Aan de Redaktie van Katholieke Stemmen

(Vervolg)

Ik weet het: het Evangelie van de pure genade ontluistert ons. Het laat niets meer over van de mens met al zijn ingebeelde prestaties die hij tegenover God als een verdienste wil laten gelden.

Wanneer je Gods heiligheid in Christus hebt gezien, kun je alleen maar als de verachte tollenaar, uitroepen: "O God, wees mij, zondaar, genadig!"

Dan zie je al je vroegere vermeende deugden en vroomheid net als Paulus enkel als "vuilnis" (Fil. 3:8).

En zo kom ik tot het typerende voorbeeld van de bekering in het Nieuwe Testament: de apostel Paulus.

Ik spreek zo graag over hem, want de Heere heeft ook mij gevoerd naar "De Rechte Straat" (Hand. 9:11), de Rua Direita in de stad die naar Paulus is genoemd: Sao Paulo in Brazilië. Het huis van de kleermaker lag op de hoek van de Rua Direita en de Largo da Misericordia (= verbreding van de barmhartigheid). De familienaam van de kleermaker was Do Espirito Santo = Van de Heilige Geest. En zoals ik al zei, het is de Heilige Geest die mij Gods barmhartigheid in Christus heeft laten zien en mij gebracht heeft naar die volstrekte geloofsovergave aan Hem.

Samuël zou Paulus niet kunnen verwijten dat hij andere goden of godinnen had gediend. Hij zegt van zichzelf dat hij "in wettische heiligheid volmaakt", SV: "naar de rechtvaardigheid die in de wet is, onberispelijk" (Fil. 3:6) was.

Ik kan dat ook van mezelf zeggen dat ik een onberispelijk kloosterling was. Dat zult ook u moet toegeven. Want men heeft mij immers de vertrouwvolle opdracht gegeven om filosofie en geschiedenis van de filosofie te doceren aan het grootseminarie van Tieté in Brazilië en om aldus de toekomstige priesters mede te helpen vormen.

Ik heb alle ascetische middelen geprobeerd om te naderen tot God, die gezeten is op de berg van Zijn heiligheid. Maar het enige resultaat van al die inspanning was dat ik steeds meer mijn eigen onwaardigheid ontdekte. Ik zag heel duidelijk dat alles alleen maar cirkelde om mijn eigen 'ik' en dat God voor mij alleen maar een middel was om mij een aangename eeuwigheid te verschaffen. Ik kón mezelf niet omhoog werken tot zuivere liefde voor Hem. Als ik mij dat soms, in een heel vrome bui, verbeeldde, prikte ik een volgend moment door die zeepbel heen en stond weer tegenover mijn kale, opgedirkte 'ik' met al zijn zelfzucht.

Ik dacht soms dat ik heel wat gewonnen had en toch nog een eind in de heiliging was gevorderd. Maar - Gods Naam zij geprezen - de Heilige Geest bracht ook mij tot het inzicht van Paulus:

"Maar wat winst voor mij was ben ik om Christus gaan beschouwen als verlies. Sterker nog, ik beschouw alles als verlies, want mijn Heere Christus Jezus te kennen gaat alles te boven. Om Hem heb ik alles prijsgegeven. Om Christus houd ik alles zelfs voor vuilnis, als het erom gaat Hem te winnen en één te zijn met Hem, niet met mijn eigen gerechtigheid op grond van de wet, maar met de gerechtigheid die verkregen wordt door het geloof in Christus, de gerechtigheid die van God komt en steunt op het geloof" (Fil. 3:7-9 RKV).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen