DE LAATSTE DICTATOR VAN EUROPA

We hebben allen de laatste vier maanden getuigen kunnen zijn van een wereldhistorische omwenteling in Oost-Europa, die gevolgen heeft voor de politieke verhoudingen in de gehele wereld van nu en tot in de verre toekomst.

We hebben gezien hoe wrede dictators ten val zijn gebracht, meestal langs vreedzame weg, in Roemenië op een bloedige manier.

Er is nu in Europa nog één dictator overgebleven; dat is de paus. Hij is een dictator op wereldlijk en op geestelijk terrein, dus een dictator in het kwadraat.

De dictator van de Vatikaanstaat

Het eigene van een dictator is dat de wetgevende, uitvoerende en rechterlijke macht uitsluitend in zijn handen ligt. En dat is het geval bij de paus. Hij is in de kleine Vatikaanstaat aan niemand verantwoording schuldig. Hij vaardigt wetten uit zoveel hij wil en heeft daarvoor geen toestemming van een parlement nodig. Hij is tevens de hoogste rechter over hen die zijn wetten overtreden en zorgt ofwel voorde uitvoering van zijn vonnissen of draagt die uitvoering aan anderen op.

De vorige paus Paulus VI heeft officieel de doodstraf in Vatikaanstaat (die echter sinds 1870 niet meer was uitgesproken en uitgevoerd, omdat in dat jaar de pauselijke staten door de troepen van Garibaldi veroverd werden) afgeschaft.

Maar elke paus kan zodra hij dat wenst, de doodstraf in Vatikaanstaat weer invoeren, zonder zulk een wet eerst aan een parlement voor te leggen. Hij kan ter dood veroordelen waar, wanneer en wie hij wil.

Het godslasterlijke is dat diezelfde paus, die zich deze aardse macht aanmatigt om als een dictator de doodstraf op te leggen en uit te spreken voor de overtreding van door hemzelf uitgevaardigde wetten, beweert dat hij de plaatsbekleder is van Christus op aarde.

Wie de Bijbel een beetje kent, moet weten dat Christus vóór Zijn wederkomst zulk een aardse macht nooit heeft begeerd. Hij heeft Zich geopenbaard als een Vredevorst, die "komende, vrede heeft verkondigd door het Evangelie … want door Hem hebben wij beiden de toegang door één Geest tot de Vader" (Ef. 2:17,18).

Hiernaast: een recruut van de Zwitserse Garde zweert met de hand op de Vaticaanse vlag trouw aan de paus, de laatste dictator van Europa. De Zwitserse Garde is thans niet meer dan een lijfwacht van de paus zoals alle dictators dat hebben en hadden. Tot 1870 beschikten de pausen over grote legers, waarmee ze dood en vernieling zaaiden in Italië. Ze hebben van die legers niet vrijwillig, maar slechts noodgedwongen afstand gedaan. Daarom is de droom van de wereldlijke macht hen bijgebleven.

In de middeleeuwen wierpen de pausen zich op als de hoogste beslissende instantie in politieke zaken.

Zo heeft paus Alexander VI in 1493 de 'Demarcatielijn' uitgevaardigd, waardoor bepaald werd dat ten westen van deze Demarcatielijn alles aan Spanje en ten oosten ervan alles aan Portugal zou toebehoren. Het gevolg is nog steeds zichtbaar: In Brazilië spreekt men Portugees, in de overige landen van Latijns Amerika Spaans.

Het leek erop dat we een herhaling daarvan zagen, toen de ex- dictator en internationale drugshandelaar Noriega gevlucht was in het ambassadegebouw van het Vaticaan in Panama City. De paus moest beslissen of Noriega onder zijn bescherming bleef in de ambassade, die volgens internationaal recht grondgebied is van het Vatikaan of dat hij aan de VS, aan Panama of aan een ander land moest worden uitgeleverd.

Dictator op geestelijk gebied

Veel erger is echter de 'geestelijke' macht, die de paus zichzelf aanmatigt.

Hij beweert dat hij niet alleen de absolute macht heeft over de lichamelijke dood, maar ook over de geestelijke dood van zijn onderhorigen.

Hij beweert dat hij wetten kan uitvaardigen, waarop bij overtreding de eeuwige dood als straf volgt. God Zelf treedt dan als beul op, die het door de paus uitgesproken eeuwige doodvonnis voltrekt door de overtreders van de pauselijke wetten reeds hier op aarde van het eeuwige leven in Christus te beroven en door ze na hun dood voor altijd op te sluiten in de hel.

Zelf ben ik (HJH) (die volgens pauselijk 'recht' nog steeds een onderhorige van de paus ben, zodat hij met mij kan doen wat hij wil), vele duizenden malen automatisch door de paus ter (eeuwige) dood veroordeeld vanwege mijn vele overtredingen van de wetten, die door de paus gesanctioneerd zijn met de eeuwige dood. Ik noem er enkele:

Tot aan 1983 was het op straffe van de eeuwige dood verboden om zonder verlof van Rome protestantse Bijbelvertalingen en protestantse boeken waarin de leer van de Reformatie tegenover Rome verdedigd werd. te lezen. Welnu dat heb ik na mijn uittreden heel veel gedaan.

Ook aan het 's zondags niet-bijwonen van de mis, het eten van vlees op vrijdag enz. enz. was de eeuwige doodstraf verbonden.

Daarnaast waren er wetten die bovendien, behalve met de eeuwige dood, ook automatisch met de kerkelijke ban gestraft werden bv. het verlaten van het klooster zonder toestemming van Rome, het lid worden van een protestantse kerk, het in het huwelijk treden van een priester zonder toestemming van de paus enz.

Ik heb dus mezelf duizenden keren de pauselijke eeuwige doodstraf op de hals gehaald en daarnaast nog vele keren de r.-k. kerkelijke ban.

Miljoenen doden

We hebben vol afschuw kennis genomen van de duizenden Roemeniërs, die in opdracht van de dictator Ceausescu gedood zijn door zijn partij.

Maar de paus veroordeelt miljoenen christenen tot de eeuwige dood en daar trekt de wereld zich niets van aan.

Volgens canon 1124 van het kerkelijk wetboek dat de paus in 1983 heeft uitgevaardigd, mogen rooms-katholieken en protestanten slechts dan een huwelijk met elkaar aangaan, als ze daartoe de toestemming hebben gekregen van de R.-K. Kerk. Doen ze dat zonder verlof - en dat zijn er miljoenen op de hele wereld - dan worden ze door de paus tot de eeuwige dood veroordeeld.

Waarom vinden veel protestanten het heel gewoon dat de paus krachtens zijn vermeende macht miljoenen christenen tot de eeuwige dood veroordeelt en vinden het niet de moeite waard om daartegen ook maar het geringste protest te laten horen?

De belangrijkste reden is waarschijnlijk omdat ze niet weten dat de paus die overal ter wereld zich vertoont als een charmante, vriendelijke man, zo hardvochtig is en met een enkele pennestreek van zijn dictatorhand miljoenen verwijst naar de eeuwige dood in de hel.

Een andere reden is ook dat de lichamelijke dood velen emotioneel sterker aanspreekt dan de geestelijke dood in de hel en ook wel dat velen wel met de mond het bestaan van een hel belijden, maar er met hun hart niet in geloven.

Hoe is het anders te verklaren dat de protestantse kerkleiders tijdens het pausbezoek zo zoet en zo liefelijk een gebedssamenkomst hielden met deze verschrikkelijke superdictator?

Weer een andere reden is wellicht van eenzelfde aard, waarom het westen lange tijd (veel) sympathie koesterde voor Ceausescu, nl. omdat hij soms Moskou openlijk durfde weerstaan. "Hij veroordeelde de inval in Tsjechoslowakije in 1968, koesterde goede betrekkingen met Israël en kritiseerde de Sovjetinvasie van Afghanistan" (Ref. Dagblad).

Zo zegt ook de paus wel eens dingen waarmee ook wij, christenen van de Reformatie, het eens kunnen zijn bv. zijn afwijzing van abortus en euthanasie. En wellicht daardoor sluiten veel protestanten (bewust) hun ogen voor de terreur, die de paus in zijn eigen kerk uitoefent, waarmee hij meedogenloos elk verzet tegen zijn absolute macht wil breken.

Maar thans is bekend geworden dat Ceausecu een zeer zwaar verbod op abortus had uitgevaardigd. Vrouwen die abortus pleegden, riskeerden vijfjaar gevangenisstraf, artsen die eraan meewerkten, zelfs 12 jaar plus een levenslang verbod om hun beroep uit te oefenen. En in China is men begonnen met een aktie tegen de prostitutie en de drugsverslaving.

Is dat een reden om met deze gruwelijke dictators mee te werken?

In Het Zoeklicht las ik een artikel van Feike ter Velde, waarin hij schreef over een beweging in Amerika, die de paus wil bekronen vanwege zijn uitzonderlijke bijdrage aan de wereldvrede. "Ze hebben er ook een naam aan gegeven: 'De Vredevorst - Prince of Peace'. De grote man achter deze misleidende actie is een vooraanstaand (protestants) man uit de charismatische beweging, Harald Bredesen".

Vreselijk dat idee: de man die vanuit zijn machtsaanmatiging koelbloedig miljoenen christenen veroordeelt tot de eeuwige dood, straks geëerd met de titel die in Jesaja 9:5 aan Christus wordt toegekend!

Het lijkt erop alsof we nu in de tijd zijn aangeland, waarvan Paulus profeteert: "En daarom zal God hun zenden een kracht der dwaling, dat zij de leugen zouden geloven" (2 Thess. 2:11).

De partij

Elke dictator heeft een eigen partij waarop hij rekenen kan, dus ook de paus.

In Rome is dat de Curie. Deze pauselijke partij houdt er een (o.a. via de pauselijke gezantschappen bij de regeringen) perfekt georganiseerd verkliksysteem in heel de wereld op na, waardoor elke opstand tegen de paus, ook al gebeurt dat met een beroep op de Bijbel, meteen de kop kan worden ingedrukt.

Verder beschikt de paus en zijn partij over geheime (geestelijke) tunnels zoals Ceausescu dat had in Boekarest, waardoor zijn getrouwen plotseling uit het duister kunnen opdagen en toeslaan. Dat is vooral het Opus Dei en het Witte Leger van Maria.

De manier waarop een dictator de leden van zijn partij aan zich bindt, is door hen, te midden van een hongerende en arme bevolking, een luxe leven te schenken met veel macht en aanzien.

Dat doet ook de paus; nu niet meer met veel geld, zoals in de middeleeuwen, maar met erebaantjes.

Als priester krijg je al de macht toebedeeld om elke dag een mirakel te verrichten: brood en wijn te veranderen in het lichaam en bloed van Christus. Zo word je in de ogen van het gewone volk een wonderdoener, bekleed met goddelijke macht.

Bovendien krijgje dan de rechterlijke macht om in de biechtstoel te beslissen over de eeuwige dood of het eeuwige leven van je biechtelingen. Als je zegt: "Ego te absolvo - Ik ontsla u van uw zonde", gaat hij naar de hemel, als je dat weigert, wordt hij naar de hel verdoemd; ongeveer zoals de nazidokters door een verwijzing met de duim beslisten of iemand verwezen werd naar de gaskamer of naar het werkkamp.

Maar je kunt verder klimmen op de ladder van de eer. Je kunt bisschop en aartsbisschop worden. Dan magje in een prachtige paarsejurk rondlopen, zodat je voor iedereen opvalt. Je krijgt een gouden ring om je vinger met een edelgesteente erin en iedereen knielt dan voor je neer en kust je hand en die ring.

Je kunt kardinaal worden. Dan val je zelfs onder de bisschoppen en aartsbisschoppen op met je kleding van rood damast. Je moet dan als prins van den bloede beschouwd worden, dus zoals de kinderen van onze koningin.

Denk u eens in wat dat betekent voor iemand als kard. Simonis. Eerst was hij een eenvoudige kapelaan en nu mag hij al die eer opsnuiven.

En als je kardinaal bent geworden, is er de mogelijkheid om ooit tot paus gekozen te worden. En dan!!!

Heel het r.-k. systeem is gebouwd op de zonde van de eerzucht en de machtswellust. En omdat het niet zo gemakkelijk grijpbaar is zoals een louter aardse dictatuur, zal het r.-k. systeem ook de eeuwen trotseren.

Zo is het te begrijpen dat de Pool, Karol Wojtyla, terwijl hij het toejuicht dat zijn eigen land de dictatuur van zich heeft afgeschud, als paus met een absolute dictatoriale macht over 850 miljoen rooms-katholieken heerst, doordat hij hen voortdurend bedreigt met de eeuwige dood, wanneer zij zijn wetten en decreten overtreden.

En de duivel is erin geslaagd om deze zelfhandhaving van de pauselijke macht door de eeuwen heen voor te stellen als een vervulling van de voorzegging van Christus: "Op deze petra zal Ik mijn gemeente bouwen en de poorten der hel zullen haar niet overweldigen" (Mat. 16:18). Alsof de nederige Christus Zijn gemeente heeft willen bouwen op de zondige eerzucht en machtswellust van mensen, op dreigementen met de eeuwige doodstraf voor hen, die zich niet blind onderwerpen aan de dictator in Rome, maar zich beroepen op het Woord van Christus zoals Hij dat in de Schrift heeft neergelegd.

In feite is dat pauselijke systeem echter de meest geraffineerde uitvinding van de duivel. En het is tot roem van de duivel dat dit systeem gehandhaafd zal blijven, totdat "de Heere (de ongerechtige) verdelgen zal door de Geest Zijns monds en te niet zal maken door de verschijning Zijner toekomst" (2 Thess. 2:8).

We kunnen ons er slechts over verwonderen dat de Heere zo lang toeft en de godslasterlijke aanmatiging van het r.-k. stelsel nog altijd toelaat, tot roem van de machten der duisternis. Maar dit behoort tot de onnaspeurlijke wegen van Gods heilige raad, waarvoor we slechts ootmoedig het hoofd kunnen buigen.

Slechts tegen het r.-k. stelsel

Wij willen het voor de zoveelste keer herhalen: Ons bezwaar keert zich slechts tegen het r.-k. stelsel, maar zeer beslist niet tegen de r.-k. mens. Om verschillende redenen:

De Bijbel zelf leert ons dat wij liefde moeten hebben voor alle mensen en hen goed moeten doen (Gal. 6:10). We moeten zelfs onze vijanden liefhebben. En al beschouwt en behandelt de paus ons die zijn kerk hebben verlaten, en vooral ons, ex- priesters, als zijn vijanden, wij mogen daarom nog geen bitterheid in ons hart toelaten. We moeten met Christus bidden: "Vader, vergeef het hun, want zij weten niet wat c).

En vervolgens, ook al is het r.-k. systeem in zichzelf door en door leugenachtig, omdat het uitgebroed en voortgebracht is door de duivel, de vader van alle leugen (Joh. 8:44), dat neemt niet weg dat afzonderlijke rooms-katholieken, ook bisschoppen en kardinalen en zelfs pausen, het eerlijk kunnen menen.

Maar dat is geen bewijs van de waarheid van het systeem. Ook het communisme heeft zijn idealisten gehad, die zich geheel en al inzetten voor de communistische ideologie, terwijl ze niet wisten dat ze met al hun idealisme slechts als instrumenten gebruikt werden voor de op macht beluste leiders.

(Over zulke oprechte en diep-gelovige rooms-katholieken heb ik geschreven in een boek "Bijbelse elementen bij r.-k. mystici" dat D.V. in dit voorjaar bij uitg. Kok-Kampen zal verschijnen).

Tot slot

In Koers van 22 dec. las ik: "Ach het is bij ons nu eenmaal geen bon ton om over misstanden in Oost-Europa te spreken". Ruim negen jaar geleden kwam het oud-kamerlid van de PvdA, Harry van den Bergh, tot deze bizarre onthulling.

In het licht van wat er nu allemaal bekend is geworden over de misstanden in Oost-Europa is dat beschamend.

Lange tijd hoorde het ook tot de goede, oecumenische toon om de loftrompet te laten klinken over de geweldige veranderingen binnen het r.-k. stelsel en om tegelijk heftig te keer te gaan tegen IRS, die maar niet wilde meedoen met die koekoekszang en steeds maar weer aan de hand van officiële gegevens aantoonde dat er in het r.-k. stelsel niets, maar dan ook niets, veranderd was. Het lijkt erop dat die hetze tegen IRS nu wat minder is geworden (ofschoon … zie het artikel op p. 14), omdat bij velen langzaam de ogen zijn geopend voor de ware bedoelingen van het r.-k. stelsel, d.i. van de duivel die dit stelsel gebruikt om Christus zoveel mogelijk weg te dringen uit de aandacht van de mensen, om Zijn eer te verduisteren door er mensen (Maria, de paus) voor in de plaats te stellen op wie zij hun verwachtingen moeten bouwen, zodat ze zonder persoonlijk geloof in Christus door het leven gaan en eindigen in de eeuwige verlorenheid.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen