"Een rustbrengende rozenkrans"

Virga Jesse

Wat er op de Mariale markt zoal wordt aangeprezen van boeken en brochures, van feesten en bedevaarten grenst aan het ziekelijke. Het is waarlijk een onheilspellend fenomeen. Soms heb ik de indruk dat België één groot Mariaal heiligdom aan het worden is. Bekijk maar eens rustig het bijgevoegde kaartje.

Het is trouwens ook een onmogelijke opgave om een volledige lijst op te maken van de "bidplaatsen" en de "genadebeelden" van Maria, die worden bezocht en vereerd. Jaarlijks worden her en der grootse Mariafeesten georganiseerd.

Kapitalen worden besteed aan kostuums en praalwagens om via een oogverblindend spektakel mensen te binden aan een cultus die aan Maria een zaligmakend werk toeschrijft en Jezus Christus een tweederangsrol toebedeelt. Wordt Christus hierin niet van Zijn eer beroofd? Men doet net alsof Jezus Christus Zijn priesterlijke taak, die Hij met Zijn dood heeft volbracht, zou hebben overgedragen aan Maria en aan andere heiligen.

Kunnen wij nog zwijgen, wanneer de hoogste waardigheid aan Christus door de waanwijsheid van mensen wordt ontroofd en op Maria wordt overgedragen?

Dit komt zeker aan bod in de Virga-Jessefeesten te Hasselt: een zevenjaarlijkse volkshulde aan Maria. Het jubelfeest der Virga Jesse! Onder deze naam wordt Maria te Hasselt vereerd en bejubeld.

Zij wordt er vereerd als de beschermster van ons volk.

Maria als de "Virga Jesse"! (Virga Jesse is de Latijnse (Vulgaat) vertaling van Rijsje van Isaï.) Wordt hier niet moedwillig aan Schriftverdraaiing gedaan? Is het "Rijsje uit de tronk van Isaï" (Jes. 11:1). Maria? Hoe durft men! Men schaamt zich hoegenaamd niet dit allerwege uit te bazuinen.

De Virga Jesse uit Jes. 11:1 is niet Maria, maar de komende Vredevorst, Jezus Christus mijn Zaligmaker en Heere, toegerust met de zevenvoudige Geest, d.i. met de Geest in al Zijn volheid en met al Zijn gaven, krachten en werkingen.

In plaats dat men Hem erkent en aanbidt als de "Wortel van Isaï", als Zaligmaker en Heere, als de "Rustaanbrenger" ("Zijn rust zal heerlijk zijn" Jes. 11:10), stelt men een mens ter aanbidding, Maria, die uiteindelijk zelf haar rust heeft gevonden in de Wortel van Isaï. Laat men dan maar een voorbeeld aan haar nemen en heil, vrede en rust zoeken in Jezus Christus, en niet in die "rustbrengende rozenkrans", waartoe in "Jobel" wordt opgeroepen:

"Hoofdzaak is immers in dit herhalingsgebed dat men al biddend tot ritst komt. Daarom kon Paus Johannes Paulus II, zelf een trouw e rozenkransbidder, op 2 mei 1987 zeggen: Dit gebed is nog altijd een teken en een middel tot inniger omgang met Christus. De mens heeft steeds in moeilijke tijden van angst, eenzaamheid of ziekte, of slaande voor de dood, in hel bidden van de rozenkrans onderlinge verbondenheid, sterkte en nieuwe kracht gevonden. Wij willen ons bewust verenigen met allen die in de loop van de eeuwen vurige aanhangers waren van de rozenkrans. Maria, de Moeder van Jezus, zal ons door dit gebed helpen om Christus nooit uit het zicht te verliezen en steeds met Hem verenigd te blijven."

De praktijk echter van dit rozenkransgebed leert dat het niet een middel is tot inniger omgang met Christus, maar veeleer bindt aan een mariale geest. Wat de paus daarover ook moge beweren.

Leugenachtig bedrijf

Een vals evangelie wordt hier verkondigd, waarin de "goede mens" met zijn "verdienstelijkheid" wordt zalig geprezen en genade teniet wordt gedaan! Van de mens Maria wordt alle hulp en heil verwacht.

In het pas verschenen boek over de Virga Jesse wordt hierover het volgende geschreven:

"Al vanaf het begin van de veertiende eeuw is zij in tijden van ziekten als de pest, de cholera, de huikloop, de veepest of van rampen a/s oorlogen, bezettingen en grillen van de natuur steeds als de schutsvrouwe van Hasselt aangeroepen.

Vanaf toen is zij in tijden van voorspoed ook altijd de echte schat van de Hasselaar geweest." (Uit: "Virga Jesse. Schat van de Hasselaar" blz. 6).

In het voor haar speciaal opgestelde Virga-Jessegebed wordt zij vereerd en aangeroepen als de "Behoudenis van de zieken", de "Toevlucht van de zondaars", de "Troosteres van de bedroefden", de "Hulp van de christenen". Goddelijke eigenschappen worden hierin aan Maria toegekend. Want eerlijk, de Bijbel schrijft deze titels niet toe aan Maria, maar aan de Heere God en aan Jezus Christus.

Wie is de "Behoudenis der zieken"?

Niet Maria, want de Bijbel zegt in Ex. 16:26: "want Ik ben de Heere, uw Heelmeester". In Mat. 4:24 lezen we over Jezus Christus: "Zij brachten tot Hem allen die kwalijk gesteld waren, met verscheidene ziekten en pijnen bevangen zijnde, en van de duivel bezeten en maanzieken en geraakten; en Hij genas dezelve."

Wie is de "Toevlucht van de zondaars"?

Niet Maria, want zelf was zij ook een zondig mens; net als elk ander mens was zij door zonde verdorven. De Bijbel leert immers: "Er is niemand rechtvaardig, ook niet één. Allen zijn zij afgeweken." (Rom. 3:10, 12). "

Daarom, gelijk door één mens de zonde in de wereld ingekomen is, en door de zonde de dood, en alzo de dood tot alle mensen doorgegaan is, in welken allen gezondigd hebben." (Rom. 5:12).

De Bijbel getuigt van Jezus Christus als de Toevlucht der zondaars: "En al de tollenaars en de zondaars naderden tot Hem om Hem te horen." (Luk. 15:1).

Ook Paulus leert het overduidelijk in zijn brief aan Timotheus: "Dit is een getrouw woord en alle aanneming waardig, dat Christus Jezus in de wereld gekomen is om de zondaren zalig te maken." (1 Tim. 1:15).

Wie "troost de bedroefden"?

Niet Maria, want zelf heeft zij haar troost gevonden in de Heere God. Daarvan getuigt haar lofzang in Luk. 1.

De Bijbel noemt met name de Heilige Geest als de Trooster. En als Trooster overtuigt Hij van zonde en drijft ons uit naar het Kruis van Jezus Christus, waar wij de troost der verzoening mogen ontvangen. Hij troost de bedroefden om der zonde wil.

Wie is de "Hulp der christenen"?

Niet Maria. Deze titel is wel aan haar toegeschreven door paus Gregorius XIII (15731585). Vanuit de geschiedenis weten we dat de pauselijke vloot onder Pius V bij Lepanto op 7 oktober 1571 de overwinning behaalde op de Islam onder bewind van Soliman II. En sindsdien werd Maria aangeroepen als "Hulp der christenen", daar de overwinning op de Islam werd toegeschreven aan de tussenkomst van Maria. Maar de Bijbel getuigt dat de Heere God, dat Jezus Christus de "Hulp der christenen" is. Hij is mijn trouwe Hulpe! U hoeft maar eens de psalmen te lezen om u steeds weer te verwonderen en te verblijden over de hulpe des Heeren. De psalmen door wordt Zijn hulp aangeroepen en wordt gejubeld in de Naam des Heeren in Wie alle hulp gevonden wordt.

"Mijn hulp is van de Heere, die hemel en aarde gemaakt heeft." (Ps. 121:2). "De Heere is uw bewaarder" (Ps. 121:5).

Hoe heerlijk wordt over Jezus Christus betuigd dat alleen Hij bij machte is degenen die verzocht worden te hulp te komen (Hebr. 2:18).

Zeer vrijmoedig zelfs mogen wij belijden: "De Heere is mij een Helper, en ik zal niet vrezen wat mij een mens zal doen." (Hebr. 13:6).

Dat is waarheid. Wie anders leert en Maria als zijn hulpe stelt, zal bedrogen uitkomen.

Ken doolweg in valse rust

Eeuwenlang wordt ons volk misleid en gebonden door een "mariale geest" die hen af wil houden van het Woord van genade en hen het zicht ontneemt op de heerlijkheid van het

Evangelie van Jezus Christus.

De god dezer eeuw heeft ons volk met blindheid geslagen.

Raakt u dat niet?

Is de Naam des Heeren u ook zo lief dat u in beweging wilt komen om met betoon van geest en kracht te getuigen van uw Zaligmaker en Zijn overheerlijk Verzoeningswerk? Laat u maar aan de hand nemen door Gods Geest opdat "leven en vrede" wordt betuigd aan wie dood zijn in zonde.

De weg die Rome predikt als zijnde een pad ten leven, is een doolweg! "O mijn volk, die u leiden, verleiden u en de weg uwer paden slokken zij in" (Jes. 3:12).

Inderdaad, een doolweg is het! Zoveel r.-k. mensen menen rust te vinden in de "rustbrengende rozenkrans", die effectief ook voor velen een rust-brengende factor kan zijn. Vanuit mijn vroegere ervaring met het rozenkransgebed, die ik als kloosterling elke dag heb gebeden, moet ik eerlijk toegeven dat dit herhalingsgebed metterdaad een zekere rust uitwerkte. Wanneer ik innerlijk onrustig was of zorgen kende, bad ik het rozenkrans gebed en die onrust verdween geleidelijk aan.

Velen kunnen ditzelfde met mij getuigen. Maar vanwaar en van wie kwam deze rust? Was het een rust des Heeren? De Bijbel leert mij dat de Heere de "Rustaanbrenger" is; dat alleen bij Hem rust te vinden is voor onze zielen. (Mat. 11:28-29; Jer. 6:16.) In de weg der gerechtigheid wordt rust gevonden! "En het werk der gerechtigheid zal vrede zijn; en de werking der gerechtigheid zal zijn gerustheid en zekerheid tot in eeuwigheid." (Jes. 32:17). Die rust zal niet meer worden verstoord, daar die gegrond is in het zaligmakend werk des Heeren! Alle lof en al onze dank gaan dan ook uit naar Hem die rust geeft. Dit is de normale en bijbelse weg: We gaan Hem die rust geeft verheerlijken. Wanneer nu blijkt dat niet aan God maar aan Maria eer wordt gegeven, zoals in het rozenkransgebed, dan lijkt het me zo duidelijk dat de rust die daarin wordt gegeven, niet van God komt, maar van een misleidende geest, die met een valse rust en een valse vrede mensen afhoudt van de weg des heils.

Woorden tegen de Heere

Wat een heerlijke doch misleidende beloften heeft de R.-K. Kerk verbonden aan het rozenkransgebed.

Beloften van vrede en overwinning over zonde en de satan. Beloften zelfs van eeuwig leven! Zo heeft Benediktus XV in een "Apostolische brief "Inter Sodalicia" (22/3/1918) dit geschreven:

"De Heilige Kerk smeekt van de Heilige Maagd Maria, dat zij barmhartig de mensen bijstaat die strijden op het ogenblik van de dood. Zeer duurzaam heerst bij de christenen de mening dat al diegenen die hun toevlucht nemen tot de schutse van de Heilige Maagd, niet in eeuwigheid zullen verloren gaan."

Paus Pius XII leert in zijn encycliek "Mediator Dei" (20/11/1947) dat "de verering van de Moedermaagd een teken is van voorbestemming".

Ook de huidige Paus Johannes-Paulus II spoort de r.-k. gelovigen aan, in zijn encycliek "Redemptoris Mater" (25/3/1987), om tot Maria te bidden en haar te vereren als de "Moeder in de orde van de genade", die "meewerkt aan de geboorte en de ontwikkeling van het goddelijk leven in de zielen van de verlosten" (no. 47).

In God is mijn heil

Maar de Heere spreekt in Hosea 13:4: "Een Verlosser buiten Mij is er niet. Vertrouwt niet op prinsen, op des mensen kind, bij wie geen heil is" (Ps. 146).

Elk beroep op het rozenkransgebed is een zoeken van heil en troost bij een mens. Terwijl de Bijbel zegt:

"Het is beter tot den Heere toevlucht te nemen, dan op den mens te vertrouwen." (Ps. 118:8).

Wie zijn toevlucht neemt tot Maria, verlangt van een mens te ontvangen wat uitsluitend de Heere God kan geven en wat Hij ook heeft beloofd te zullen geven in Christus Jezus. De Heere alléén kan het goede geven; dit goede, heil en zaligheid wordt in Christus Jezus ons deel. "Neigt uw oor en komt tot Mij, hoort en uw ziel zal leven." (Jes. 55:3). "En de zaligheid is in geen ander; want er is ook onder den hemel geen andere naam, die onder de mensen gegeven is, door welken wij moeten zalig worden." (Hand. 4:12). Zo is het rozenkransgebed een miskenning van de volheid in Jezus Christus. De rozenkranswoorden zijn ten diepste woorden tegen de Heere.

In zijn oorsprong anti-evangelisch

De oorsprong van het rozenkransgebed overtuigt mij van deze gedachte. In de informatiebrochure "Jobel" lees ik over het ontstaan ervan enkel dit: "Onder invloed vooral van de Dominikanen ontstond dan de thans meest bekende "rozenkrans" van 150 weesgegroeten, onderverdeeld in 3 "rozenhoedjes" van 5 "tientjes", telkens voorafgegaan door het Onze Vader en besloten met een hulde aan de Heilige Drievuldigheid."

Maar men vergeet erbij te vertellen dat het in zijn oorsprong werd aangewend als een middel om de Albigenzen, te bestrijden.

Ik citeer even een kort uittreksel uit het "brevier", d.i. het gebedenboek van de r.-k. priester.

In de lezing van 7 oktober lees ik de volgende passus:

"Toen de ketterij der Albigenzen het land van Toulouse vergiftigde en er dagelijks dieper wortel schoot, zette de heilige Dominieus, die pas de grondslag had gelegd voor de orde der Predikheren, zich geheel in om dit kwaad uit te roeien. Om die taak krachtiger te kunnen volbrengen, smeekte hij met dringende gebeden de hulp af van de gelukzalige maagd, wier waardigheid door die dwaalleer zo schaamteloos werd aangevallen, en aan wie het gegeven is, alle ketterijen over de gehele wereld uit te roeien. Door haar werd hij vermaand om aan de mensen het rozenkransgebed te leren als een bijzondere bescherming tegen ketterij en ondeugd."

Paus Leo XIII getuigde over Dominieus: "Deze held trad op tegen de vijanden der Katholieke Kerk, niet met het geweld en de wapens, maar met het volkomen vertrouwen in de godsvrucht van de Heilige Rozenkrans, door hem eerst verspreid en door zijne kinderen aan de vier hoeken der wereld bekend gemaakt."

In Frankrijk alleen zorgde Rome voor een bloedbad van meer dan één miljoen bijbelgelovigen! Dank zij het rozenkransoffensief van Dominieus en de zijnen.

Diezelfde paus noemde de rozenkrans:

"De roem der Roomse kerk, een machtig oorlogswapen om tegen de ketters en de sluikse dwaaleer te keer te gaan, zodat het licht van hel Roomse geloof weer kan openschitteren".

Moest Maria kunnen terugkomen, dan zou ze ongetwijfeld dat gebedensnoer in stukken vaneen scheuren. Het is immers een anti-evangelisch getuigenis!

Hoe vertroostend daarentegen is Gods Woord die me de Heere God leert kennen als mijn Schutse en mijn Toevlucht en mijn Rots;

die mij Jezus Christus leert kennen als mijn ware en volkomen Zaligmaker, mijn enige troost in leven en in sterven!

Zijn gerechtigheid wordt mij toegerekend, uit genade door geloof! Hij is mijn alles. Van Hem wil ik spreken, van Hem wil ik zingen. In Hem mag ik mij verheugen. In Hem mag ik rusten. Hallelujah!

Doch gij niet alzo

De Heere God kan niet gediend worden op de wijze der heidenen.

Maria-cultus en beeldendienst houden het hart van God af.

"Gij zult den Heere uw God alzo niet doen." (Deut. 12:4).

Wanneer ik zie naar de leer en de praktijk van de Maria-verering, dan ben ik geneigd te zeggen: dit is geen christendom meer, maar heidendom! Er is niets meer in te bespeuren van de dienst van God naar Zijn Woord, maar het is één en al eigenwillige godsdienst. Bekorend en zeer misleidend is zo'n godsdienstigheid, omdat het door allerlei uitwendige dingen speculeert op het bijgeloof, waar elk mensenhart van nature zo voor open staat. In zo'n weg wordt "goddeloosheid geploegd; wordt de vrucht van de leugen gegeten" (Hos. 10:13).

Wie van dergelijk goddeloos bedrijf bekeerd is tot de levende God, zal dit naar waarheid getuigen.

Het beeld is een leugenleraar. Het "Virga-Jesse"-beeld uit Hasselt is een leugenleraar! Een wonderlijke macht wordt toegeschreven aan een beeld dat stom is en tot onmacht gedoemd.

En zovele duizenden buigen en knielen voor een blok hout, aangetast door molm en kaarsenwalm. Ik citeer nog even uit het boek "Virga Jesse, schat van de Hasselaar":

"Herhaaldelijk heeft men het beek!laten herstellen: in 1885, toen de rechterschouder en het hoofd van Maria onder de molm begonnen te lijden, in 1945, toen het door ouderdom en kaarsewalm bijna zwart geworden en door de bominslag beschadigde beekI in een parafmebad gedompeld werd, in 1977-1978, toen het grondig gerestaureerd werd zodat de oorspronkelijke polychromie weer tot haar recht komt. Vanaf toen prijkt het miraculeuze beeld, ondereen glazen stolp en elektronisch beveiligd, ononderbroken in zijn aloude schoonheid en eenvoud in het koor." (blz. 7).

Indien dit beeld nu echt van God zou zijn, dan zou er zeker geen molm aan te pas komen. Denk maar even aan de staf van Aaron (Num. 17) die eeuwenlang in de ark is bewaard geworden, als een duidelijk teken van de Heere God en daarom nooit aan vermolming of andere ouderdomsverschijnselen is onderhevig geweest!

Bid en help ons!

In Jesaja 44 zegt de profeet op een bijna weemoedige toon dat mensen, die buigen voor beelden, blind zijn en dat hun harten voor de waarheid gesloten zijn. Zelfs een kind kon de dwaasheid van dit gedoe onderscheiden. Mensen die zich in het zweet werken voor dergelijk godsdienstig bedrijf, die voor hout of steen neerknielen en kapitalen investeren om het beeld en zijn ommegang van kleren en sieraden te voorzien. Achter dit alles staat grijnzend de duivel, die de mensen verstrikt houdt in een demonisch verfijnd leugensysteem, en die als gevolg daarvan voor eeuwig verloren gaan!

"Hij voedt zich met as, het bedrogen hart heeft hem terzijde afgeleid; zodat hij zijn ziel niet redden kan, noch zeggen: Is er niet een leugen in mijn rechterhand?" (Jes. 44:20). Gods Woord spreekt toch zo duidelijk voor al wie horen wil:

"En gijlieden zult voor onrein houden het deksel uwer zilveren gesneden beelden, en het overtreksel uwer gouden gegoten beelden;

gij zult ze wegwerpen gelijk een maanstondig kleed, en tot elk van die zeggen: Henen uit." (Jes. 30:22).

Tenslotte wil ik een oproep doen aan alle ware gelovigen om te bidden en te helpen. Bidt opdat velen zich mogen afwenden van dit "ijdel bedrijf' en zich bekeren tot de Heere.

Helpt u het ook a.u.b. mogelijk maken opdat door kranten en traktaten het Evangelie van Gods genade in Hasselt en omstreken in kracht mag weerklinken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen