COMITÉ - DAG 1RS

Lezen: 1 Korinthe 3 : 1 t/m 8

Tekst: 1 Korinthe 3 : 7 "God, Die de wasdom geeft"

Geachte comité leden,

Niet wij zijn het, die het hart van mensen veranderen, maar de Heere. Ongetwijfeld weten we dit allen. Toch staan we hier te weinig bij stil en richten we te weinig ons handelen naar dit uitgangspunt. Vaak hebben we het gevoel alsof het alles van ons afhangt en drukt het ons zwaar wanneer onze inspanningen een ploegen op rotsen lijkt. Het werk van een comité van de Stichting "In de Rechte Straat" is ongetwijfeld niet gemakkelijk. Wanneer u er op rekent voor uw activiteiten overal open deuren te vinden, dan wacht u absoluut een teleurstelling. Vaak moet begrip voor onze doelstelling langzaam aan door een gestage volharding groeien. Want het is niet langer vanzelfsprekend, dat u in de kerken de erkenning van de noodzaak van ons werk aantreft. Oók de aanpak bij de benadering van rooms-katholieken zoals u die bij 1RS vindt zal ongetwijfeld op veel plaatsen op weerstand stuiten. Is de Rooms-Katholieke Kerk immers niet óók een Kerk? En zijn rooms-katholieken niet óók christenen? Hebben zij geen recht op hun eigen visie? Moeten we Rome niet in zijn waarde laten?

En meen niet, dat deze gedachtengang slechts gemeen goed is in die kerkelijke verbanden en kringen, waar men het zicht op het grote goed der Reformatie verloren heeft! U zult verbaasd staan eveneens veel begrip voor Rome aan te treffen in kringen, die er om bekend staan, dat daar het gezag van Gods Woord nog volop serieus genomen wordt! Immers: voelen Bijbelgetrouwe christenen zich niet verwant aan die rooms-katholieken, die nog van de oude stempel zijn? Wat wilt u: Zij zijn even fel tegen moderne opvattingen ten aanzien van abortus en andere ethische vragen gekant als menige Bijbelgetrouwe christen uit de hoek der Reformatie! Ja, wij voelen ons in dat opzicht soms dichter bij hen staan als bij leden van eigen kerk!

Het gevaar is daarom levensgroot, dat er weinig enthousiasme zal zijn om de dwalingen van Rome aan te wijzen zoals het mis-offer of de Roomse Maria verering…

Toch, mogen we aannemen, gevoelt u allen wel, dat het noodzakelijk is steeds weer op de roomse dwaling te wijzen, omdat de zaligheid alleen gevonden kan worden in het énige en volmaakte offer van Christus. Omdat iedere herhaling van dat offer aan Zijn offer afbreuk doet. En vele rooms-katholieken door de leer der goede werken nooit kunnen komen tot de zekerheid van hun zaligheid. Zij bouwen, alle goede bedoelingen ten spijt, immers voor de eeuwigheid op zandgrond!

Maar ondanks dat u hiervan overtuigd bent, kan het moeizame werk als comité lid ons teleurstellen… Zelfs bij eigen kerkeraden moet soms met veel moeite gevraagd worden om een avond of collecte voor 1RS!

Moeten we er dan maar mee ophouden?

Beste mensen, wanneer wij deze vragen onszelfstellen is het nodig ons af te vragen of wij de noodzaak van het werk dat IRS mag doen, dienen af te meten aan de behaalde resultaten of het uitgangspunt. En dan is het uitgangspunt toch, dat wij menen er op goede gronden van overtuigd te zijn dat buiten de éne Borg Jezus Christus geen zaligheid is! Het is een door het geloof alleen zalig worden. Zou dan ten aanzien van dit Evangelie er wèl een boodschap zijn aan het adres van alle anderen en niet aan onze rooms-katholieke mede-mens?

Bovendien wie zijn wij?

Moeten we ons werk niet veel meer bezien in het licht van het gelezen Schriftgedeelte? Wat verbeelden wij ons als arbeiders wel, wanneer wij van gedachte zijn dat alleen snelle en grote resultaten de zin van het werk kunnen onderstrepen?

Past ons niet meer ootmoed? U bent allen IRS leden. U heeft allen veel waardering voor Luther. Wat zegt Luther? Luther zegt: De predikers zijn niet meer als de hand, die de weg wijst. Ze zijn niet meer als arbeiders en bouwlieden. Niet zij maken de mensen "vroom". God doet dat alleen, daarin, dat Hij de harten der mensen aanraakt. Daarom moet men de persoon uit de ogen wegdoen, maar niet de leer.

Dat is Luthers uitleg van deze woorden. Paulus zegt het toch duidelijk genoeg? "God is het, Die de wasdom geeft"! Weten we dat dan niet? Ja, we weten dat wel. Maar waarom dan zo snel teleurgesteld en mismoedig? Wij staan niet garant voor successen en resultaten. Wij moesten meer in dit besef werken: God geeft de wasdom. Wij hebben de opdracht om het werk te doen. Wij mógen het werk doen! De wasdom mogen we aan de Heere overlaten! Doen wij dat ook? Is ons gebed daar een weerslag van? Zal het Evangelie ooit tevergeefs worden verkondigd? Zal de Heere daar Zijn weg niet mee gaan? Hetzij tot voordeel, hetzij tot oordeel. Wij hebben slechts te spreken. Aan ons de vraag of wij ook in de arbeid als getrouwe dienstknechten en dienstmaagden mogen arbeiden. Laten wij daarom ook niet meer willen dan dat.

De Heere zal er Zijn werk mee doen. En Zijn werk is nooit half werk. Het werk is nodig. Het werk is vandaag niet minder nodig. Zal de wasdom ontbreken, wanneer we de zorg daarover in Zijn hand mogen overgeven? Nee, Hij is het het, Die de wasdom geeft! Hij zal dat doen! Daar staat Hij voor in! Het werk van Christus is niet zonder vrucht. Ook in deze tijd zal er vrucht van gevonden worden. Wij mogen weten een opdracht te hebben. Wij mogen weten, dat Hij ons er toe roept. Dan mogen we er zeker van zijn: Hij is het, Die de wasdom geeft! AMEN.

SCHEl'RMAKERS EN NIEUWLICHTERS - over remonstranten en contraremonstranten te 's Gravenhage, door drs. L. Wúllschleger, (uitg. Groen - Leiden, 141 blz. ƒ 26,50).

Een zeer boeiende momentopname uit deze bewogen geschiedenis van kerkelijk Nederland.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen