Dood en opstanding

Geen lieve vogel vliegt de rode kersen naar je mond, wanneer je in de ochtendstond je in je dromen wiegt.

Want al wat komt vergaat en wordt verslonden door de dood. De morgen sterft in avondrood, een lam dat bloedt en blaat.

De dood is hard en straf. Ook hij die heel de wereld won, verdwijnt voorbij de horizon verloren in het graf.

De zonde is als zaad, dat, in het paradijs ontkiemd, sindsdien de hele mensheid striemt en met zijn plagen slaat.

Maar in die prille hof werd toen een ander Zaad beloofd en werd de dood zijn zeis ontroofd. De liefde werd Gods lof.

Een Lam, in bloed gehuld, treedt in het hemels heiligdom, als voor de scheerders is het stom. Het draagt der mensen schuld.

Nu is de dood ontkracht. Het Lam dat hem gevangen nam door weg te sterven aan de stam, heeft ons het heil gebracht.

Het Lam dat hem verslond, heeft aan een ieder licht beloofd en leven als men Hem gelooft, genade zonder grond.

O heilig Lam van God, U loven wij, U leven wij, U wijden wij, U geven wij ons lied, ons licht, ons lot.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen