GODS TOORN

In vers 16 en 17 heeft Paulus het Evangelie verkondigd van de zaligmaking door geloof alleen. Het woordje "want" van vers 18 wijst daarnaar terug.

Hoe kan dat? Want vanaf vers 18 gaat Paulus spreken over de toorn van God. Is er geen tegenspraak tussen een God die een goddeloze (Rom. 4:5) voortaan als een vrome en korrekte mens gaat beschouwen en hem zelfs als Zijn kind aanneemt, enkel omdat hij in Christus gelooft - èn een God die toornt over de mensen vanwege hun goddeloosheid en ongerechtigheid?

Moeilijk voor ons hart

Het antwoord is voor ons verstand gemakkelijk te begrijpen. Dat antwoord luidt: omdat Christus de toorn Gods over onze zonde over Zichzelf heen heeft laten gaan. Hij heeft de volle zwaarte van de gramschap Gods gedragen en gestild.

Maar voor ons hart zal dat antwoord om vele redenen moeilijk blijven.

1. Voor de ongelovige humanisten is het de grootst mogelijke onzin, "de Grieken een dwaasheid". Voor de nette, maar ongelovige kerkmensen is het een aanstoot, "de Joden een ergernis" (1 Kor. 1:23).

Beiden verzetten zich met hand en tand tegen dat Evangelie, omdat ze vaag aanvoelen dat geloven in Christus betekent dat ze er geestelijk helemaal aangaan, zodat er niets meer van hun eigen wijsheid, eigen vroomheid, eigen deugdzaamheid over blijft. Het Evangelie is alleen maar mogelijk voor hen die radikaal sterven aan hun eigen, zondig gekoesterde "ik".

2. Voor de gelovigen blijft het altijd een verwondering (en als die verwondering er nooit is geweest, moet een mens zich afvragen of hij wel een gelovige is).

Een gelovige heeft de rechtmatige toorn van God over zijn schuldige leven gezien en erkend. Maar hij hoorde tegelijk en hij nam het met vreugde aan: Christus heeft in zijn plaats die schuld vereffend door Zijn vreselijke sterven op Golgotha.

Voortdurend blijft echter die dankbare verwondering in hem naar boven komen, wanneer hij Gods heiligheid aanschouwt: Hoe kan deze volstrekt heilige God mij aanvaarden, alsof ik nooit zonde zou hebben gedaan? Hoe kan Hij mij genadig zijn en mij zelfs als Zijn kind opnemen in Zijn goddelijke gezin?

Waar is de kracht van het Evangelie?

Paulus zegt in vers 16: "Het (Evangelie) is een kracht Gods tot zaligheid (voor) een ieder die gelooft".

Die kracht heeft dat Evangelie echter slechts voor hem, die niet alleen in Gods liefde, maar ook in Gods toorn gelooft; vandaar het woordje 'want' in vers 18.

En is de reden, waarom het Evangelie in Nederland zo weinig kracht vertoont, misschien daarin gelegen, dat velen, ook christenen die de Bijbel als onfeilbaar aanvaarden, nog wel met de mond, maar niet of nauwelijks met hun hart de realiteit van de toorn Gods belijden?

Het moraliserende protestantisme

Is het meest in het oog lopende van het huidige orthodoxe protestantisme van Nederland niet daarin gelegen dat hun voormannen de publiciteit halen vanwege hun akties tegen een dreigende wetgeving, waarin abortus, euthanasie en homofilie gelegaliseerd wordt?

Men versta mij goed: Op zichzelf staan we natuurlijk achter alle geoorloofde akties, die zich tegen een dergelijke wetgeving keren. Maar …

Zo weinig beluister ik in al die akties de toorn Gods over het zondige Nederlandse volk, over de zelfvoldane kerken en groepjes, over het falen van ieder van ons afzonderlijk.

Samen met beeldendienaars

Dat men die toorn Gods weinig serieus neemt, meen ik ook te moeten opmaken uit het feit dat men zo gemakkelijk konservatieve roomskatholieken bij die akties betrekt. Zo haalt (haalde) men triomfantelijk op het protestantse podium:

Pater Koopmans, die met een levensgroot beeld van Maria op het Binnenhof stond, terwijl hijzelf voortdurend het 'Wees-gegroet' tot (dat beeld van) Maria richtte en bad: "Heilige Maria, Moeder van God, bid voor ons nu en in het uur van onze dood". Gelooft men dan niet dat God toornt over iemand die aldus 'de enige troost in leven en sterven' en Christus als enige en volkomen Zaligmaker loochent?

De heer en mevr. Derksen, die met hun miljoenen het mogelijk hebben gemaakt dat een derde van de mensen op de hele wereld via de satellietuitzending van de TV de bewieroking van het beeld van Maria door de paus kon zien en meemaken. Gelooft men dat de toorn Gods die de profeten in het Oude Testament over de beeldenvereerders hebben uitgeroepen, niet meer geldt voor het Nieuwe Testament?

Bij monde van de profeet Jeremia klaagt de Heere Israël aan vanwege de beeldenverering, vooral van de Koningin des Hemels: "Daarom is Mijn grimmigheid en Mijn toorn uitgestort" (Jer. 44:6).

God noemt de beelden verfoeisels, gruwelen in Zijn ogen: "Want de kinderen van Juda hebben gedaan wat kwaad is in Mijn ogen, spreekt de Heere; zij hebben hun verfoeiselen gesteld in het huis dat naar Mijn Naam is genoemd, om dat te verontreinigen" (Jer. 7:30).

Maar dat in de vele r.-k. bedehuizen steeds maar weer de beelden, vooral van Maria, bewierookt worden, dat men ervoor neerknielt en zijn gebeden tot die beelden richt en dat ons land daardoor verontreinigd wordt, daar liggen vele 'evangelische en reformatorische' christenen niet of nauwelijks van wakker.

Hoe kunnen ze dan de profeten Jesaja, Jeremia, Ezechiël verstaan in hun verontwaardiging over deze 'gruwelen' van de beeldenverering? Als ze heel eerlijk zouden zijn, zouden ze waarschijnlijk zeggen: Ik vind dat inderdaad wel wat overdreven van die profeten en ik distantiëer mij daarom met alle beslistheid van hen die ook in onze tijd nog dergelijke taal willen bezigen tegenover beeldenvereerders.

Minister Luns. Dat hij zich duidelijk als rooms-katholiek van de oude stempel heeft geprofileerd en dus de vervloekingen van Trente over het Evangelie van "de zaligmaking door genade en geloof in Christus alleen" onderschrijft, doet er voor deze moralistische protestanten niet toe. Ze zitten eerbiedig in hun interviews aan de voeten van deze 'wetgeleerde' van onze tijd. En niemand durft hem, zoals Jezus dat deed tegenover 'de leraar Israëls'Nicodemus, op de man af te zeggen: "Minister Luns, u moet wedergeboren worden; u moet van uw hoge troon als mens die denkt op grond van zijn goede werken het eeuwige leven te verdienen, afkomen; want zolang u dat niet doet en weigert te geloven in het verzoenende werk van Christus alleen, rust de toorn Gods op u en gaat u voor eeuwig verloren".

Ook protestanten die beweren dat ze geloven in de Bijbel van kaft tot kaft, zouden zo iets als 'onfatsoenlijk' brandmerken. Mijn vraag: Was de Heere Jezus dan onfatsoenlijk, toen Hij dit aan Nicodemus verkondigde?

Zoek geen valse uitvluchten

Wij zijn er ons van bewust dat in sommige kringen bijna uitsluitend de donder van Gods toorn weerklinkt en de lieflijke tonen van het Evangelie nauwelijks worden gehoord, de vraag is echter of daar werkelijk de toorn Gods verkondigd wordt. Want de toorn Gods zoals die in de Bijbel verkondigd wordt, drijft ons altijd uit naar Christus.

Wij mogen echter de bijbelse boodschap van de ontzettende toorn Gods over onze zonden niet afdoen met een verwijzing naar kringen, waar die toorn van God op een onbijbelse manier verkondigd wordt.

Het zich verschuilen achter wat anderen verkeerd doen zit ons in het bloed; zie Gen.

3. Maar er is alleen redding, wanneer wij schuilen onder het kruis van Christus.

P.S. Wanneer het gaat over de nood van lijdende mensen, dan gelden andere normen; zie de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan. Daarom is de samenwerking in de VBOK volkomen terecht.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen