiligverklaarde Grignon de Montfort: "Alles met, door en in Maria".

Ik raakte met ziel en lichaam als liefdesslaaf aan Maria verslingerd. Elke dag bad ik de rozenkrans en de kleine getijden ter ere van Maria.

Ik had het mijzelf ingeprent: Ik kan niet verloren gaan, want Maria zorgt voor mij. Zij heeft een plaats in de hemel voor mij gereserveerd.

Maar ook daar kon ik het niet volhouden. Ik had moeite met het celibaat, de verplichting om ongetrouwd te blijven.

Ik ging terug naar het normale burgerlijke leven, maar nam de liefdesslavernij jegens Maria mee. En toch heeft de Heere mij daaruit bevrijd langs Zijn wonderbare wegen.

Mijn vader was gereformeerd opgevoed, maar op 17-jarige leeftijd naar de R.-K. Kerk gelokt door de liturgie: heerlijke sfeer, prachtige zang, schitterend orgelspel.

In 1939 keerde hij echter terug naar zijn kerk. Dat veroorzaakte veel narigheid in ons gezin (acht kinderen waarvan ik de oudste). Heel veel ruziën en bekvechten. Vader verdroeg alles. En hij boeide mij. Hij zei altijd tegen mij: "Jongen, ik blijf voor je bidden".

Ik begon te twijfelen aan de roomse leer. De band met Maria werd losser. Ik ging wat meer lezen in boeken die wij vroeger nooit onder ogen kregen.

Vader stierfin 1968, rustig, zonder strijd. In zijn laatste dagen reciteerde hij vaak de Psalmen, die hij goed kende.

Na vaders dood zocht ik verder. Bidden deed ik niet. Dat vond ik niet nodig. Maar de Heere was wél bezig met mij. Om het kort te maken: Op zekere dag deed ik de stoute schoenen aan en vroeg een gesprek aan met een gereformeerde dominee. Op Palmzondag 1971 deed ik belijdenis van mijn geloof. Toen was vaders gebed verhoord. Het was een dag van grote vreugde voor mij.

Later ben ik lid geworden van de Chr. Ger. Kerk. Ik ben nu 75. Elke zondag mag ik het rijke Woord Gods horen verkondigen.

Ik heb nog wel niet veel parate Bijbelkennis. Om die te verkrijgen had ik mij. o.a. geabonneerd op IRS en Reformatorisch Dagblad.

Maar beide abonnementen moest ik opzeggen vanwege financiële moeilijkheden en gezinsomstandigheden. Daarom was ik zo blij dat u mij een gratis-abonnement aanbood.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen