HET SMARTTE HEM AAN ZIJN HART

Wanneer we dan eerlijk zijn, dan kunnen we niet anders dan erkennen dat er niet veel fraais in steekt; dat een 'schadelijke weg' Gods heilige weg doorkruist.

Gelukkig zijn er van die momenten dat deze bedroevende waarheid ons verharde en verweerde hart toch nog enigszins kan beroeren. Met opzet schrijf ik: 'er zijn van die momenten'… want eigenlijk voelen we ons nog niet zo slecht in onze vacht. Die mag dan al geschonden zijn en totaal bevlekt door de etterbuilen van de zonde, we weten er ons altijd wel goed in te schikken. Op den duur voelen we de pijn en de smart van de zonde niet meer.

Zoals het lichaamsdeel door melaatsheid aangetast elk pijngevoel verliest, zo hebben wij het pijngevoel van de zonde grotendeels verloren. We kunnen er niet meer om wenen! Vrome mensen zijn we geworden met koele harten, die het echt niet meer nodig vinden om in diepe en neerbuigende verootmoediging met Jesaja uit te roepen: "Wee mij, want ik verga, dewijl ik een man van onreine lippen ben" (Jes. 6:5).

Zo de Heere niet naar ons had omgezien, was het hopeloos voor de eeuwigheid! Zo de Heere niet als een Lam ter slachting werd geleid, dan was er voor ons geen behoud, geen toekomst, geen hoop op zaligheid! Alleen uitzichtloosheid en dood zou ons deel geworden zijn.

Zo onze grote Hogepriester niet had geweend om onze onreinheid, dan was er voor niemand van ons vrede noch vreugde!

Dan waren we één voor één verloren, in een eindeloze stoet op weg naar de hel. Maar in Jezus Christus mogen we zingen: "Maar God heeft mijn ziel verlost, dat zij niet voere in het verderf, zodat mijn leven het licht aanziet" (Job. 33:28).

Het is een lied dat we nu reeds mogen zingen, een lied dat getuigt van de wonderbare genade van de Heere God, Die Zich over verloren zondaren heeft ontfermd in Jezus Christus.

Zij zoeken allen het hunne…

Hoe diep moet de Heere gekrenkt zijn door een vrome godsdienstbeleving die Hem niet meer alle eer geeft! De meest oprechte kringen zijn daar niet vrij van. Die ellendige eerzucht heeft al zoveel schade berokkend aan het Lichaam van Christus, dat ik me weieens afvraag of we iets begrepen hebben van 'eigen schuld'en van het lijden van Jezus Christus.

Als een kankergezwel doortrekt het al onze geestelijke interessen. De meestesamenkomsten worden bijgewoond enkel om zelf te worden opgebouwd en weinig of niet meer om samen met anderen de Heere God te eren en te prijzen! Och ja, we bidden en zingen wel en ijveren hard voor Gods Koninkrijk, maar gebeurt het alles niet zo dikwijls terwille van zichzelf?

"Want zij zoeken allen het hunne, niet hetgeen van Christus Jezus is"(Fil. 2:21). Zo zuchtte Paulus reeds over de christenen van zijn tijd. En of wij zoveel anders zijn?

Wij houden toch ook van 'voorgestoelten in de synagogen'en van de 'begroetingen op de markten', en 'van de mensen genaamd te worden: Rabbi, rabbi'. Vallen wij dan ook niet onder het 'Wee u' dat Christus over de Farizeeën uitspreekt?

O wat ligt die gezindheid diep verankerd in ons hart. Kost wat kost moeten we ervan af zien te komen! Daartoe zijn we zelf niet bekwaam. Alleen vanuit een gelovig opzien naar Jezus Christus en naar de weg die Hij heeft bewandeld, zal Zijn gezindheid ons hart en leven vervullen: 'Want dat gevoelen zij in u, hetwelk ook in Christus Jezus was… Die Zichzelf vernederd heeft… (Fil. 2:5-8). Waarom deze beschouwing? Omdat het mij gewoon droef maakt; het maakt me droef dat de geloofspraktijk van velen niet verder reikt dan een vroom bezig zijn met zichzelf en zoeken van zichzelf.

Ik moet er óók voortdurend tegen vechten. Maar wat is het heilzaam dat Gods Geest ons daarop opmerkzaam wil maken, dat onze eerzucht en geldingsdrang iets afschuwelijks is in de ogen van de Heere God en dat enkel in het Kruis van Christus bevrijding daarvan gevonden wordt. Want Jezus Christus heeft Zijn eer prijsgegeven en de diepste smaad verkozen, opdat wij mogen verlost worden van onze eerzucht en veranderen zouden naar Zijn beeld van kleinheid en nederigheid.

Schaamteloze verontreiniging

Wanneer ik even terugblik in mijn vroegere leven, dan moet ik toegeven dat 'voorgestoelten'en 'begroetingen' me toch wel goed deden. Vrome complimentjes en wat geestelijk applaus deden me altijd wel deugd, ook al liet ik 't niet steeds merken.

Misschien daarom voelde ik me zo goed in de r.-k. Maria-cultus, want dergelijk bedrijf past volkomen in een godsdienstig systeem waar de mens wordt gewaardeerd op zijn goedheid en verdienstelijkheid. En zijn we daar niet allen gevoelig voor?

Het is ook opmerkelijk dat de mariale uitspraken, afkomstig van die zgn. 'verschijningen', deze gezindheid in de hand werken.

Ze roepen de mens op om zélf zijn verlossing te bewerken door gebed en boete. Gebed en boete, als vruchten van een onbekeerd hart, voeren meestal tot geestelijke trots! De Bijbel zegt dat ze zonder enige waarde zijn en slechts dienen tot verzadiging van het vlees (Col. 2:23).

De 'dame' uit de verschijningen is niet de nederige en gelovige vrouw Maria uit de Bijbel, maar een trotse en eigenwijze dame, die meent te kunnen beschikken over de volheid van Gods genade en eigen heilsmiddelen aanprijst, die niets meer te maken hebben met het geloof in Jezus Christus!

Zo wordt de r.-k. mens altijd maar goedgepraat en bevestigd in zijn eigen manier van geloofsbeleving. En dat ik zelf daar ook aan heb meegewerkt…!

Neen, ik kan het niet vergeten dat ik, toen ik nog r.-k. priester was, de Heere God pijnlijk heb gekrenkt door mijn ondoordachte Maria-verering. Te harer ere heb ik zelfs een kapel laten bouwen. O zeer zeker, mijn hele hart was doortrokken van zonde, van allerlei boosheid, maar het is zo dat de Maria-cultus ten diepste een uiting is van onze boosheid tegen de Heere, van onze koppigheid en onwil om uit genade alléén te willen leven. Zo is het toch! Lees er maar Jer. 44 op na.

Op een bedekte wijze wordt in de r.-k. Maria-cultus tot uitdrukking gebracht dat de mens toch wel in staat moet zijn om aan zijn verlossing mee te werken. Ik kan niet anders dan dit een schaamteloze afwijzing noemen van Jezus Christus als de éne Middelaar, en een bewieroken van eigen vermeende deugdzaamheid.

Zo heb ook ik de Heere smart aangedaan door de boosheid van mijn mariale fantasie. Het smartte de Heere aan Zijn hart!

Hoor toch Zijn indringende klacht: "Waarom hebben ze Mij vertoornd met hun gesneden beelden?" (Jer. 8:19).

Waarom trekt Rome zich daar niets van aan? Waarom leest men daar over heen? Waarom worden steeds nieuwe middelen uitgedacht om de Maria-cultus aan te wakkeren? Zelfs een nieuwe rozenkrans is op de markt gebracht nl. de 'FIAT'rozenkrans, waarover ik in een later artikel iets meer wil schrijven.

Is de Bijbel dan niet duidelijk genoeg waar hij leert dat de Heere God wordt gekrenkt in Zijn recht wanneer wij ook maar een sprankje van de liefde, het geloof en het vertrouwen die Hem alleen toekomen, zouden geven aan iets of iemand anders?!

"Ik de Heere uw God ben een naijverig God", zo spreekt de Heere! En toch doet men maar aan! Woord of geen Woord van God….

Nieuwe beelden in allerlei maten en formaten worden 'ter verering' beschikbaar gesteld… alsof het tweede gebod voor Rome niet geldt! Spreekt de Heere dan tevergeefs Zijn waarschuwend Woord: "Zij hebben hun verfoeiselen gesteld in het huis, dat naar Mijn Naam genoemd is, om dat te verontreinigen" (Jer. 32:34)? De Bijbel spreekt zelfs over de beelden als zijnde 'leugenleraars'(Hab. 2:18).

Nostra Signora d'Europa

Zo wordt vandaag ons volk door leugen misleid. En niet alleen ons volk, maar het hele Europese huis wordt vandaag door de roomse dame op de bergen 'Nostra Signora d'Europa' verleid om aan haar handje te wandelen in de voetsporen van de 'Papa di Roma'.

De 'Nostra Signora d'Europa' is een monumentaal beeld op de berg 'Serenissima' in de Italiaanse Alpen op 2000 meter hoogte!

Een koperen pronkstuk van 13 m. hoog en 8000 kg. zwaar, van binnen vol gegoten met beton. Het staat op een sokkel van 6 m. hoog, waaronder een kapel is gebouwd toegewijd aan de 30 miljoen slachtoffers van de tweede wereldoorlog.

Dit beeld is gewijd op 12 sept. 1958 door de aartsbisschop van Milaan, de latere paus Paulus VI. Op de dag zelf van de wijding waren de vlaggen te zien van alle Europese landen! En vóór deze madonna werd de Europa-vlag gewijd, door de Raad van Europa geschonken. Zo werd op die dag door de paus Europa toegewijd aan Maria.

'Maria heeft haar naam boven Europa geschreven'

Zo las ik het in het tijdschrift 'Vlaanderen naar Maria'.

Het is een uitspraak van Mgr. Graber, die er vervolgens aan toevoegde:

"Met haar nieuwe verschijningsplaatsen heeft Maria de hoofdletter van haar naam boven Europa getekend. Het begint bij het Portugese Fatima over Lourdes naar Parijs, waar ze de wonderbare medaille schonk. Vervolgens de streep neerwaarts naar La Salette, dan weer opwaarts naar de Belgische bedevaartplaatsen Beauraing en Banneux en tenslotte neerwaarts eindigend in het Italiaanse Syracuse. Het Avondland, Europa, draagt het stempel van Maria" (Mgr. Graber op 31 mei 1964).

De ontwerper van de Europese vlag verklaart nadrukkelijk dat zijn ontwerp ontsproten is aan zijn mariale inspiratie:

"Ik ben van Straatsburg. Men heeft mij opgedragen de vlag van Europa te tekenen. Door God geïnspireerd heb ik gekozen voor een blauwe vlag waarop de twaalf sterren van de wonderbare medaille van de Rue du Bac weergegeven worden. Zodat de vlag van Europa de vlag van Onze Lieve Vrouw kon zijn: blauwe achtergrond, twaalf sterren (Ap. XII). Ik vertel u dit, Pater, omdat u het kleine kruisje van het Blauwe leger van Maria draagt. De vlag van Europa werd officieel door de hele wereld aanvaard. Alle naties van Europa hebben erover en ervoor gestemd. De Engelsen hebben het langst geaarzeld. Niemand wist vanwaar dit idee kwam: blauwe achtergrond, twaalf sterren. Maar tenslotte heeft iedereen getekend.!" Dit verklaarde hij in augustus 1987.

Als commentaar wordt er nog bijgevoegd: "Alle vereerders van de Heilige Maagd, bijzonder van de Maagd van de wonderbare medaille, zullen, als ze die vlag zien, er in gedachte en van harte in het midden van die vlag het beeld van de Heilige Maagd bijvoegen, de Koningin van de hemel, die de Koningin van Europa zal worden".

God-onterend

Met alle mogelijke middelen wordt de mens losgemaakt van het Evangelie van Jezus Christus en gebonden aan een schepsel, van wie datgene wordt verwacht wat uitsluitend Jezus Christus geven kan. Het is een God-onterende zaak, angstwekkend in zijn pretenties en onheilspellend in zijn beleving.

- Angstwekkend in zijn pretenties… door het aanmoedigen van de Mariaverering wordt de mens geknecht onder de autoritaire aanspraken van de paus. Nu is het wel zo dat de meeste r.-k. mensen dit niet als zodanig aanvoelen. Maar niettemin is het de waarheid. De Maria-cultus heeft de bedekte bedoeling de mens te stellen onder de gehoorzaamheid aan de leer van Rome.

Bedenk de uitspraken van de 'Dame' van het 'Witte leger van Maria': "Gij zijt mijn keurkorps, gereed om voor de Kerk en de paus te strijden. Zo zult ge trouw zijn aan het Evangelie en met uw hulp zal ik mijn grote zege behalen".

'Trouw aan mijn stem en aan die van de paus, zult gij het keurkorps zijn, door Mij voorbereid, dat zijn persoon zal verdedigen, dat zijn leer, waarnaar men niet meer luistert, zal verspreiden. Gij moet hem volgen door volmaakt te volbrengen alles wat hij beschikt voor het heil van de kerk".

Bedenk de aanspraken van het 'Blauwe leger van Maria' of het 'Marialegioen', dat wereldwijd opereert om de wereld te reformeren naar de intenties van de paus. Het is een machtige, goed georganiseerde beweging, met op dit moment ruim 2 miljoen actief werkende leden en ruim 10 miljoen gebedsleden!

Er zijn weinig landen waar het Marialegioen niet werkt!

- Onheilspellend in zijn beleving… want met Maria als moeder en middelares heeft men geen behoefte meer aan Jezus Christus als Borg en Zaligmaker! Door de r.-k. Marialeer wordt de 'sleutel der kennis' weggenomen! Een onbijbelse Mariafiguur wordt een dominante heerseres en religieuze aanvoerster, die van haar volgelingen een totalitaire gehoorzaamheid en volgzaamheid eist!

Zo spreekt Maria tot de priesters, haar veelgeliefde zonen:

"Wanneer ik u de toewijding aan mijn onbevlekt hart vraag, is dit om u te doen begrijpen dat ge u volledig aan mij moet toevertrouwen, op totale en altijddurende wijze, opdat ik over u zou kunnen beschikken overeenkomstig de wil van God. Ge moet u op volledige wijze aan mij toevertrouwen, door mij alles te geven. Ge moet werkelijk helemaal de mijnen zijn…

Om dit belangrijke gezichtspunt te onderlijnen van het volledig en altijddurend toebehoren aan mij, uw hemelse moeder, vraag ik u de toewijding aan mijn onbevlekt hart".

Deze dominante dame stelt zichzelf in de plaats van Christus.

Zo blijkt toch uit haar godslasterende woorden:

"Naast Jezus, die zich slachtoffert, wordt ook de pijnlijke offerande van uw hemelse moeder herhaald, die steeds aanwezig is bij elk altaar waarop de heilige mis gevierd wordt…

Ik nodig u uit te wandelen in het lichtend spoor dat vertrekt uit mijn hart. Mijn kinderen, wandelt in het licht van uw hemelse moeder…

Weest moedige getuigen van uw hemelse moeder. In u wil ik verheerlijkt worden.

Door u wil ik steeds meer geëerd worden…"

Jezus is slechts een middel in haar zorgende en moederlijke armen:

"Uit mijn moederlijk en onbevlekt hart doe ik een buitengewone regen van genaden neerdalen over ieder van u, om u aan te moedigen, om u te troosten en om u te helpen de weg te bewandelen die ik voor u heb uitgetekend…

Met mijn verheerlijkt lichaam ben ik dikwijls aanwezig, om u tekenen te geven van mijn moederlijke bijstand. Daarom verschijn ik nog aanhoudend, dagelijks en op buitengewone wijze…

Ik roep nogmaals heel de kerk op en ook heel de mensheid om de weg te volgen die werd uitgetekend door uw hemelse moeder.

Het is de veilige weg die u brengt naar de God van het heil en van de vrede" (uit: 'O.L. Vrouw aan de Priesters, haar veelgeliefde Zonen').

Roemen in 's Heeren ontferming

Wanneer je dit alles zo leest, dan zou je wel eens zuchten bij het zien dat zovelen worden meegesleept door een 'kracht der dwaling' (2 Thess. 2:11), waardoor ze God en Zijn Woord tegenstaan. Wat is de mens toch ver afgedwaald van de weg ten Leven.

"Het smartte Hem aan Zijn hart", zo staat het geschreven!

En in geloofsverbondenheid met de Heere Jezus Christus kunnen wij (heel gebrekkig) iets aanvoelen van die onnoemelijke smart… Wat voor wezens zijn wij toch? Ondanks herhaalde waarschuwingen in het Woord van God, menen we toch nog het lef te mogen hebben om aan die hele mariale santenboetiek niet al te zwaar te moeten tillen.

'Och, zegt men dan, wat maakt het allemaal uit? Men bedoelt het toch niet zo slecht… als ze daarin hun troost vinden, laat ze toch…'.

Maar mensen toch, waar gaat het u om? Om de eer van God of om de eer van de mens? Weet u dan niets af van de 'schrik des Heeren?' Denken we toch niet te gering van Zijn afkeer van het kwade!

"Want de toorn Gods wordt geopenbaard van de hemel over alle goddeloosheid en ongerechtigheid der mensen, die de waarheid in ongerechtigheid ten onder houden" (Rom. 1:18).

"O God, wie kan bestaan voor Uw aangezicht wanneer Uw toorn ontbrandt? In heiligheid is Uw weg. Hoe eigendunkelijk hebben wij uw heiligheid gekrenkt en ontluisterd met al onze vrome smoesjes en schijnheilige wandel. Ja Heere, wanneer Gij al mijn ongerechtigheden in gedachtenis houdt, Heere, wie zal bestaan? Maar in geloof mag ik zien op Jezus, mag ik de goedheid en onuitsprekelijke barmhartigheid zien oplichten op Zijn gelaat, Zijn trouw en Zijn immerdurende bereidheid om te vergeven.

O mijn Vader, op dit ogenblik is mijn hart zo vol van dankbaarheid om Uw genade. Het schreit en is blij tegelijk.

Bind ons aan Uw hart, Heere, altijd en altijd.

Koester ons in Uw goddelijk licht en liefde. O Heere, hoeveel groter bent U dan al onze domme wijsheid en dwaze geleerdheid. Wat kunnen wij soms hoog van de toren blazen. Leer ons maar klein zijn, Heere; klein als een kind is het goed hij U te zijn. Leid ons voort op Uw weg. Ik ben van U, Heere, want U hebt mij gekocht en betaald met het kostbare Bloed van Uw geliefde Zoon Jezus Christus. Ik wil voortaan alleen nog roemen in Uw onmetelijke ontferming en onbegrijpelijke goedheid".

Het staat te gebeuren

Wie nog iets goeds in zichzelf of in een ander zoekt als grond voor de zaligheid, begaat een onnoemelijke vergissing.

De mariale verknochtheid, die de mens afhoudt van Christus, leidt tot een verknechting van wil en geweten aan het pauselijke juk. De mariale omkadering van de Europese raad zal ten laatste uitmonden in een geestelijke diktatuur onder Rome.

Ik zie het gebeuren, reeds vandaag, dat velen zich aangetrokken weten en er zelfs hard voor ijveren, opdat een verenigd Europa realiteit worde, en men beseft niet dat de kroon, die dit Europa samenbindt, staat op het hoofd van de 'Madonna', wiens lieveling de paus van Rome is.

Ik zie het gebeuren dat de 'Nieuwe Evangelisatie'vanuit Rome, die dit jaar officieel van start gaat, onder de bescherming wordt gesteld van de 'Koningin des hemels', zodat niets zal geschieden zonder toestemming van de paus.

Ik zie het gebeuren dat ook veel christenen in hun onwetendheid zullen meelopen, niet goed wetend hoeje d'er tegenaan moet kijken, want de 'evangelisatie 2000', die Rome lanceert, bevat klanken die we toch ook kunnen meezingen….!

Ik zie het gebeuren dat velen worden meegesleept door een leugengeest, zodat de 'ergerniswekkende boodschap van het Evangelie' wordt verzwegen, in de hoop mekaar te kunnen vinden onder de dekmantel van een uiterlijke eenheid, die warm en zelfs gezellig kan aanvoelen, maar die tenslotte niets anders is dan een valse eenheid, verkregen op grond van de grootste gemene deler van ieders overtuiging. Een karikatuur van wat Christus heeft bedoeld!

Het smart de Heere aan Zijn hart…

Bij het zien van zoveel geestelijke verwarring in onze tijd, bij het onderkennen van de geestesdodende werking van de 'geest uit de afgrond', waardoor het Evangelie wordt tegengestaan, dreigt weieens matheid en moedeloosheid. En toch mogen we weten van Gods vaste belofte dat 'wie de Heere verwachten, zullen de kracht vernieuwen' (Jes. 40:31). Daarvan kunnen we zeker zijn! Het is ook de enige zekerheid in ons wankelmoedige en gebroken leven, maar dan ook de ene nodige!

Deze belofte mogen wij ons door het geloof toeëigenen!

Zijn we ons voldoende bewust van wat hier en nu op het spel staat?

Beseffen we genoeg dat het ten diepste gaat om de eer van onze God en het behoud van onze naaste?

De Heere moge u geven… dat vaste geloof in Hem, Die bij machte is hetgeen Hij beloofd heeft te volbrengen!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen