HET SCHRIJFMES VAN JOJAKIM

We zien het reeds in de tijd van Jeremia, hoe de Schrift voorwerp was van kritiek en veel strijd. Wat hier in dit Schriftgedeelte zo duidelijk oplicht is dat men niet onbewogen kan blijven voor de duidelijke sprake vanuit het Woord. Het raakt de mens tot in de nerven van zijn ziel.

In het Schriftgedeelte van Jer. 36 lezen we dat Jeremia aan Baruch vraagt om al de woorden die de Heere tot hem had gesproken op een boekrol te schrijven. Die moeten dan op de vastendag in het huis des Heeren worden voorgelezen, ten aanhoren van het hele volk.

De koning Jojakim hoort ervan en laat de boekrol ophalen.

En vervolgens lezen we wat in vers 23 geschreven staat: Wanneer drie of vier kolommen waren voorgelezen, kon de koning het niet meer aanhoren. Hij wilde er niet meer naar luisteren! Daarop neemt hij zijn mes en hij snijdt het geschreven Woord in stukken vaneen en werpt de snippers in het vuur, totdat de gehele rol verteerd was.

Voor wie nog zou twijfelen dat het natuurlijke hart van de mens zich keert tegen de Schrift, dan is deze geschiedenis meer dan overtuigend. We zijn geboren vitters op het Woord en zijn prediking! Dat was in het verleden zo; dat is vandaag nog zo.

"Maar Ik zeg u"

Het was niet anders ten tijde van Jezus Christus, die, in Zijn gesprekken met de Schriftgeleerden, Zich telkens op de Schrift heeft beroepen als de éne autoriteit die niet weersproken kan worden!

De Schriftgeleerden gaven, door hun vele interpretaties van de Wet, blijk van een zelfzuchtig en eigenwijs manipuleren van de Wet. Alsof de Schrift onvoldoende was en door een eigen overlevering moest worden aangevuld!

Om de Schrift goed te kunnen verstaan - zo meenden althans deze rabbijnen - was de door hen gegeven verklaring van de Wet vast nodig. Zo is het beroep van de weten schriftgeleerden ontstaan. Zij maakten van de uitleg der Wet hun beroep.

Het was dan ook niet te verwonderen dat zij grote invloed hadden bij het volk. Het was zeer begrijpelijk dat de schare, die de Wet niet kende, zich aan deze leidslieden onvoorwaardelijk overgaf. Zij waren toch immers de verklaarders van de Wet! En wanneer iemand in de praktijk van het dagelijks leven moeilijkheden had met het toepassen van de Wet, dan kon deze altijd bij hen terecht. Het was hun vak, en zij wisten altijd wel raad en konden een bevredigende uitleg geven. Zo ontstonden verschillende interpretaties en verklaringen van het Oude Testament, die schriftelijk werden vastgelegd én toegevoegd aan de Schrift en die op den duur de Schrift hoe langer hoe meer gingen verdringen.

Het volk gaf meer gehoor aan wat de Schriftgeleerden verkondigden dan aan het Woord van God! De 'Misjna' en de 'Gemara', twee boekdelen met allerlei bepalingen en verklaringen van de Wet, bezaten meer autoriteit dan de Schrift! Daartegen heeft Christus Zich fel gekeerd o.a. in de Bergrede waar Hij krachtig stelling neemt tegen de manier van Schriftverduistering en Schriftverdraaiing door de 'ouden', en waar Hij het volk terugroept tot het zuivere Woord van God.

Tegen de traditie en de uitlegging van mensen, tegen de autoritaire uitspraken van Farizeeërs en Schriftgeleerden stelt Jezus Christus Zijn majestueus 'Maar Ik zeg u'!

In Zijn prediking horen we enerzijds een regelmatig terugkerende waarschuwing aan het adres van de 'blinde leidslieden', maar anderzijds tot de vele dolende schapen zonder herder een liefdevolle nodiging tot de beloften van de Vader zoals ze in de Schrift zijn gegeven. Jezus roept ons en iedereen terug naar de leer der Schriften. Zelf heeft Hij Zich geplaatst onder de goddelijke autoriteit van de Schriften. Hij heeft het goddelijk gezag van de Schrift niet alleen uitgesproken, maar ook als gezag over Hem en Zijn werk erkend!

Zo hebben ook wij, die in Hem geloven en Zijn discipelen willen zijn, ons met Hem voor de Schrift te buigen en het mes van onze kritiek op te bergen.

Is het vandaag anders? Ik meen van niet. Het scherpe Jojakim-mes doet ook vandaag zijn Schrift-versnijdend werk. Het is vandaag echt niet anders en het zal blijven dat alwie zich niet wil onderwerpen aan het Woord der Waarheid, de rol der Schriften aan stukken zal snijden met het mes van zijn kritiek en ongeloof.

Het zal blijven dat velen die de Schrift tegenstaan, de heilige woorden Gods in het vuur van hun haat en misprijzen tot as laten verteren. Hoe actueel is Jeremia 36!

Hoeveel wijsheid van mensen, in keurige dogma's gegoten, is reeds gesteld boven de Schrift?! Wat zou men het liefst die bijbelgedeelten, die de vele roomse dogma's weerspreken, willen versnijden en ontdoen van hun goddelijk gezag.

Ook Rome heeft niet willen buigen en wil nog steeds niet buigen voor de Schrift. Het beroep op de Schrift alleen lokt bij Rome steeds weer verzet en vijandschap uit. Dit is niet zomaar een loze bewering zonder enige grond, maar dit verzet tegen de Schrift komt tot uiting in de uitspraken van Rome zelf over de relatie tussen Schrift en traditie.

Men kan toch niet een eigen mening vasthouden zonder dat Gods Woord wordt ontkracht. Het is één van beide: ofwel is de hele Schrift het Woord Gods en dan heeft ze ook gezag, of ze is het niet en dan kan men zich veroorloven om ermee naar eigen goedvinden te handelen. Maar de Heere waarschuwt: wat geschreven staat, zal niemand teniet doen!

SAMENKOMST IN BERKENWOUDE

Door komitee Gouda is in de chr. school 'de Wegwijzer' aan de Prins Clausstraat een samenkomst belegd op D.V. dinsdag 3 oktober 1989. De aanvang is 20.00 uur. Op deze avond hoopt br. T. Vanhuysse een inleiding te houden met als thema: 'De verkondiging van het Evangelie onder rooms-katholieken'.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen