In de Rechte Straat cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van In de Rechte Straat te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van In de Rechte Straat.

Bekijk het origineel

De aderlating van een continent

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

De aderlating van een continent

7 minuten leestijd

In dit aangrijpende boek van Eduardo Galeano (uitg. Van Gennep-Amsterdam, 372 blz. f 39,50) wordt het verhaal verteld van vijf eeuwen roof, vijf eeuwen waarin de 'christenen' van Europa, eerst Spanje en Portugal, later Holland en Engeland, weer later de 'christenen' van de VS en Noord Amerika, het Latijns Amerikaanse werelddeel met hun oorspronkelijke 'heidense' bewoners, de Indianen, hebben leeggeplunderd.

Eerst de wapens, daarna het geld

Die plundering is eerst gebeurd met behulp van de superieure wapenen van de Spaanse en Portugese conquistatores, de kolonialistische vechtersbazen met hun goudkoorts. Later hebben de multinationals en de internationale grote bankiers de strop rond de nek van de arme massa in dit werelddeel nog strakker dichtgetrokken, zodat zij daar nauwelijks nog kunnen ademhalen vanwege de verpletterende last van de schulden.

Je hart bloedt, als deze uitermate trieste geschiedenis gedokumenteerd in dit boeiende boek je voor de ogen geschilderd wordt en je deze eindeloze karavaan van havelozen, afgeranselden, uitgebuiten aan je ziet voorbijtrekken.

Hollandse slimheid

We hebben reeds in ons septembernummer uit dit boek geciteerd (p. 6-7). We gaan daar nu meer door, zodat u een goede indruk kunt krijgen van de onthullende waarde van dit boek.

Uit de paragraaf: "Hoe de bodem in het noordoosten van Brazilië vermoord werd": "Toch werd de zaak (de exploitatie van Noord-Brazilië) voornamelijk met Hollands kapitaal gefinancierd, waardoor het alles bij elkaar meer een Hollandse dan een Portugese aangelegenheid werd. De Hollandse ondernemingen hielpen niet alleen met de installatie van machines en de import van slaven; ze haalden ook de ruwe suiker op in Lissabon en raffineerden die, wat hun een derde van de waarde van het produkt opleverde en ze verkochten het in Europa" (p. 81).

Cuba

En hoe beschamend voor de christenen is niet wat we lezen over het communistische Cuba, waar zovele rechtse christenen zich fel over uitlaten:

"De grote campagne van 1961 mobiliseerde een leger van jonge vrijwilligers die alk Cubanen gingen leren lezen en schrijven en de resultaten hebben de wereld verbijsterd Cuba vertoont op dit moment volgens het Internationale Onderwijs Bureau van de Unesco het laagste percentage analfabeten en het hoogste percentage schoolgaande jeugd, in lager en middelbaar onderwijs, van heel Latijns Amerika" (p. 94).


Indiaanse vrouw met kind in Cuzco (Peru). Door list, bedrog en wreedheid zijn miljoenen van haar voorouders door de 'christenen' uitgeroeid. Help ons om aan de huidige nazaten het ware christendom te verkondigen, een christendom dat het oprecht meent, wanneer het zingt: "Geen aardse macht begeren wij". Steun onze Spaanse editie: giro 901.000 van IRS met vermelding "Spaanse editie".

De slavenhandel

"In 1562 had kapitein John Hawkins driehonderd negerslaven als smokkelwaar meegenomen uit Portugees Guinee. Koningin Elisabeth (van Engeland) werd razend: 'Dit avontuur', sprak zij, roept om hemelse wraak'. Maar Hawkins vertelde haar dat hij in het Caraïbische gebied een lading suikeren huiden, parels en gember had gekregen in ruil voor de slaven. De koningin vergaf de piraat en werd zijn handelscompagnon". "Tijdens de reis stierven talloze Afrikanen door epidemieën of ondervoeding, of ze pleegden zelfmoord door eten te weigeren of zich aan hun ketenen op te hangen of door overboord te springen. Langzaam maar zeker brak Engeland de Hollandse hegemonie over de slavenhandel" (p. 102).

"De eerste grote slavenopstand in Guyana vond honderd jaar na de vlucht van de Djuka's plaats: de Hollanders veroverden de plantages en lieten de slavenleiders op een zacht vuurtje doodbranden" (106).

Laten wij onze schuld belijden

Als ik dergelijke berichten, ook over ons koloniale verleden in Indonesië, lees, denk ik wel eens: Ligt er niet een vloek Gods op ons land?

Hoe is het anders te verklaren dat hier de kerken steeds meer afbrokkelen en wij ineen postchristelijk tijdperk zijn aangeland, terwijl in Latijns Amerika het aantal van de gelovige protestantse christenen enorm toeneemt? Zie ons artikel "Verblijdende groei van het protestantisme in Latijns-Amerika".

Het lijkt erop alsof de Heere de kandelaar van Nederland (en Europa) heeft weggenomen (Openb. 2:5).

Zeker, de Heere wil ook nog tot ons land wederkeren, maar moeten we dan niet openlijk de schuld belijden van ons en van onze vaderen? Geldt ook niet voor ons: "Zo … Mijn volk waarover Mijn Naam genoemd wordt, zich verootmoedigt en bidt en zij Mijn aangezicht zoeken en zich bekeren van hun boze wegen; zo zal Ik uit de hemel horen en hun zonden vergeven en hun land genezen" (2 Kron. 7:14)?

En: "Bekeert u tot Mij met uw ganse hart, en dat met vasten en geween en rouwklacht", met deze vertroosting: "Bekeert u tot de Heere, uw God, want Hij is genadig en barmhartig, lankmoedig en groot van goedertierenheid" (Joël 2).

Mexico

"In 1910 bezaten iets meer dan achthonderd grootgrondbezitters, onder wie veel buitenlanders, bijna het hele nationale grondgebied in Mexico. Het waren stadsmensen die in de hoofdstad of in Europa woonden en heel af en toe het huis op hun latifundio bezochten, waar ze verschanst achter hoge muren van donkere steen die gestut werden door dikke steunberen, de nacht doorbrachten. Aan de andere kant van de muren, bij de paardestallen, woonden de knechts dicht op elkaar in hutten met muren van in de zon gedroogde klei" (151).

Pelgrims of fortuinjagers

Boeiend is ook de beschrijving van de redenen, die volgens Galeano ertoe geleid hebben dat Noord Amerika rijk is geworden, terwijl Latijns Amerika steeds meer tot armoede en financiële afhankelijkheid is vervallen. Een van die redenen:

"De pelgrims van de Mayflower staken de zee niet over om legendarische schatten te veroveren of om inheemse beschavingen uit te roeien, die in het noorden niet bestonden, maar om zich met hun gezin in de Nieuwe Wereld te vestigen en hier de manier van leven en werken zoals ze die in Europa gekend hadden, precies na te bootsen. Het waren geen fortuinjagers, maar pioniers; ze kwamen niet veroveren, maar koloniseren; ze stichtten nederzettingen" (165).

Helaas is deze geest van de Engelse puriteinen en van de Nederlandse afgescheidenen, die uit ons land wegvluchtten vanwege al de moeilijkheden die hen door regering en kerk in de weg werden gelegd, steeds meer verzwakt en is er voor in de plaats een keiharde zakelijke instelling gekomen, die zoveel mogelijk winst beoogt.

Venezuela

Over de olie-ontdekking in Venezuela: "De carnavalsprins die de (olie)concessies uitdeelde, was diktator Juan Vincente Gómez, die tijdens de 27 jaar van zijn regering (1908-1935) zich bezig hield met kinderen maken en handel drijven. Terwijl de zwarte stromen opborrelden, haalde Gómez olie-aandelen uit zijn overvolle zakken en gaf ze als beloning aan zijn vrienden, familieleden en hovelingen, aan de dokter die zijn prostaat bewaakte en aan de generaals die hem in de rug dekten, aan de dichters die zijn triomf bezongen en aan de aartsbisschop die hem speciale toestemming gaf om op Goede Vrijdag vlees te eten" (209-210).

Geen internationale naastenliefde

"De hongerlonen in Latijns Amerika financieren mede de hoge lonen in de Verenigde Staten en in Europa" (257).

"Internationale naastenliefde bestaat niet". "R. Campos definieerde de buitenlandse hulp als een programma voor de uitbreiding van de buitenlandse markt, die de NoordAmerikaanse overschotten op moest nemen" (282).

"Om meer te verdienen dan de arbeider in Rio voor een achturige werkdag krijgt, hoeft een Engelsman of Duitser minder dan een half uur te werken" (309).

Hoe beschamend is dat alles. En hoe waar is wat de Heidelbergse Catechismus schrijft over het totale bederf van de mens. Maar hoe groot is Gods barmhartige liefde, die Zijn Zoon heeft willen geven om ons door de vrijspraak en de wedergeboorte over te plaatsen in het Koninkrijk van Zijn liefde!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 november 1988

In de Rechte Straat | 18 Pagina's

De aderlating van een continent

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 november 1988

In de Rechte Straat | 18 Pagina's