Vlaanderen voor Maria

Graag voldoen we aan dat verzoek. Vandaar: Het vagevuur … in 1986 Daarover handelt een artikel in dat tijdschrift. We citeren eruit: nr. 99 1986 schrijft Mgr. R. Coffy, aartsbisschop van

"In Chemins d'Eternite Marseille: 'Gelukkig bestaat het Vagevuur en de gemeenschap der heiligen waardoor wij - in Christus - hulp kunnen verlenen aan onze afgestorvenen. Het verblijf in het vagevuur is een tijd van zuivering; dat maakt deel uit van ons geloof in Gods Grootheid en Liefde.'

De Heilige Catharina van Genua die zeer lang en veelvuldig kontakt had met de Gelovige Zielen (— naam voor de gestorvenen in het vagevuur. HJH), zei over het Vagevuur het volgende: 'Wat moet het Paradijs prachtig zijn dat God zo'n preciese zuivering verlangt!'."

Het blad haalt ook uitspraken aan van Clara Moes, die reeds van de R.-K. Kerk de eretitel 'Dienares Gods' (de eerste stap op de weg naar de heiligverklaring; bij de tweede stap ontvangt iemand de titel 'zalige' en de laatste stap is dan de heiligverklaring. HJH) gekregen heeft:

"Zeer vaak zag Clara de Zielen in het Vagevuur klaar en duidelijk voor zich; zij wachten op hulp, maar niemand ziet hen. Letterlijk schreef zij: 'Dikwijls tref ik arme zielen aan, die als verlaten schaapjes ronddolen'."

ONZE VRAAG: En is er dan geen Goede Herder, Jezus Christus, die het verloren schaap in de wildernis gaat opzoeken, dus zeker in een vagevuur waar het in de vlammen brandt, - verondersteld dat er werkelijk een vagevuur zou zijn?

Occultisme

Volgens Thomas van Aquino zijn er gestorvenen, die hun loutering hier op aarde moeten doormaken. Over hen schrijft Clara:

"Sommige Zielen die hier op aarde hun loutering moeten doormaken, staan buiten voor de kerkdeuren en smeken de voorbijgangers om hulp en erbarming. Het is hun niet toegestaan de kerk binnen te treden, behalve wanneer een nog op aarde levend persoon dit voor hen van de goede God verkrijgt. Maar hoe zelden gebeurt dit!".

KOMMENTAAR:

Hoe kan een zinnig mens zulk een onzin geloven? Hoe ver staat dit alles af van de eenvoud van de Schrift! De rooms-katholieken worden dus aangespoord om, als ze 's zondags naar de kerk gaan, zich geestelijk te verenigen met de afgestorvenen, die als louter-zielen aan de kerkdeur staan te bedelen: "Toe, vraag aan God of ik ook binnen mag?"

1. Is dit geen occultisme? Wordt dit zoeken van kontakt met gestorvenen in de Bijbel dan niet uitdrukkelijk verboden?

Waarom werken sommige protestantse groeperingen dan zogemakkelijk samen met r.-k. priesters en bisschoppen? Waarom nemen ze het ons kwalijk, wanneer wij duidelijk stelling nemen tegen de paus, die dit alles dekt met zijn 'onfeilbaar' gezag?

2. Waar is in de Bijbel ook maar een spoor van zulk een vagevuur te vinden?

3. Is Christus dan geen volkomen Zaligmaker? Moeten wij dan nog zelf heel veel ondergaan om tot God te kunnen worden toegelaten?

4. Christus heeft gezegd: "In het huis Mijns Vaders zijn vele woningen; anders zo zou Ik het u gezegd hebben; Ik ga heen om u plaats te bereiden" (Joh. 14:2). Dus: er is geen vagevuur; anders zou Christus het gezegd hebben.

Wijwater tegen de duivel

Clara Moes fantaseert verder:

"Vele van deze Zielen werden veroordeeld om gedurende vijftig, zestig, zeventig, ja zelfs meer dan honderd jaar hun vagevuur voor hun parochiekerk door te maken".

p.De schrijver van het artikel, J. Nulens (priester), fantaseert mee:

"Deze Zielen hebben in hun aardse leven geen (of weinig) aandacht besteed aan het gebod: 'Bemin God bovenal'. Zij worden nu juist gelouterd en bestraft omwille van en door die nalatigheid".

Vervolgens handelt hij over de Satan, die de leer over het vagevuur zoveel mogelijk naar de achtergrond wil drukken. Hij noemt o.a. als afweermiddel tegen de duivel: "Ook hei regelmatig gebruik van wijwater is een sterk afweermiddel tegen Satan, alsook het dragen van gewijde voorwerpen".

ONZE VRAAG: Wat voor verschil is er dan nog tussen het dragen van deze gewijde voorwerpen en van de amuletten, die men in allerlei heidense godsdiensten tegenkomt: "voorwerpen waaraan men heilige macht toeschrijft en die men bij zich draagt om zich tegen ziekte, verwonding, betovering enz. te vrijwaren, vaak een om de hals gedragen penning" (Van Dale).

In de Bijbel klinkt slechts een oproep: Geloof in de Naam van Christus en je bent beveiligd tegen alle gevaren. Paulus besprenkelde de slavin niet met wijwater, maar zei tot de boze geest, die bezit had genomen van deze vrouw: "Ik gebied u inde Naam van Jezus Christus dat gij van haar uitgaat". En het resultaat: "En hij ging uit op datzelfde uur" (Hand. 16:18).

Volgens Nulens "is het vagevuur overbevolkt". Kampt men daar ook al (zoals in de Bijlmeer-bajes) met te weinig plaats in die gevangenis, die bovendien een folterplaats is (volgens Nulens)?

Wat kunnen en moeten wij doen voor de leniging van de nood van de zielen in het vagevuur. Nulens:

"Bidden en offeren voor de Gelovige Zielen is inderdaad een zeer hoge vorm van christelijke naastenliefde, waarvoor we bovendien honderdvoudig door de Zielen bedankt worden".

We worden goed door die zielen beloond: "Dan zullen zij uw voortdurende beschermers en verdedigers zijn". Ze kunnen nl. niet zichzelf, maar wel ons helpen. Verdere raad van Nulens:

"Vraag aan uw Heilige Engelbewaarder om uw gebeden, offers, verdiensten, aflaten enz. aan de Eeuwige Vader aan te bieden, tot lafenis voor de Gelovige Zielen, door de Onbevlekte Handen van Maria. Zij is immers de Moeder en de Koningin van de Zielen in het Vagevuur. Zij zal onze menselijke onvolmaaktheden van die verdiensten bijschaven; daardoor zullen die gebeden en offers veel meer waarde krijgen".

ONZE VRAAG: Heeft dit nog iets met het christendom uit te staan? Dit is een totaal andere godsdienst dan de Bijbel leert. Dit is pure magie, heidendom.

Nulens zegt verder dat je niet paniekerig moet doen, wanneer je te maken krijgt met zogenoemde 'spokerijen'. Waarom niet? Omdat er alle kans is dat een ziel (of meerdere zielen) uit het vagevuur uw aandacht vraagt en om hulp roept. Nulens:

"Hoogstwaarschijnlijk zijn dit Gelovige Zielen, die in Gods Goedheid opeen of andere wijze een S.O.S. mochten uiten. Bedenk dan dat het niet gaat om een uitzonderlijk geval; het gebeurt veel meer dan men vermoedt… om de doodeenvoudige reden dat de Gelovige Zielen nooit voordien in de geschiedenis zo vergeten werden als thans".

ONZE VRAAG: Volgens de r.-k. leer verblijven in het vagevuur alleen maar echte gelovigen, kinderen van God. Wat doet men dan met deze vertroostende uitspraak: "Kan ook een vrouw haar zuigeling vergeten, dat zij zich niet ontfermt over de zoon van haar buik? Ofschoon deze vergaten, zo zal Ik toch u niet vergeten" (Jes. 49:15). Maar hier wordt het omgekeerd: God vergeet de zielen in het vagevuur en laat ze aan hun lot over. Alleen maar als wij aan hen denken, zullen ze eerder uit het vagevuur verlost worden. Dit is de Bijbel op z'n kop!

40 JAAR GELEDEN

verliet ik de R.-K. Kerk, n.1. op 8 juli 1948, en verwisselde de priestertoog met een burgerpakje in de rua Direita (de Rechte Straat) in Sao Paulo in Brazilie. Gode zij dank voor deze onuitsprekelijke genade.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen